ورود پنج هزارمین عضو کافه و عبور تعداد اعضای کافه از پنج هزار را به فال نیک بگیریم

لحظاتی پیش با ثبت نام saeidghasemi9 پنج هزارمین عضو سایت به کافه پیوست. و اگر تقاضای تایید عضویت نماید و قدری هم خوش شناس باشد و سروان تاییدش نماید تا ساعاتی دیگر شاهد اولین پست ایشان در تاپیک درخواست راهنمایی برای نام فیلم خواهیم بود. ( تا حالا دقت کردید اغلب اعضا در بدو ورودشان اولین پستشان را آنجا ارسال میکنند )

مهم نیست این عدد 5 هزار باشد یا پنجاه هزار بلکه مهم این است که تعداد اعضای فعال کافه چند نفر هستند؟ مهم آنست که ما در این جامعه مجازی بدون آنکه همدیگر را دیده باشیم با صرف بخشی از وقت خود با یکدیگر و با اطلاعات هم در حال زندگی کردن هستیم.

من هرگز خانم لمپرت را ندیده ام اما از ادبیاتشان لذت می برم. منصور  را نیز ندیده ام اما به دانش او شک ندارم. زاپاتا و حمید هامون و دن ویتو کورلئونه و جیسون بورن را نیز همینطور. شاید روزی در خیابانی از کنار BATMAN گذشته باشم و او را نشناختم اما می دانم که بسیار احساسی است و اینجا را دوست دارد. سروان و بانو و دیگر دوستان را نیز ندیده ام و شاید هم هرگز نبینم. اما در باورهای خود از هریک از این عزیزان شخصیتی را در ذهن خود ساخته ام. اینکه این شبیه سازی تا چقدر با شخصیتهای واقعی این دوستان نزدیک است بماند. در هرصورت همه ما با میل و انتخاب خود به این خانواده مجازی پیوسته ایم.

این خانواده تنها خانواده ایست که در آن ما اجباری به همزیستی با یکدیگر نداریم هفته گذشته منصور عزیز در جستار گمشدگان کافه پست تاثیر گذاری را ارسال نمودند. وقتی به پستهای قدیمی نگاه میکنیم احساس میکنم فضای کافه در گذشته بسیار گرمتر بوده است. بحث و تبادل نظر دوستان باعث می گردید تا هر خواننده ای که آن پستها را حتی پس از گذشت سه سال می خواند به اطلاعاتش افزوده گردد.

اغلب جستارها مدتهاست که دیگر پستی به آن اضافه نشده است و در پستوی کافه خاک می خورند. نمی دانم چرا دیگر دوستانی که اطلاعات غنی و دانش زیادی دارند مدتهاست پستهای داغ ارسال ننموده اند. در بحث ها مشارکت نمی کنند. حتی در نظر سنجیهای معمولی که بنده برگزار می کنم  زحمت یک کلیک ساده را بخود نمی دهند.

بارها در بخش کاربران آنلاین دیده ام که کاربری مشغول خواندن موضوع نظر سنجی می باشد اما پس از مدتی که مطالعه تاپیک به پایان می رسد خیلی بی تفاوت آنجا را به مقصد دیگری ترک می نماید. اینکه شرایط زندگی باعث گردیده است که اغلب دوستان گرفتار باشند امریست بدیهی. اما اعتقاد دارم هرچقدر هم که دوستان گرفتار باشند حداقل کاری که می توانند بکنند تزریق انگیزه به سایر دوستانی است که الان فعالند و یا تازه از گرد راه رسیده اند. در دوره ابتدایی یک همکلاسی داشتم که نام خانوادگی او  مستمع بود. آموزگارمان هر وقت می خواست او را صدا کند بلند می گفت مستمع و پس از مکث کوتاهی ادامه می داد صاحب سخن را بر سر ذوق آورد. آنروز مفهوم این شعر را نمی فهمیدم. اما کمی که بزرگتر شدم فهمیدم عجب جمله زیبائیست.

