خب اسکار رو که دیروز دادن ، البته خیلی وقته که اسکار برای من جذابیتی نداره و صرفا به عنوان یک جشن سینمایی زیبا و باشکوه ممکنه اگه وقت داشته باشم بهش نگاه کنم ( که امسال وقتش رو هم نداشتم ) نظری هم نمی تونم بدم چون هیچ کدوم از فیلم های مطرح امسال رو کامل ندیدم. نه اینکه با سینمای امروز قهر باشم ، نه ، بیشتر به خاطر کمبود وقت هست. اگر هم وقت آزادی بمونه ترجیح می دم یا یک فیلم باارزش و مفید ببینم و یا در اینترنت و انجمن ها به بحث های با فایده ( و در عین حال سرگرم کننده ) با افراد دیگر بپردازم. همه می دونن که دیگه دوران شکوه و اوج هنر سینما طی شده ، نه اینکه دیگه فیلم خوب ساخته نمیشه اما دیگه درصد این نوع فیلم ها به قول خدابیامرز معلم ریاضی ،  limit اش داره به سمت صفر میل می کنه !

القصه ، داستان اسکار هم داستان جالبیه. بعضی ها اصلا اعتباری برای جوایزش قائل نیستن و جوایز منتقدان و گلدن گلاب و ... را معتبرتر می دونن. بعضی دیگه هم که تصورات دائی جان ناپلئونی دارن و می گن اینا همش توطئه استکباره برای حمایت از فیلم های خاص و مورد نظر صهیونیسم بین الملل و اینهاست ! و ... خلاصه خودش حکایتی هست که اون سرش ناپیداست . چیزی که مسلمه اینه که این جایزه و سایر جوایز سینمایی یک چیز مطلق نیست بلکه نسبی است و  نمی توان سیاه و یا سفید کامل به آن نگریست. برآیند کلی جوایز ( به خصوص در دهه های 30 تا 50 یعنی  در دوران طلایی هالیوود ) مثبت بوده و هر کارگردان و بازیگری در ته قلب خود آرزوی بردن یکی از این جوایز را دارد ( هر چند به روی خودش نیاورد ) .