شماره 13 فصل‎نامه فیلم‎خانه منتشر شد ، این نشریۀ بقول قدیمی‎ها وزین ، با کاغذ مرغوب از نوع کاغذ مجله 24 در 200 صفحه با مطالبی فصل بندی شده و متنوع با قیمت 20000تومن شماره تابستانش را چند روزی است توزیع کرده است.مطالب مجله بیشتر باب دندان علاقه‌مندان فیلم‎های هنری و کلاسیک است .برای نمونه به فهرست بخش اول مجله تگاهی بیاندازید :

پنجره عقبی :
سینمای فرانسه در فاصله دو جنگ
ارواح در میان تصاویر: ایده‎هایی در باب سینمای فرانسۀ دهۀ بیست
نخستین «تب»های سینه فیلی : سهم دلو ک در تاریخ سینه فیلی
کنسول سبک : نگاهی به کارنامۀ مارسل لربیه
تصویر سینماتوگرافیک: وعده هنر برین : ژان اپشتاین در دهۀ بیست
زندگی های ژان گرمیون : در بارۀ زندگی و آثار فیلم‎ساز
زندگی یک ترانه : مروری بر آزادی از آن ماست ساختۀ رنه کلر
هنرمند جهان شناور : در بارۀ ژان ویگو و آتالانت
گردش یکشنبه : بازخوانی گردشی در ییلاق ساختۀ ژان رنوآر
رئالیسمی حساب شده : در بارۀ "واقع گرایی " نزد مارسل کارنه
ساکنان غربت غربی : مارسل کارنه و استعاره های بی مأوایی
مه گرفته و خاکستری : در بارۀ ژولین دووبویه و اکیپ جور
چرخ دنده های «احساس» : مروری بر چرخ ساختۀ ابل گانس
ملال، تکرار و نابهنگامی : مروری بر مادام بوده ساختۀ ژرمن دولاک

***

این هم مطلب کوتاهی از این نشریه :

«افتتاح سینما تمدن، به حکمِ حکومتی»

روايت است كه در پايان‌ يكي‌ از جلسه‌هاي‌ نمايش‌ فيلم در دربار، رضاشاه از سرتيپ‌ محمد درگاهي‌، رييس‌ شهرباني كل كشور‌، دربارة‌ تعداد و محل‌ سالن‌هاي‌ سينما مي‌پرسد، و درگاهي‌ گزارش‌ مي‌دهد كه‌ ده‌پانزده ‌سالن‌ در بخش‌هاي مسكوني شهر فعال‌ هستند. سپس‌ رضاشاه‌ دربارة‌ سينماهاي ‌جنوب‌ شهر مي‌پرسد و درگاهي‌ پاسخ‌ مي‌دهد كه‌ در آن‌ نواحي سينمايي‌ احداث‌ نشده‌ است‌. متعاقب همين‌ پرسش‌‌وپاسخ‌ رضاشاه‌ دستور مي‌دهد سينمايي‌ در باغ فردوس، خيابان‌ اسماعيل‌ بزاز (مولوي‌)، که از محله‌های قدیمی است، احداث‌ شود. به سلطان حسن‌خان‌، رييس‌ شهرباني‌ ناحية‌ اسماعيل‌ بزاز، و خان‌بابا معتضدي مأموريت‌ داده مي‌شود که در مدت‌ سه‌ ماه ‌سينمايي‌ در خيابان‌ اسماعيل‌ بزاز احداث‌ كنند. با گشت‌وگذار در آن نواحی ساختماني‌ را، كه ‌متعلق‌ به شخصي به نام حاجي‌قاضي‌ (عادلی نجفي) است‌ و كارگران‌ براي‌ احداث ‌مسافرخانه‌ مي‌ساختند، مي‌پسندند. معتضدی گفته است: «سلطان‌حسن‌خان بلافاصله دستور داد صاحب محل موسوم به حاجی‌قاضی را آوردند، و سلطان‌حسن‌خان به او دستور داد که به کارگرانش اطلاع دهد که تیغه‌های چوبی را بردارند تا اتاق‌ها در کنار هم یک سالن را تشکیل دهند. سالن یک ماه بعد آماده و تحویل من شد.ساختمان را در ازای پرداخت ماهی هشتاد تومان اجاره کردند. معتضدی گفته است که برای راه‎اندازی این سینما که تمدن نام گرفت ناگزیر از انحلال سینما پری و انتقال اسباب و اثاثیۀ آن به سینما تمدن شد . ... «سینما تمدن» در موعد مقرر با نمايش فيلمي‌ از ريشارد تالماج‌ افتتاح‌ شد. بهاي‌ بليت‌ اين سينما در بدو تأسيس يك‌، دو و سه‌ ريال‌ بود. روزهاي‌ نخست‌ از فيلم‌هاي «‌سينما تمدن»‌ استقبال‌ چشم‌گيري‌ مي‌شد؛ شبي‌ پنجاه‌‌شصت‌ تومان‌ فروش‌ داشت‌؛ اما چند صباحي‌ بعد گيشه‌ كفاف‌ خرج ‌سينما و هزينة‌ كراية‌ فيلم‌ و دست‎مزد كاركنان‌ را نداد. معتضدي‌ موضوع‌ را با سرتيپ‌ درگاهي‌ در ميان‌ گذاشت، و او نيز سلطان‌حسن‌خان‌ را شماتت‌ كرد كه‌ «چرا بايد محله‌اي‌ با آن‌ همه‌ جمعيت‌، سينمايي‌ خالي‌ از مشتري داشته‌ باشد؟» روز بعد معتضدي‌ باخبر مي‌شود كه «سالن‌ تماشاگر ايستاده‌ دارد و فروش‌ هم‌ بالغ‌ بر صد تومان‌ شده‌ است‌». معتضدي گفته است هرگز نفهمید که چه‌گونه مردم در فاصلۀ دو روز این همه برای دیدن فیلم راغب شدند. روايت است كه عده‌اي‌ از اين‌ جماعت‌ مواجب‌بگيرهاي‌ سلطان‌حسن‌خان‌ و عده‌اي‌ ديگر كساني‌ بودند كه‌ يك شبه‌ و به اجبار يا تطميع‌ به ‌سينما «علاقه‌مند» شده بودند.(حیدری،غلام ، سینمای ایران:برداشت ناتمام ، نشرچکامه )

بخشی است از کتاب در دست تألیف «سالن‌های سینما در تهران»