آن زمان که کارتون بچه های مدرسه والت پخش می شد وضع کلاس های مدرسه در ایران ( به خصوص شهرستانها ) با آنچه که در این کارتون می دیدیم بسیار متفاوت بود. شاید این اولین برنامه ای بود که مستقیما به موضوع مدرسه می پرداخت و هنگامی که ما  می دیدیم  چقدر مدرسه های خارج , از مدرسه های ما پیشرفته ترند افسوس می خوردیم !  بگذریم که داستان بچه های مدرسه والت مربوط به 60 سال پیش اروپا بود که نشاندهنده عمق عقب افتادگی ما بود. ( تازه هنوز هم به استاندارد 60 سال پیش آنها نرسیده ایم )  

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل 

کوتاه سخن اینکه وقتی کلاس های 50 نفری خودمان را با کلاس های 18 نفری آنها مقایسه می کردیم تعجب می کردیم . وقتی نیمکت های مرغوب آنها را با نیمکت های چوبی خودمان که میخ های آن شل بودند و غیژغیژ می کردند - در حالیکه چندین جای شلوار ما را پاره کرده بودند - مقایسه می کردیم به فاصله تکنولوژیکی که وجود داشت پی می بردیم. ساختمان مدرسه آنها مانند یک کاخ بود و مدرسه ما در آستانه کلنگی شدن. معلم آنها مواظب تغییر رفتار بچه ها بود و حتی مشکلات خانوادگی آنها را حل می کرد اما معلم ما اگر یکی از بچه ها زیر تریلی هم می رفت کک اش نمی گزید . 

این کارتون یکی از اولین برنامه های روشنگر آن زمان بود که بر خلاف دیگر کارتون ها که فقط دنیای فانتزی و رویایی را نشان می داد و حیوانات و سگ و گربه و موش و زنبور و سگ آبی و ... در آن بودند , مستقیما یک فضای واقعی و ملموس را نشان می داد و الحق و انصاف تلنگری به ذهن کودکانه ما بود که چرا مدرسه و شهر آنها اینطور است ولی مال ما نیست ؟ خدا دست سازنده این اثر و به خصوص دست آن آدمی را که آن را برای صدا و سیمای آن زمان انتخاب کرد و خرید و دوبله کرد درد نکند.