وصف العیش نصف العیش

مسئله دوبله گذاری بر روی فیلم ها و به خصوص فیلم های کلاسیک خود حکایتی شیرین است. اوایل که بنده
شروع به کار کردم ( فکر کنم سال 82 بود ) تا اونجایی که یادمه این کار فقط برای فیلم های VCD انجام گرفته
بود. فیلم های DVD تازه وارد کشور شده بود و هنوز جا نیفتاده بود ( چیزی مثل HD در زمان فعلی ) . خب
عشق به اینکه بشود فیلم های کلاسیک را با کیفیت عالی تصویر بدست علاقمندان رساند من را مشتاق این
کار کرد. اوایل کار دو شاهکار معروف یعنی پدرخوانده و کازابلانکا را در اولویت قرار دادم . ادیت فیلمهای DVD بر
روی کامپیوترهای آن زمان ( با توجه به حجم زیادی DATA ی تصویر در این فرمت ) بسیار وقت گیر و اعصاب
خوردکن بود. شغل اصلی من چیز دیگری بود و سینما را فقط به دلیل علاقه شخصی دنبال می کردم پس مجبور
بودم شبها حدود دو تا سه ساعت برای این کار وقت بگذارم. اولین کار ارتقاء کامپیوتر بود که کمی ( نه زیاد ) کار را
برایم راحت کرد. تصور کنید بالاترین حافظه رم آن موقع 512 مگ و CPU هم تک هسته ای 2 گیگ بود. هارد 80
هم بالاترین حجم ذخیره سازی....

باندهای صدای موجود را در برنامه Cool 3D بهسازی می کردیم و با برنامه نوظهور Video Studio عشق می
کردیم. ( به هر حال از Ifilm Edit و VCD Cutter خیلی بهتر بود ! ) دردسر اصلی عدم تطابق سرعت صدا با
سرعت تصویر در نسخه های مختلف فیلم بود. گاهی میشد که 10 دقیقه را در عرض یکساعت سینک می کردم
اما برای 1 دقیقه ، 3 شب معطل می شدم... اما این کار عشق داشت... همان عشقی که امروزه دوبلورهای
قدیمی در مصاحبه شان می گویند ... اینکه در اتاق های قدیم دوبله با عشق کار می کردند و اصلا سختی و
بقیه مسائل برایشان مهم نبود... اگر عاشق دوبله و فیلم باشی ( البته فیلم و دوبله ای که شاهکار است )
موقع سینک کردن همانقدر لذت می بری که دوبلورها موقع دوبله کردن ...


پایان قسمت اول - ادامه دارد ...

( من سعی کردم این باب را باز کنم. بیصبرانه منتظر یادداشت های دیگر عزیزان هستیم )