(۱۳۹۰/۱۲/۱۳ صبح ۱۰:۵۵)رامین_جلیلوند نوشته شده:  1- در مورد اینکه چرا ایرج دوستدار نقش چارلتون هستون را به اسماعیلی نداده است حکایت ها بسیار می باشد. ...

2- ولی خودشان می گوید که از گویندگی به جای موسی (ع) در زمانی جوانی ناراضی بوده است!

3- من به شخصه با وجود اینکه اسماعیلی را معادل دقیق چارلتون هستون می دانم از گویندگی ایرج دوستدار به جای چارلتون هستون لذت می برم.

4- حکایت دیگری می گوید اسماعیلی می گوید فقط عطا الله کاملی و ایرج دوستدار را از خود برتر می داند و فقط به این دلیل به نگفتن چارلتون هستون در ده فرمان راضی شده است.

5- از دوستان خواهش می کنم دوبلور وینسنت پرایس - باکا را در دوبله دوم شناسایی کنند.

1- ایرج دوستدار به اين دليل در هر دو دوبله ده فرمان گویندگی چارلتون هستون (به نقش موسی) را به اسماعیلی نسپرد چون بنوعی خود را مالک و همه کاره فیلم میدانست. او حتی از برادر خود کاووس هم درفیلم استفاده کرد و بنظرم میرسد گوینده یکی از نقشهای بسیار فرعی در دوبله اول فریبرز (برادر دیگر وی) باشد. در حقیقت وی از تمامی اعضای خانواده اهل دوبله خود در دوبله این فیلم بزرگ استفاده کرد و خود نیز شخصا در هر دو دوبله بجای موسی صحبت کرد.

2-ایرج دوستدار در یک مصاحبه (بنظرم یکی از شماره های 145تا 150 ماهنامه فیلم) صراحتا اعلام میکند که از کویندگی و در واقع از تن صدای خود بجای حضرت موسی راضی نیست و ترجیح میدهد در جوانی آن حضرت کس دیگری با صدایی جوانتر بجای وی صحبت میکرد... این گفته در اواخر عمر مرحوم دوستدار از طرف ایشان مطرح شد و دلیل آن نیست که در زمان دوبله فیلم هم همین عقیده را داشته است که اگر میداشت چنین نمیکرد.

3- صدای مرحوم ایرج دوستدار صدایی مخملین بود. صلابتش به شوخ بودنش بود. بم نبود اما میتوانست بشکلی آنرا بجای زمخت ترین نقشها هم بنشاند. نازک نبود اما شنونده همیشه حس میکند صدای ایشان نازک می نماید برای چنین نقشهای پرصلابتی. از جان وین بگیرید تا باد اسپنسر و حتی نقشهائی انحصاری مانند داوود رشیدی (در تنهاترین سردار) و یا خورزوخان (در روزی روزگاری)... در هرصورت این هنر او بود که برخلاف برادرش کاووس که صرفا بشکل تیپیک و با صدای استثنائی ، ثابت و آسمانی هنروری میکرد ، ایرج قادر بود با بهره گیری از انعطاف صدای خود بجای افراد جدی ، طنز ، خشن و حتی جوان یا پیر هم صحبت کند آنهم بنوعی که برخلاف امثال اسماعیلی و طهماسب کوچکترین تغییری در تن صدای خود ایجاد کند. این یک نبوغ بود که کمتر کسی بدان دست یافته است.

4- اسماعیلی با وجود اینکه از قدیمی ها و بخصوص از توانمندان این عرصه است اما در برابر غولهای مدیریت دوبله و گویندگی، که پیش از وی در این عرصه بودند (در آنزمان) هرگز نمیتوانست عرض اندام کند. کسانی چون ایرج دوستدار (که از سال 1328 یعنی از نخستین سالهای دوبله در ایران ابتدا وارد حیطه تئاتر و سینما و در سال 37 وارد دوبله شدند) یا عطالله کاملی (که در آنزمان فقط نصرت الله محتشم را رقیب خود میدانست و از کهنه کاران عرصه بود). در واقع چنین افرادی بودند که امثال اسماعیلی را در کارهای خود بکار گرفتند. عده ای رشد نکردند اما کسی مثل اسماعیلی حتی از خود آنها هم سرامدتر شد. همین سرآمد شدن گاهی حسادتهائی را نیز بدنبال داشت. از هر دو طرف. که نتیجه آن شود که ایرج دوستدار با وجود اسماعیلی خود شخصا بجای چارلتون هستون صحبت کند و یا اینکه منوچهر اسماعیلی در دوبله محمد رسول الله  با وجود فراخوانی آن همه گوینده ممتاز از ایرج دوستدار دعوتی بعمل نیاورد.

5- گوینده وینسنت پرایس در ده فرمان در دوبله دوم محمود قنبری است.