سلام

دوستان آیا می دانید که زبان دوبله با زبانی که ما روزمره به کار می بریم متفاوت است؟ یعنی طبیعی نیست یک زبان ترجمه ای است. شاید زیاد به چشم نیاد ولی من احساس می کنم که زبان دوبله های فارسی هم طبیعی و روزمره نیست هرچند به یک تحقیق در سطح کلان نیاز دارد.

اما اسپانیایی و ایتالیاییها زیاد در مورد زبان دوبله صحبت کرده اند مثلا کتاب "زبان دوبله" اخیرا (2015) به چاپ رسید که به اهمیت این موضوع اشاره می کند.

در حالت کلی زبان فیلم مخلوطی از زبان نوشتاری و گفتاری است چون فیلم بر اساس فیلم نامه  ساخته می شود. فیلم نامه ها به گونه ای نگارش می یابند که نوشتاری هستند ولی در عین حال حکم گفتار را دارند یعنی آن حالت نوشتاری نباید خودش را نشان دهد یعنی از همان اول به صورت گفتاری بوده است. فیلم نامه نویس وظیفه دارد گفتگوها را به شکلی بنویسد که حالت طبیعی داشته و تو ذوق نزنند . تحقیقات نشان داده است که نشان دادن realism از طریق گفتگوها یکی از ویژگیهای کلیدی متون چندرسانه مخصوصا فیکشن ها هستند.

خب حالا اگر فیلم قرار باشد به زبان دیگر برگردان شود توجه به زبان دوبله اهمیت پیدا می کند چون اینجا فقط انتقال از مبدا به مقصد اهمیت ندارد بلکه شیوه و نحوه انتقال اهمیت پیدا می کند و اینکه زبان طبیعی زبان مقصد چیست و ایا مترجم با این زبان اشنایی دارد؟

پس مترجم، فیلم نامه نویس دوم می شود و باید از خلاقیتش برای انتقال گفتگوها استفاده کند.

اما آیا مترجمین ایرانی با ویژگی های زبانشناختی زبان گفتاری آشنایی دارند؟ برای پاسخ به این سوال نیاز به تحلیل یک سریال ایرانی و یک سریال دوبله شده است که می تواند به ما بگوید آیا زبان دوبله ایران همانند زبانی است که در فیلم و سریالهای ایرانی به کار می رود.