با سلام

دوستان از این تاپیک خیلی خوشم اومد

خیلی دلم می خواست

احساسم

به دوبله و دوبللرهای عزیزم بگم

من با دوبله بزرگ شدم

15 ساله که ارشیو دارم مثل همه شما عاشق دوبله هستم

برای من دوبله از صدای گرمه منوچهر زمانی عزیز گرمو شوخ دلنشین شروع شد

صدای مهربون بذله گویی که بجای پیر ریچارد  دسته پا چلفتی فیلم لجن مال حرف میزد

وبعد فیلمهای رزمی و وسترن که بهتر میدونیین بدون ایرج دوستدار عزیز معنا نداره

یا بدون عطاا....کاملی ( کرک داگلاس) فیلم اسپارتاکوس

اما برای من

عشق مهربانی دوستی محبت بدون صدای زیبایی دو بانویی عزیزم بانو مینو غزنوی و بانو زهر شکوفنده معنایی نداره.

بانو غزنویی عزیز با اون صدای اسمانی به جایی برنادت اشک مارو که بچه 5 یا 6 ساله بودیم رو پایی تلوزیون جاری میکرد

وبانو شکوفنده صدای دخترک مهربانی که میتوانستی عاشقش باشی

وبسیاری دیگر امدنند رفتند یادشان ماند وهنرشان سعید شرافت ایرج ناظریان - حسین باغی -

منوچهر زمانی - حسین سرشار- سیامک یاسمی - اذر دانشی -فرشید فرزان-

منوچهر نوذری -میهین دیهیم - عزت ا... مقبلی - حسن عباسی (که حتی یک عکس هم نداره)

وخیلی های دیگه که بعد در موردشون حرف میزننم ببخشید اگه زیاده گویی کردم یا جایی غلط نوشتم