هر وقت در اینجا می نویسم به یاد حکایت آن خیاطی می افتم که کوزه ای داشت و برای هر مرده ای که از مقابل مغازه اش تشییع می شد، ریگی در آن می انداخت(البتّه بلانسبت کاربران محترم غائب که انشاءالله تعالی در صحّت و سلامت کاملند و فقط فرصت مراجعه ندارند) و عاقبت خود نیز در کوزه افتاد.

علی ایّ حال فعلاً وظیفۀ سرشماری غائبان بر عهدۀ من افتاده و این بار باز هم یادی از جناب ژان والژان می کنم که 10 روزی است کاملاً چراغ خاموش و زیرآبی از محفل برکنده است.

انشاءالله تن و دلش سالم باشد و ایّام به کامش.

و ایضاً خداوند جناب جو برادلی را هم که دو ماهی است دیده نشده، به سلامت دارد.