یادی  از شاد روان منوچهر نوذری

   ماجرا از انجایی  اغاز میشه که دختری که خودش دو بار در مسابقه هفته شرکت کرده و حالا حسابی به چم و خمش اشناست ، تصمیم میگیره برادر شر و شیطونش را هم که در ان موقع اوج هنرش پریدن از دیوار دبیرستانشون و اوردن نمرات ناپلئونی بود روانه مسابقه هفته کنه.

 پس وقتی نظر مثبت اونو میبینه، اول از همه به جای او، نامه درخواست شرکت را برای صدا وسیما پست میکنه و بعد شروع به اموزشش با تشکیل یه جزوه کامل از انواع و اقسام سوالات ازمون ورودی میکنه و البته برادر هم در راه این اموزش همه جوره همکاری میکنه.و نتیجه اش هم قبولی در ازمونه.

  روز ضبط مسابقه فرا میرسه و اولین سوالی که مرحوم نوذری از برادر میپرسه اینه:وسیله ای متعلق به اشپزخانه که در قدیم روی خانه خرید و فروش میشده؟

ما  این وسیله را البته همان نوع بزرگ وقدیمی اش را دیده بودیم و ماجرایش را بارها از دهان خدابیامرز پدربزرگم شنیده بودیم.پس جناب برادر با اعتماد بنفس کامل و بلند میگه : هَوَنگ

که کارگردان ،ضبط برنامه را قطع میکنه و میگه هَوَنگ چیه باید بگی هاون.و مرحوم نوذری هم که فکر نمیکرده پسری با این سن جواب این سوال را بدونه و همین طوری از برادره خوشش اومده و میگه که همه همون اسم عامیانه را به کار میبرند. خلاصه از کارگردان هاون درسته و از مرحوم نوذری هَوَنگ گفتن اشکالی نداره تا قرار میشه دوباره ضبط کنند و هونگ گفته بشه و اقای نوذری توضیحاتی درباره ی نام درستش بیان کنند

و این ماجرا باعث میشه که برادرم از جمله شرکت کنندگانی قرار بگیره که مرحوم نوذری هواشون رو داره البته فقط در حد یه نیروی مثبت. و خلاصه این که اقای برادر نه یکبار و نه دو بار بلکه سه بار برنده شد و به مسابقه فینال فینالیست ها هم  راه پیدا کرد و ان موقع یه چک به مبلغ 2000 تومان برنده شد !

  واینها از خاطرات شیرینی است که من و برادرم خیلی وقتها از ان یاد میکنیم.روح مرحوم نوذری شاد و یادش گرامی.