معرفی شخصیت در سینمای کلاسیک

در فیلمنامه نویسی علاوه بر نوشتن مشخصات فیزیکی، ظاهری و روانی شخصیت های داستان باید این شخصیت ها با شیوه ای صحیح و جذاب به مخاطب معرفی شوند. معرفی شخصیت (character introduction) از ارکان فیلنامه نویسی ست و می توان یک شخصیت درست پرداخت نشده را با یک معرفی خلاقانه در ذهن مخاطب ماندگار کرد یا برعکس، یک شخصیت پرداخت شده با یک معرفی نابجا یا غیرجذاب از دست برود. در معرفی شخصیت علاوه بر فیلمنامه نویس که باید شخصیت را در زمان و مکان مناسب و با شیوه های نگارشی صحیح معرفی کند، کارگردان نیز با ابزار هایی که دکوپاژ، فیلمبردار و موسیقی متن در اختیارش قرار می دهند، هوشمندانه می تواند شخصیت های فیلم را در ذهن مخاطب جا بیندازد. درک بیننده از برخورد اولیه با یک شخصیت بصورت آنی شکل می گیرد و در همان لحظه نخست که مولف اثر شخصیت را به مخاطب معرفی می کند تقریبا نیمی از مسیر شخصیت پردازی را طی کرده است. در سینمای کلاسیک، معرفی شخصیت ها با جذاب ترین شیوه های ممکن انجام می شود و اصلا کارگردان برای معرفی شخصیت اصلی و یا مکمل های پررنگش برنامه ریزی دارد و آرام و با خست این کار را انجام میدهد.

به عنوان مثال و همچنین اولین جستار این تاپیک به یکی از نمونه ای ترین و به تعبیری کلاسیک ترین معرفی شخصیت تاریخ سینما اشاره می کنم: معرفی شریف علی با بازی عمر شریف در لورنس عربستان (1962) ساخته تمام کلاسیک دیوید لین. از یک فاصله خیلی خیلی دور یک سیاهی در گرمای سراب گون کویر به لورنس و همراهش نزدیک می شود. این سکانس تقریبا 2 دقیقه طول می کشد تا شریف علی معرفی شود. با نزدیکتر شدن سیاهی معلوم می شود کسی بر شتر سوار است و بدون تغییری در ریتم حرکتش از همان فاصله دور همراه لورنس را با تفنگ از پای در می آورد. از شتر پیاده می شود مانند قهرمان های فورد نگاهی به اطراف می اندازد رو به لورنس می کند و با خونسردی نقاب سیاهش را پایین می اندازد، او شریف علی ست. از این استادانه تر نمی شود یک شخصیت را معرفی کرد، با همین معرفی بیننده تکلیفش تا انتها با شریف مشخص است، باید به او احترام گذاشت و معلوم است کارگردان خیلی از او خوشش می آید که این همه برایش مایه گذاشته است. برای  فیلمبرداری این سکانس کلاسیک فردی یانگ از یک لنز سوپر تله 482 میلیمتری منحصر به فرد ساخت پاناویژن استفاده کرد که مختص این نما ساخته شد و تا امروز هیچ کس دیگری از آن استفاده نکرده و در موزه نگهداری می شود و به لنز دیوید لین مشهور است.