به نام خدا

و با سلام به دوستان کافه کلاسیک 

.

.

سکانس پایانی سریال بوعلی سینا

.

.

شیخ الرئیس و برادرش محمود کنار یکدیگر در حال عبور از بیابان و مسیری طولانی اند . گویی آن، آخرین مسیر بعد از طی سفرهای بسیار و حوادث گوناگون زندگی است .

.

لحظه ای در کنار درختی خشک می ایستند و به جمعیت عزادار که در حال نزدیک شدن است؛ نگاه میکنند . شیخ میگوید  " دیری ست میدانم که باید رفت  ... بوعلی عمر طولانی نداشت "

محمود میگوید " افسوس که تو را دیر یافتم ... "

.

در این لحظه دوبین میچرخد و دو بچه را نشان میدهد که به آن جماعت و آن درخت نگاه میکنند .  کاروان به آرامی عبور میکند ... دیگر شیخ حضور ندارد و محمود در جلوی صف عزاداران دیده میشود  ...

.

دو طفل همچنان ایستاده اند ...

.

محمود میگوید :

-  همه چیزش تمام شد .

 حسین، پاسخ میدهد :

- بتو می گویم محمود که اینطور نیست .

- او زمانی بوده است و دیگر نیست !!!

- بتو می گویم محمود که جسممان از خاک میزاید و به خاک میرود . جزیی از تن خاک میشود . اما نفس از خاک نیست که خاک شود . پس او  زنده است ...  در آغاز زندگی ست ...

.

.

kurt steiner