دكتر كاوسي منتقد آشتي ناپذير فيلمفارسي بود.اين دانش آموخته ايدك فرانسه اگر چه در فيلمسازي موفق نبود اما دوسه اثري كه در دهه سي و چهل ساخت آثاري سالم و پالوده بودند. او با بزرگان موج نوي سينماي فرانسه در دوران دانشجويي و پس از آن حشر و نشر داشت كه اميدوارم خاطراتش را در كتابي جداگانه بخوانيم . هوشنگ كاوسي از منتقداني بود كه بخاطر انتقاد از سينماي محمل باف فارسي - بجز استثنائاتش - بهايي را پرداخت كه آنهم عدم فيلمسازي بود كه البته اين بها ، بهاي شيريني بود چرا كه تاريخ ثابت كرد همكاران ايشان و بسياري از منتقدان سينماي ايران هنگامي كه دست به فيلمسازي يازيدند نتيجه كارشان مبتذل تر از فيلمهايي بود كه روزگاري آنها را مورد انتقاد قرار داده بودند. پرويز نوري ، شاءالله ناظريان ، تقي مختار و... از اين قسم بودند.

دكتر كاوسي پديده اي در عالم نقد و البته سينمايي نويس ، مترجم و باني  نمايش فيلمهاي مطرح تاريخ سينما در كلوپ هاي تخصصي بود. گويا زماني كه ايشان در دهه 30 به ايران بازگشت دكتر اسماعيل كوشان براي كارگرداني فيلمي تاريخي از ايشان دعوت بهمكاري كرد. اما هنگام فيلمبرداري مشاهده كرد كه دكتر كوشان از ايشان مي خواهد صداي فلان خواننده و رقص فلان رقاصه را هم در فيلمي تاريخي بگنجاند و حتي بدتر آنكه در پشت صحنه فيلمي ديگر از محصولات پارس فيلم ديده بود كه مرحوم كوشان بخشهايي از سناريو را بر روي كاغذ سيگار نوشته است! اين شلختگي ها- كه البته بخاطر شرايط آن روزگار ، امروز قابل اغماض است -  براي دانش آموخته يكي از معتبرترين دانشگاههاي جهان بسيار گران آمد و پس از ساخت فيلم پليسي 17 روز به  اعدام تا سالها عطاي فيلمسازي را به لقايش بخشيد . او به عالم نويسندگي بازگشت و به يكي از نويسندگان و منتقدان جاودان تاريخ سينماي ايران بدل شد.

ماجراي نقد منفي ايشان بر فيلم قيصر و جدل قلمي اش با نجف دريابندري و پرويز دوايي - دو منتقد موافق-  بر سر اين فيلم يكي از فصلهاي ماندگار تاريخ نقد نويسي سينماي ايران است.او تماشاگران قيصر را جماعت تخمه شكن ناميد و اين فيلم را فاقد جنبه هاي زيبا شناختي قلمداد كرد. البته سالها بعد در مراسم بزرگداشت ايشان در جشن منتقدان سينماي ايران ( 1367) مسعود كيميايي و دكتر كاوسي همديگر را در آغوش گرفتند و كدورت سالها قبل را به فراموشي سپردند. اگر چه ظاهرا نقدهاي منفي استاد بيشتر باعث شهرت قيصر شد اما نشان از سرسختي و قاطعيت ايشان بر سر نظرياتش داشت. البته ايشان يكي از مخالفان سرسخت دوبلاژ هم بود و اين سرسختي را سالهاي سال ادامه داد. البته مواضع ايشان مال روزگاري بود كه دوبله ايران دوران طلائي خود را سپري مي كرد،  نمي دانم نظر استاد درباره دوبله اين سالها چه بوده !

دكتر كاوسي حق بزرگي بر ادبيات نوشتاري سينماي ايران دارد و همو بود كه با نمايش و نقد و تحليل برترين آثار سينماي جهان نسلي فرهيخته را رشد داد كه هر كدام از وزنه هاي ادبيات سينمايي اين مرزو بوم شدند. حافظه غبطه برانگيز استاد و اطلاعات شگرفش از بارزترين ويژگيهاي ايشان بود.

يادش گرامي