آدری هپبرن با نام اصلی "ادری کاتلین روستون" در سال 1929 در روستایی به نام السن در نزدیکی بروکسل پایتخت بلژیک به دنیا آمد. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهر آرنهایم هلند ، در زمان اشغال آن کشور توسط آلمان نازی به سر برد.

ادری در 19 سالگی برای آموختن باله ، از هلند به انگلستان رفت و در پس از مدتی در لندن به عنوان علاوه بر آموختن تئاتر ، به عنوان مدل عکاسی نیز مشغول به کار شد.

در سن 23 سالگی به امریکا رفت و در چند نمایشنامه موزیکال موفق از جمله ژی ژی (1951) به ایفای نقش پرداخت. همزمان با نقش های اصلی تئاتر ، به بازی در نقش های مکمل تعدادی فیلم سینمایی نیز پرداخت. تا اینکه ویلیام وایلر او را برای نقش اول فیلم تعطیلات رمی برگزید. او برای بازی در این فیلم هم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برد و هم تبدیل به یک ستاره متشخص سینمایی شد.

شخصیت غالب ادری هپبرن ، زنی معصوم و ملیح و تا حدی غمگین بود. پیتر باگدانویچ او را با یک جمله اینچنین توصیف می کند : "او آخرین معصوم سینما بود"

او در دوران بازیگری اش در سینما با ستارگانی چون گریگوری پک ، کری گرانت ، برت لنکستر ، پیتر اوتول ، مل فرر ، رکس هریسون ، همفری بوگارت ، ویلیام هولدن ، فرد آستر ، گری کوپر و ... همبازی شد و افتخار کار کردن با کارگردان های شاخصی چون بیلی وایلدر ، فرد زینه مان ، کینگ ویدور ، استنلی دانن ، ریجارد لستر ، استیون اسپیلبرگ  ، بلیک ادواردز ، جان هیوستون ، جرج کیوکر و ... را داشت.

از فیلم های شاخص او می توان به سابرینا(بیلی وایلدر) ، جنگ و صلح(کینگ ویدور) ، چهره نمکین(استنلی دانن) ، صبحانه در تیفانی(بلیک ادواردز) ، بانوی زیبای من(جرج کیوکر) ، داستان یک راهبه(فرد زینه مان) ، معما(استنلی دانن) ، تا تاریکی صبر کن(ترنس یانگ) و ... می توان اشاره کرد.

در سال 1964 ، ادری هپبرن برای بازی در نقش الیزا دولیتل در فیلم بانوی زیبای من ، یک میلیون دلار دستمزد گرفت که این رقم تا سالها بعد از آن نیز برای یک بازیگر زن بی سابقه بود.

او از معدود ستاره های سینما بود، که قدرت بازیگری و محبوبیتش را در سنین بالا نیز حفظ کرد و بازی های درخشانی از او در فیلمهایی چون رابین و ماریان(ریچارد لستر) ، آنها همه می خندند(پیتر باگدانویچ) و همیشه(استیون اسپیلبرگ) به یادگار مانده است. او درباره پا به سن گذاشتن جمله معروفی دارد : "هیچ لذتی بالاتر از پیر شدن نیست!"

ادری هپبرن در نظرسنجی انستیتوی فیلم امریکا (AFI) ، در رتبه سوم برترین ستارگان زن تاریخ سینما (پس از کاترین هپبرن و اینگرید برگمن) قرار گرفته است. همچنین بازی درخشان او در صبحانه در تیفانی در نظرسنجی همین موسسه در میان 100 پرفرمانس برتر تاریخ سینما قرار دارد.

او همچنین یک فعال اجتماعی بود و به عنوان سفیر صلح یونیسف سفرهای بسیاری به امریکای جنوبی و افریقا داشته است.

ادری هپبرن در سال 1993 در 64 سالگی درگذشت. آرامگاه او در تولوچناز در دامنه کوه های آلپ در سوییس  واقع شده است.

مقبره ادري هپبرن در سويس

منبع : آدری هپبرن در ويكيپديا