ديگر زمان مناسب براي گريس و همينطور شاهزاده فرا رسيده بود. گريس البته  در گذشته با بعضي هنرپيشه هاي مرد پيشرو در عرصه سينما نظير كلارك گيبل و ويليام هولدن  روابط بسيار نزديكي داشت و چون به عنوان يك كاتوليك پرورش يافته بود، احساس مي كرد مرتكب گناه شده و با ازدواج كردن هم خودش احساس خوشبختي خواهد كرد و هم پدر و مادرش. در عين حال، ترجيح مي داد دنياي هاليوود را زماني ترك كند كه همچنان در اوج است. گرچه يك ستاره به شمار مي رفت اما هميشه نگران اين بود  كه با پا به سن گذاشتن نتواند به خوبي به ايفاي نقش بپردازد.

تنها موضوعي كه مشكل ساز به نظر مي رسيد جهيزيه بود. البته خانواده كلي، از ثروتمندان به شمار مي رفتند اما واكنش پدر گريس به موضوع همانطور كه جان پاچنا ، از وكيلاني كه در موضوع مشاركت داشته ،به ياد مي آورد حاكي از ناخرسندي آنها از موضوع بوده:

"كلي اظهار داشت كه دخترش براي هر خواستگار ملعوني  خود به اندازه كافي جهيزيه است...ري ني ير ممكن است" سرورم جناب شاهزاده" باشد...اما  در چشمان هر آمريكايي كه فكر درستي داشته باشد، تنها  يك شاهزاده ورشكسته  لعنتي بود كه در راس كشوري  قرار گرفته كه هيچكس هيچ چيزي در باره ش نمي دانست."

با همه اينها، مشكل جهيزيه هم با موافقت جك كلي با پرداخت  جهيزيه 2 ميليون دلاري مرتفع شد. نتيجه مذاكرات اين شد كه ازدواج در بهار انجام بپذيرد. گريس به طور منطقي بسيار عصبي شده بود چرا كه تنها 3 بار همديگر را ديده بودند. با وجود اين نگرانيها هر دو مطمئن بودند كار درستي انجام مي دهند چرا كه گريس خود گفته بود كه "هر دوي ما زماني با هم آشنا شديم كه براي ازدواج آماده بوديم. . .در زندگي زماني مي رسد كه بايد انتخاب كني".

مراسم عروسي و ازدواج بدون وقفه و دردسر انجام شد. اگر گريس با خود چنين انديشيده بود كه زندگي يك شاهزاده خانم همانند داستان پريان است، به زودي دريافت كه چنين نيست چرا كه به خاطر كمرويي ذاتي و كم فرانسه دانستنش ، بيشتر زماني كه ري ني ير مشغول انجام كار بود، گريس خود را تنها احساس مي كرد. حتي خدمتكاران قصر هم همانند بسياري از شهروندان موناكويي به او به عنوان يك شاهزاده آمريكايي تازه وارد بدبين بودند. همين موضوع كه اجازه نداشت به تنهايي در مجامع عمومي ظاهر شود هم او را منزوي تر كرد.