هفتهء پیش رفته بودیم باغهای اطراف شهر برای تفریح ، دم غروب وقتی داشتیم برمیگشتیم سرراه نزدیک یکی از این خونه های فصلی ( خانه باغیهای بیرون شهر که معمولآ کنار مزارع و باغهایی که روستاهای اطرافشون کم کم مردمش به شهرها رفتن و فقط املاکشون تو روستاهامونده ) ، این اسب خوشکل و کرهء بانمک وشیطونش رو دیدم و خواستم ازشون یه عکس ناب بگیرم که شیطنت های اون کره اسب به حدی زیاد بود که راه نمیداد از یه ذاویهء مناسب ازشون عکس بگیرم .

صاحبشونم اون خانم کوچولوی نازی بود که تویکی از عکسها واضح اومده ( متاسفانه یکی از دستهاش از عارنج به پایین و دیگری ازطرف انگشتهاش ناقص بود و منم روم نشد دلیلش رو بپرسم ).

میگفت : ازوقتی کوچیک بودیم  با این کره اسب ، باهم بزرگ شدیم و تنها حرف منو گوش میده .

این چندتا عکسیم که گرفتم به لطف رفاقت همون دخترخانم بود که اسبشو صدا میزد یا مانع میشد که به طرف دوربین بیاد ( میخواست موبایل رو گاز بزنه ).