در بعضی از فیلم ها، لوکیشن به مثابه یک شخصیت (کاراکتر) است و فیلم نامه نویس و کارگردان با آن مانند یک انسان رفتار می کنند و تمام شیوه های شخصیت پردازی و معرفی آن را در فیلم بکار می گیرند. از نمونه های بارز آن می توان به متل بیتس در روانی هیچکاک، کافه آمریکایی ریک در کازابلانکای کورتیز، هتل اوورلوک در درخشش کوبریک، خانه در دیگران آمنابار، آپارتمان سی سی باکستر در آپارتمان وایلدر، بیابان در تمامی وسترن های فورد، خانه آشر ها در زوال خاندان آشر کورمن و ... اشاره کرد.

در کازابلانکا کافه ریک شخصیت جذابی دارد و اولین شخصیت مهمی ست که معرفی می شود. دوربین بر روی مردمی که به آسمان و فرود هواپیمای لیسبون نگاه می کنند تراک می کند و به زوجی که در آینده با کمک ریک از چنگ سروان رنو می گریزند کات می کند. زن می گوید: شاید فردا همین موقع تو هواپیما باشیم. و پلان به نمای هواپیمای در حال فرودی از روی تابلوی کافه آمریکایی ریک کات می شود.

با این توضیح تصویری می فهمیم که ماجرا به این کافه ربط دارد و باید جای مهمی باشد. در ادامه سروان رنو به سرگرد اشتراسر توضیح می دهد که امشب قاتلی را دستگیر خواهد کرد که به کاباره ریک می آید: همه می آن کاباره ریک. و اشتراسر می گوید: بله اسم این کاباره رو شنیدم، در مورد خود آقای ریک هم چیزایی شنیدم. و برای اولین بار در یک نمای عمومی کافه معرفی می شود که مردم وارد آن می شوند و دوربین مانند یک ناظر داخل کافه که سم در آن مشغول هنرنمایی ست تراک می کند و به همه جا سر می کشد تا نشان دهد واقعا همه می آن کاباره ریک.

اما خود ریک باید شخصیت خیلی جذابی باشد که چنین کافه ای دارد و حتی اشتراسر هم او را می شناسد. زن جوان زیبایی که مشغول بازی ورق است پیشخدمت را صدا می زند: ممکنه از ریک خواهش کنی بیاد با ما مشروب بخوره. – ایشون هرگز با مشتریا مشروب نمی خورن، هیچوقت. من که تا حالا ندیدم. – چرا کاباره دارا اینقد از خودشون راضین؟ - شاید اگه بهش بگی دومین بانک آمستردام مال منه با کله بیاد. – دومین بانک؟ این چیزا برای ریک مهم نیست. صاحب اولین بانک بزرگ آمستردام آشپز ما هم نمیشه. همین پلان کوتاه پیش زمینه ای از شخصیت ریک به دست می دهد تا بیننده تشنه معرفی او بشود. بی اعتنا به زنان، پول و اجتماع. تقریبا 8 دقیقه از فیلم گذشته است و ما هنوز ریک را ندیده ایم. کورتیز عجب خستی برای رونمایی از قهرمانش دارد. سرانجام یک میز کوچک تک نفره را می بینیم که گیلاسی پر و یک شطرنج روی آن است و دست ریک وارد قاب می شود تا چکی که خدمتکار برای امضا آورده را بگیرد. امضایی جالب: OK RICK.

دوربین تراک بک می کند و بالاخره ریک را می بینیم که سیگار می کشد و با خودش شطرنج بازی می کند و همزمان با اشاره سر دستور ورود مشتری ها به قسمت کازینو را صادر می کند. تا اینجا دیگر کاملا متوجه شده ایم که با یکی از استثنایی ترین شخصیت های تاریخ سینما مواجهیم و بی اختیار سیگاری روشن می کنیم.