اتفاقا چند شب پیش قسمتی از این سریال را تماشا می کردم . در تعجبم که چرا تلویزیون که انواع و اقسام سریالهای بی خاصیت و کم خاصیت را بازپخش می کند این سریال و همچنین سریال حادثه جو را هیچگاه طی این سالها که شبکه های دیجیتال راه افتاده اند پخش نمی کنند که لاقل این مجموعه ها را با کیفیت خوب ببینیم . اخیرا سریال درک از شبکه تماشا مجددا پخش شد که تجدید خاطره ای با یکی از مجموعه های پلیسی خوب تلویزیون بود. خصوصا شنیدن صداهایی که دیگر در این دنیا نیستند و یا صداهایی که هنوز در ابتدای راه بودند .

شنیدن صدای ناب ایران بزرگمهر ،حسین باغی ،عطاالله کاملی ،اکبرمیرطاهری ،عزت الله گودرزی ،عباس سلطانی ،خسروشایگان ،نیکو خردمند امروز برایمان یک آرزوی محال است .

به کاراگاه کاستر نگاه می کنم ،پیرمرد غبغبی و دوست داشتنی و سمج که هوش سرشارش گره ها را می گشاید ،زنده یاد کاملی انگار که خود اوست . نجواها و غلطاندن صدادرگلو و مکث های بازیگر را آنچنان زیبا و طبیعی اجراء کرده که فکر می کنم این بازیگر در آن دنیا یک تشکر جانانه به استاد بدهکار است . در قسمتی از سریال نگهبان شرکتی به قتل رسیده و کاستر بارها و بارها مسیر رفت و آمد مقتول را بازسازی می کند . با خونسردی فراوان و نگاه تیزبینش.تماشاگر از این کارهای او نه تنها خسته نمی شود بلکه می داند که رازواقعی در این راهروی تودرتو نهفته است و پیرمرد آن را بصرافت دریافته است.

ارکستر صداها در واحد دوبلاژ شبکه 1 تلویزیون به سرپرستی استاد مقتدر دوبله چه که نمی کنند:

عطاالله کاملی / پرویز بهرام / غلامعلی افشاریه / حسین باغی / منصوره کاتبی / نیکو خردمند / زهرا هاشمی / حسین باغی / خسروشمشیرگران / عباس سلطانی / محمدعبادی / سیامک اطلسی/ کیکاوس یاکیده / شروین قطعه ای / علیرضا باشکندی / اکبرمیرطاهری /مهدی آرین نژاد و...

راستی برای نسلهای آینده هرگز قابل باور خواهد بود که این همه صدای ماندگار پشت چند میز قدیمی و روبروی یک تلویزیون اینگونه هنرشان را عرضه کرده اند؟

اخیرا ایرج کریمی کتاب هملت را به بازار نشر عرضه کرده و در قسمتی از ستایش نامه اش از دوبله هملت نگاشته که :بنظر بنده کاووس دوستدار فقیدکه در 28 سالگی دارفانی را وداع گفت فقط بخاطر این بدنیا آمد که هملت را دوبله کند و با دوبله آن رسالتش تمام شد!

بنظر من هم بزرگان دوبلاژ بخاطر این بدنیا آمدند که همیشه حسرت نبودنشان با ما باشد ،آخر اینقدر برایمان یادگار گذاشتند که ناخواسته غم هجرانشان با ماست...

اگر گاهی بنده وقت دوستان را می گیرم گناهش گردن عزیزانی چون بروبیکر و بتمن و دیگران است که آتش این عشق به دوبله را می اندازند در دامن ما،شعله ورش می کنند و ماهم در فراقش می سوزیم !