جنایت کاران به پا می خیزند

1910ـــ1900

جیم کولوسیمو (Jim Colosimo ) معروف به جیم گندهه (Big Jim ) در اواخر دهه 1890 به آمریکا مهاجرت کرد. اولین کارش را به عنوان آبدارچی در ساختمان را آهن شروع کرد . شغل بعدی اش دربان "فرست وارد" شیکاگو بود ، جایی که با دوشخصیت افسانه ای برخورد کرد ." مایکل کنا (Michael Kenna)" و " جان کاگلین (Jan Coughlin) " . هر دو عضو انجمن شهر و در واقع جزو اوباش شهر بودند. "مایکل کنا " و " جان کاگلین" از حق و حساب بگیران شهرداری از قمار خانه ها و اماکن بدنام بودند.  این دو نفر "کولوسیمو" را وارد امور سیاسی کردند و حتی گاه و بیگاه به او پول می دادند. در عوض او هم در دوره های انتخاباتی به کمک آنها می شتافت و کارهای دشوار را برای آنها انجام می داد . در سال 1902 ، " کولوسیمو" با صاحب یک فاحشه خانه معروف در شیکاگو ازدواج کرد . از آنجا او به سادگی مراحل ترقی رسیدن به راس محافل قمار ، مشروب و فحشا را طی کرد . در سال 1908 او صاحب مجلل ترین بار شهر شد . نام این بار "کافه کولوسیمو شماره 2128 خیابان وابش " بود . در آنجا "کولوسیمو" به یک مرد چاق و بذله گو که لباس های شیک و گران قیمت می پوشید و سنجاق کراوات و انگشتر الماس خود را به رخ همه می کشید ، تبدیل شد .علاوه بر این کافه او یک سری فاحشه خانه هم در " تندرلوین (Tenderloin)" شیکاگو داشت. وی همه شب درمحل هایش عشاق جوان را به هم نزدیک می کرد ، رشوه رد و بدل می کرد ، به مامورین پلیس هدیه می داد و برای دیگران که در کنار او بودند جوک تعریف می کرد.

این شهر وند از تیررس گروه "بلک هند ز" که در آن زمان توسط " سانی جیم کوسمانو (Sunny Jim Cosmano)" اداره می شد ، دور نماند . " بلک هند ز " زیاد اعتنایی به قدرت "کولوسیمو" نکرد . "سانی جیم" به این فکر افتاد که دیگر وقت آن رسیده که " جیم گندهه" سر کیسه را شل کند. ابتدا " کوسمانو " برای " کولوسیمو " یک نامه دوستانه ولی تهدیدآمیز فرستاد. " جیم " نمی خواست باور کند که واقعا دارند زیر پایش را خالی می کنند . "کوسمانو" فشار را بیشتر کرد . " جیم" این بار برای اجتناب از درد سر بیشتر حاضر شد 5000 دلار بپردازد . این مبلغ برای "کولوسیمو" زیاد نبود چون درآمد سالانه او از فحشا ، قمار و قاچاق مشروب 500000 دلار بود و این تقریبا درآمد آزاد از مالیات او در 1910 بود. "بلک هند ز" چشم از فعالیت های رو به رشد " جیم گندهه "  بر نمی داشت و این بار تصمیم گرفت که کمی بیشتر در ثروت های او شریک شود و لذا از " کولوسیمو " تقاضای 25000 دلار کرد . "جیم" هم فورا تصمیم گرفت برای سفر کوتاهی به نیویورک برود و با برادر زاده اش " جانی توریو " ملاقات کند.

" جانی توریو " در نیویورک یک گروه به نام " جیمز استریت " داشت . " توریو " 29 ساله فکر می کرد که در نیویورک چندان چیزی عایدش نمی شود چون بیشتر کارهای پر درآمد در دست گانگستر های دیگر بود و ایتالیایی ها و سیسیلیایی ها تنها پس خورده دیگران را جمع و جور می کردند. " کولوسیمو" به " توریو " پیشنهاد پست نفر دوم را در گروهش کرد مشروط بر این که " توریو " ، شر " بلک هند ز" را از سر " کولوسیمو " کم کند. طی یک هفته "توریو" به شیکاگو رفت تا شغل جدیدش را آغاز کند. یکی از بعد از ظهرهای سال 1919 درست بعد از ورود " جانی توریو " به شیکاگو سه نفر از افراد " بلک هند ز " از فرستاده های " کوسمانو " وارد کافه " کولوسیمو " شدند و به او هشدار دادند که در صورت تحویل ندادن 25000 دلار، به او هزار گلوله تحویل می دهند . "کولوسیمو" ، " توریو " مدیر جدید را به سر میز دعوت کرد و آنها با هم قبول کردند که فردا برای دریافت پول مجددا به سراغ "کولوسیمو" بیایند . فردای آنروز " توریو " و افرادش منتظر آنها شدند اما آنچه به " بلک هند ز" تحویل داده شد مرگ بود نه پول !. هر سه باجگیر " کوسمانو " با تفنگ های گلوله زن افراد " توریو" ، سوراخ سوراخ شدند. این داستان ورود "توریو" به دنیای تبه کاری در شیکاگو بود. با این حرکت اوضاع دیگر کاملا به روال سابق نیفتاد . موقعیت "کوسمانو" متزلزل شد . وی انتظار نداشت که قربانیانش دست به اقدام متقابل بزنند .

