سلام به همه

امروز میخواهم در مورد یک فیلم دهه 80 میلادی مطلب بنویسم ، سعی بر کوتاه بودن و مفید بودن مطالب است که وقت خواننده گرفته نشود و در عوض به معنای واقعی مطالب پی ببرد.

فیلم :
درخشش

کارگردان : استنلی کوبریک
بازیگران : جک نیکلسن - شلی دووال - دنی للوید - اسکاتمن کروترز
استودیو : وارنر برادرز پیکچرز - هاوک فیلمز - پرگرین

سال تولید : ۱۹۸۰ – آمریکا

برای بار اول که فیلم را تماشا می کردم به خودم گفتم یعنی این فیلم هم شد فیلم ، در واقع این فیلم حرفی برای گفتن نداره و چون بازیگران زیادی در آن دیده نمیشد به نوعی حوصله آدم سر میرفت و اگر به فرض یک نوجوان کم سن وسال این فیلم را ببیند بعید است درکی از این فیلم داشته باشد ، آخه یعنی چی یک مرد یک تبر دستش گرفته و در یک هتل تنها میخواد زن خودشو بکشه و دنبال بچه خودش میکنه که اونو بگیره ، فضای سرد و ساکت فیلم حوصله آدمو سر میبره و به نوعی فیلم را ساده انگارانه قرار میدهد  اما زمانی که سن انسان بالاتر می رود و یا برای دومین بار فیلم را میبیند و به سکانسهای جالب آن توجه میکند متوجه هنری بودن و تمام و کمال بودن فیلم میشود ، در واقع یک آدم سادیستی و بحثهای روانشناسانه و آمیختگی از ژانر وحشت.

نویسنده ای به نام جک تورانس ( جک نیکلسن ) به همراه همسرش ،وندی تورانس

( شلی دووال ) و پسرش دنی ( دنی للوید )، به هتلی در منطقه سردسیر ،که در کل طول زمستان تعطیل است میروند،تا به عنوان سرایدار از تاسیسات هتل در فصل یخبندان محافظت کند. و در این مدت یک کتاب بنویسد .اما در این هتل به علت سرما و کولاک به نوعی این خانواده گرفتار می شوند و ساعات خوشی را در کنار هم سپری نمی کنند ، شاید هم نفرین این هتل است .

این فیلم تنها ساخته کوبریک در ژانر وحشت است که بر مبنای رمانی با همین نام ،نوشته استیون کینگ ساخته شده است. 
لازم به ذکر است که خود استیون کینگ از انتخاب جک نیکلسون برای بازی در این نقش ناراضی بود و دلیلش آن بود که شخصیتی که در کتاب به تصویر کشیده در ابتدا بسیار خانواده دوست ، مهربان و دوست داشتنی است و در انتها به جنون کشیده میشود اما نقشی که جک نیکلسون آن را بازی کرد انگار از همان ابتدا دیوانه بود و میخواست خون همه را بریزد.

فیلم درخشش را نمی توانیم در غالب ژانر وحشت در نظر بگیریم ، شاید به دلیل خاص بودن فیلم و عدم داشتن بعضی از استانداردهای یک فیلم ترسناک ، زیرا به نظر من این فیلم نمی خواهد تنها ما را بترساند و اهداف دیگری دارد .

و اما در مورد قسمت اصلی که همان سکانس پایانی است اگر تمام  فیلم را با دقت ندیده باشیم ، سکانسهای پایانی را به درستی درک نمیکنیم.

در پایان فیلم بر روی دیوار عکسی است که به نمایش در می آید که در آن عکس جک را می بینیم که جزء اصلی ترین بانیان هتل است و پیرو این عکس احترام هایی را در طول فیلم از سمت روح هایی که جک با آنها مواجه می شود را می بینیم که نسبت به جک ادا می شود و در واقع تمام آن روح ها جک را رئیس خود خطاب می کنند .احتمالا سازندگان فیلم می خواهند بگویند جک همان رئیس هتل است که دوباره متولد شده است  ، در این لحظه مخاطب تازه به فکر فرو می رود و به نوعی با تفکر در باره شخصیت اصلی فیلم و بازبینی دوباره آن در ذهن به حوادث و پازل فیلم توجه می کند .