چه بخواهیم و چه نخواهیم در آینده دوستان جدیدی به این سایت خواهند پیوست. اما اگر در همان ابتدای راه آنان را تشویق نکنیم قطعا انگیزه خود را در همان بدو ورود از دست خواهند داد. لایک کردن پست آنها توسط کاربران قدیمی قطعا برایشان لطف دیگری دارد. طی 6 ماه گذشته تعداد اعضای جدیدی که من از خواندن پستهایشان متوجه پتانسیل آنها شدم به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد که اگر به آنها انگیزه ندهیم همانها هم جزو خوانندگان خواهند شد.

شخصا برای ارسال مطالبم بسیار وقت می گذارم و تحقیق می کنم. این کمترین هزینه ای است که در قبال خواندن پستهای قدیمی دوستان پرداخت می نمایم و آن را جزو وظایف خود می دانم. در تاپیکهایی مانند برباد رفته یا اسطوره شرلوک هلمز که همگی نتیجه یک کار گروهی است مطالبی خواندم که تا پیش از این نمی دانستم . شاید دوستانی که در آینده به سایت می پیوندند مانند من فکر نکنند و چنین تزی نداشته باشند و خود را در قبال خواندن مطالب سایت مانند من بدهکار ندانند.

وقتی جستار فیلمهایی که چند بار دوبله شده اند را خواندم بسیار لذت بردم. منصور عزیز با چه دقتی فیلمهای ده فرمان و رابین هود و الیور تویست را با ذره بین خود کالبد شکافی کرده بود. همه ما می دانیم حتی تایپ آنهمه مطلب چقدر زحمت دارد حالا تهیه محتوا بماند. من با ارسال پستهایم به نوعی ادای دین به کافه می کنم.زیرا با خواندن مطالب دوستان به دانش خود افزودم. من هنوز موفق نشده ام بسیاری از جستارهای قدیمی را بخوانم و هر وقت فرصت کنم به آنها سر خواهم زد و قطعا کمترین کاری که از دستم بر می آید ضمن کلیک کردن یک تشکر ناقابل سعی می کنم مطالبی (چه در حال و چه در آینده ) بنویسم که در خور و شان آن مطالب باشد و کلاس کافه را حفظ نماید.

در مجموع امیدوارم دوستان قدیمی مجددا دست به قلم ببرند و ما را از دانش خود بی نصیب نگذارند. کافه در خصوص دوبله و موسیقی کاربران فوق العاده با دانش و عاشقی دارد. چنین پتانسیلی در هیچیک از فرومهای مجازی وجود ندارد. به جرات می توانم بگویم فقط کاربران اینجا هستند صدای عطالله کاملی را نمی شنوند بلکه می فهمند و لمس می کنند. اینجا تنها جائیست که کاربرانش یک حس مشترک به صدای پرویز نارنجیها دارند. و مفهوم دلتنگی کاربران این کافه را برای صدای بانو رفعت هاشم پور را می توان در لابلای تمام پستها با چشم جان دید.

تاپیکهای نقد فیلمهای کلاسیک فقط با نقد فیلمهایی مانند پدر خوانده و کازابلانکا و سرگیجه خاموش شد. پیشنهاد می کنم هر ماه یک فیلم کلاسیک به انتخاب دوستان انتخاب گردد و دوستان فیلم را از هر نظر مورد نقد و تحلیل و بررسی قرار دهند. نیاز نیست تمام بررسیها بر دوش یک یا دونفر باشد. اگر هریک از دوستان فقط چند خط در خصوص آنچه که از آن فیلم می دانند و برداشت نمودند بنویسند در آینده برای هر یک از فیلمهای مطرح کلاسیک تاپیکی خواهیم داشت مانند برباد رفته . نقد فیلمهای کلاسیک شاید بهانه ای شود برای بازگشت شور و نشاط و جنبش به کافه. امیدوارم مطالب این پست را دوستان حمل بر گستاخی من نگذراند بلکه درد دلی بود که در راستای اعتلای کافه با دوستان داشتم.

ارادتمند

بروبیکر