در نیویورک مقامات به خاطر گسترش خشونت و تیراندازی ، قانون " سالیوان " را به تصویب رساندند که بر طبق آن هیچ کس بدون جواز حق حمل اسلحه را نداشت. بعضی از گانگستر ها تصمیم گرفتند که سلاح ها را غلاف کرده و به دنبال جواز بروند و دیگران به آسانی قانون را زیر پا گذاشتند . بر طبق گفته یکی از گانگستر ها : ترجیح می دهم در مقابل 12 نفر بایستام و درباره کارهایم توضیح بدهم تا اینکه جسدم به وسیله 6 نفر حمل شود! . در اویل دهه 1900 گانگستر ها با وجود کمیته های مراقب از قبیل کمیته " دکتر پارکهورست(Dr. Parkhurst)" به نام کمیته ضد تبه کاری تحت فشار بیشتر قرار گرفتند . این خشم عمومی باعث به دام افتادن بسیاری از گانگستر های ایرلندی و دیگران شد . این جریانات به صورت قاطعی به هموار شدن راه برای خشم بیشتر مردم کمک کرد. یکی از افرادی که توانست خود را از انظار مخفی نگه دارد ، زیرا تازه کار خود را شروع کرده بود " آرنولد روتشتین (Arnold Rothstein)" قمار باز و نزول خوار بود . " روتشتین " در اوج قدرت شاهزاده "برادوی (Broadway)" محبوب مطبوعات و رهبر دنیای زیرزمینی " ماهاتان" بود." روتشتین " در سال 1883 متولد شد و در خیابان 47 شرقی بزرگ شد. گرچه پدرش تاجر ثروتمندی بود ، اما " آرنولد " جوان تمایل زیادی به تحصیل نداشت و بیشتر وقتش را در قمارخانه های ارزان و سالن های بیلیارد می گذراند. وی در سال 1899 در 16 سالگییک اصطبل بزرگ برای اسب هایش و یک موسسه دام داشت . در ضمن " مانک ایستمن " را برای جمع آوری پول های نزولی اش استخدام کرد.

در سال 1902 ، " روتشتین " مورد توجه " سالیوان " بزرگ ، رئیس ناحیه " تمنی (Tammany)" قرار گرفت. " سالیوان "فهمیده بود که این قمار باز جوان می تواند برایش مفید واقع شود . در سال 1903 ، " روتشتین " پولی که از یک گردش خیابانی جمع می کرد 5000 دلار بود . " روتشتین " در 26 سالگی مشهور بود که کمتر از 12000 ذلار در جیب نداشت. در سال 1909 او با یک هنر پیشه 19 ساله به نام " کارولین گرین " ازدواج کرد . هدیه ازدواج رئیس " سالیوان " برای آنها ، حمایت او از " آرنولد " در جدید ترین معامله اش بود . این معامله شراکت " آرنولد " با " ویلی شی (Willie Shea) " در یک قمار خانه مجلل بود . مدت کوتاهی بعد از آن ، " روتشتین " توانست ستونی از شایعات روزنامه را به خود اختصاص دهد : 10000 دلار در یک بازی پوکر 34 ساعته !

یک شب پس از یک بازی طولانی ، " روتشتین " متوجه شد که شریکش بخشی از پول برده قمارخانه را به جیب زده و ادعا می کند که این پول به عنوان جبران پولی است که " روتشتین " قبلا از درآمد قمارخانه برای کارهای دیگر مصرف کرده بود . بهرحال ، شراکت " روتشتین " و " ویلی شی" بهم خورد و " روتشتین " به تنهایی کازینو را اداره می کرد .

ادامه دارد...