(۱۳۹۲/۵/۷ صبح ۰۷:۳۵)منصور نوشته شده:  

(۱۳۹۲/۵/۶ عصر ۰۹:۳۴)زاپاتا نوشته شده:  

(۱۳۹۲/۵/۶ صبح ۰۸:۱۵)منصور نوشته شده:  

 و یاد گرفتیم که تقلب فقط در ایران ما نیست که موسیقی نی داود را حنانه به نام خود روی هزاردستان بگذارد و فرزندان حنانه نوه های نی داود را راضی کنند که صدای این تقلب را به گوش دیگران نرسانند.

منصور عزيز ، به نكته اي اشاره كرده ايد كه من براي اولين بار شنيده ام و در جايي به آن برنخورده ام ، اگر امكان دارد ماوقع را برايمان شرح دهيد...با سپاس

چند سال قبل نوادگان مرحوم مرتضی خان نی داود شکوائیه ای علیه مرحوم مرتضی حنانه تسلیم دادگاه کردند که در آن صراحتا قید شده بود " موسیقی هزاردستان بويژه موسیقی عنوان بندی این سریال که در  پیش درآمد اصفهان اجرا گردیده در اصل مربوط به استاد نی داود است و نه حنانه" فرزندان حنانه به دادگاه فرا خوانده شدند و مراتب از طریق مدارک اثبات گردید. لیکن خبرهای دیگری از ماوقع منتشر نشد ... بنظر میرسد نوادگان در هر شکل ممکن یکدیگر را راضی و از انتشار خبر بشکل گسترده ممانعت کردند اما واضح است که این رضایت هرگز دلیل موجه بودن این کار نبوده و نیست.

دوستان گرانقدرم، تا جاییکه من می دانم ماجرا به این شکل نبوده است. قضیه را بهتر است قدم به قدم بررسی کنیم.

تیتراژ هزاردستان چگونه قطعه ایست؟ یک قطعۀ ارکسترال بر پایۀ یک ملودی اصیل شناخته شده: پیش درآمد اصفهان.

همانگونه که در مبحث تنظیم اشاره شد، تنظیم کننده شخصیست که الزاما باید موسیقیدان باشد و آهنگسازی و هارمونی بداند...

اما چه شد که این موسیقی کمی جنجال آفرید، گفته می شود ملودی اصلی یعنی (پیش درآمد بیات اصفهان) که همه به نام مرحوم مرتضی خان نیداوود می شناسیمش و سالهاست در کلیۀ کتب آموزشی موسیقی اصیل به همین نام به ثبت رسیده است، نقل قولیست از یک نوازندۀ احتمالا مشهدی(دقیق نمی دانم و نمی خواهم خدای نکرده با اطلاعات غلط دوستان را گمراه کنم)، که مرحوم نیداوود این تم زیبا را از او گرفته و پرورش داده و این قطعۀ فوق العاده که دربردارندۀ چندگوشۀ خاص اصفهان از جمله بیات راجه است و حتی یک ورود بسیار نرم به شور دارد و فرود مجدد به اصفهان (که نشان از حرفه ای بودن سازنده اش است)، را ساخته است. گفته می شد مدتی میان وراث آن بندۀ خدا (نوازندۀ احتمالا مشهدی) و خانوادۀ نیداوود جدلی بوده که متاسفانه نتوانستم مدرکی پیدا و ضمیمۀ نوشته کنم. نظر شخصی من این است که مرحوم نیداوود حتی اگر چنین نیز کرده باشند، به احتمال زیاد شبیه الهام گرفتن مرحوم ابوالحسن صبا از نوازندگان قومی-محلی برای ساخت ملودیهای مطرحی چون دیلمان یا زردملیجه بوده است. ایشان ملودی را با گوش از عوام الناس می گرفتند و با دانش موسیقیایی خود، می پروراندند و ملودی شکیلی از یک قطعه یا نوای کوتاه محلی خلق می کردند.

اما، نکتۀ اساسی، بیگناهی محض جناب حنانه در این ماجراست. ایشان به واقع چه کرده اند؟ روی یک ملودیِ خوب، تنظیمی بسیار قوی و اثری شکیل و ارکسترال ارائه کرده اند، یعنی یک عمل کاملا موجه و علمی. چیزی که باید هر ملودیسازی آرزویش را داشته باشد، روزی ملودی اش آنقدر خوب بشود که برای ارکستر انتخاب و تنظیم گردد.

من متاسفانه سند و مدرکی ندارم، اما می دانم از نظر علمی نباید هیچگاه میان وراث یک ملودیساز و تنظیم کننده جدالی رخ دهد که اصل اثر متعلق به کیست. اصلا گفتن صفت (اصل) برای این پروسۀ خاص بی معناست. در مبحث پاپ نیز اشاره شده بود؛ مثلا مرحوم بابک بیات یک ملودیساز بسیار بسیار قوی و بی مانند بودند، اما در تنظیم تا محمد اوشال ایران بودند، ارکستراسیون اثر بدون تردید به اوشال واگذار می شد. در شناسنامۀ اثر نیز ذکر می شد: ملودی (و یا گاه آهنگساز) بابک بیات - تنظیم (یا ارکستراسیون یا آرانژمان یا سازبندی) محمد اوشال.

با تکیه بر این اصل، گمان می کنم حکایتی که درخصوص این آهنگ در حافظۀ اجتماع ثبت و اندکی کمرنگ نیز شده است، مربوط به قسمت ملودی کار و جدال بر سر سازندۀ اصلی ملودی بوده و نه بخش دوم یعنی جدال ملودیساز و تنظیم کننده.

با مهر... بانو