(۱۳۹۲/۳/۱ صبح ۱۲:۰۴)فورست نوشته شده:  

  1 = 1 + 1 

   * دومنيكو ميگويد يك قطره همراه قطره اي ديگر ، دو قطره نميشوند ؛ بلكه قطره اي ديگر مي شود ! اين مفهوم نميتواند ساده باشد

به این واقعیات توجه کنید:

الف) یک قطره آب + يک قطره آب دیگر (در اثر ترکیب) = یک قطره آب

ب) یک قطره آب + یک ميلیارد قطره آب دیگر(بازهم با ترکیب) = یک قطره آب (دریا در حکم قطره است)

ج) یک قطره ماده اسیدی+یک قطره ماده اسیدی دیگر(در اثر ترکیب و انفجار) = هزاران قطره ریز ماده ترکیبی

د) ....

و صدها موارد مشابه دیگر

کار فیلسوفان اینست که از هیچ همه چیز می آفرینند و از همه چیز هیچ. لقمه را آنچنان از پشت سر در دهان میگذارند که تو فکر میکنی عجب کار سختی است این حکایت. قواعد بازی را عوض میکنند و چنان سر شما تلوتلو میخورد که فکر میکنید حقیقت اینست نه آن قواعد... مثلا همین قصه ی دودوتای ما. قاعده ریاضی میگوید جمع و ضرب و تقسیم و تفریق مختص اجسامی است که قبل از جمع و بعد از جمع تغییری فیزیکی یا شیمیائی روی آنها رخ ندهد(به همین سادگی). وقتی یک مداد را روی دیگری میگذارید یعنی دو مداد دارید و مداد ها بازهم هردو مدادند(درست به همان شکل و همان اندازه و مجزا که میتوان دوباره آنها را از حیطه دایره جمع درآورد)... اما فیلسوف ما میگوید همه چیز که مداد نیست، آب هم هست. خب ما میگوییم وقتی دو قطره را رویهم گذاشتی و گفتی 1=1+1 حالا بیا و هر دو قطره را از هم جدا کن (درست به همان اندازه و شکلی که بودند. حتی اگر یکی از قطره ها آب سرد بود و دیگری گرم باید بعد از جدا شدن هر دو دمای قبل را هم داشته باشند). آیا میتواند؟ بدیهی است که نمیتواند. پس قاعده جمع و ضربش هم مطابق قاعده نیست. به همین سادگی.

زمانی یک شاعر که کارش البته سیاست بود شعری گفت: معلم پای تخته داد میزد 1=1 ... و من گفتم مگر یک بچه فقیر با یک بچه ثروتمند برابر است؟ ... و او گفت: حق با توست و تصحیح کرد : یک با یک برابر نیست... من این شعر ساده و صمیمی را بر چنین فلسفه بافیهائی که اسم پرطمطراقی را هم در دنیاهائی خاص یدک میکشند و عده ای هم آنها را عاشقند ترجیح میدهم حتی اگر هر دو از نظر حتی فیساغورس (ببخشید که نمی نویسم: فیثاغورث) و ریاضیات، لاطائلات قلمداد شوند.