سگ کشی بیضایی فیلمی است که در آن افراد زیادی بصورت بالقوه و بالفعل شایستگی حضور در دسته شیاطین را دارند!:

از نقشهای تیپیک احمد نجفی- فردوس کاویانی-داریوش ارجمند– کاظم افرند نیا –همه ی سنگستانیها و میترا حجار  و ... بگیر تا تابلو ترینشان :حبیب دهقان نسب

اما هم ی اینها بخشی از خباثتند و به نظر من ناصر معاصر (با بازی مجید مظفری) آخر آن.

گلرخ کمالی (مژده شمسایی) برای او از دنیای فرهنگ پا به محیط وحشتناکی که شوهرش در آن درگیر است می گذارد:برای پاس کردن چک های همسرش همه جور حرفی را می شنود.تهدید می شود – پیشنهادهای مشروع و غیر مشروع به او داده می شود- کتک می خورد و مورد تجاوز واقع می شود.برای کی ؟ جناب ناصر خان معاصر. ناصر خان چه خوب جواب همسرش را می دهد : دروغ-اینکه شک همسرش به او در مورد ارتباط داشتن با منشی (میترا حجار) کاملا درست بوده و بالاخره طلاق نامه به عنوان پاداش تمام تلاش هایش و عشقش.

وقتی که طلبکاران در محدوده سگ کشی سراغ ناصر معاصر می روند کسی نیست که دلش خنک نشود.لیاقت چنین شخصی کشته شدن مثل سگ است و به نظر من خیلی هم کمش است!

این شخصیت ذره ای سمپات نیست (قابلیت حس همدلی با او وجود ندارد) و بنده هر چه فکر کردم که شخصیتی بدتر و نفرت انگیز تر از او در سینما و تلویزیون ایران پیدا کنم موفق نشدم.به یقین نقش نیز یکی از بهترینهای مجید مظفری است. 

بیضایی پس از چند سال فیلم نساختن تمام خشم و نفرت و کینه اش را در این فیلم تخلیه کرد و فیلمی ساخت که برای تمام علاقه مندانش نیز غافلگیر کننده بود...

ای کاش مجال می دادند تا ایشان شاهکار دیگری در حد رگبار – مرگ یزدگرد و باشو خلق کند.

جایشان بسیار خالی است ...

با احترام : حمید هامون

یا حق ...