.... جدال بر سر جاودانگی ست. شاید تصور کنیم اثری که درباره اش می نویسند جاودانه است و آنچه درباره اش می نویسند ، نه. اما چه بسیار نوشته ها که در نامیرایی هم پای اثر اصلی پیش رفته اند. اینک این مجموعه درپی آن است که ماندگاری برخی نوشته ها را محک بزند.

صفی یزدانیان از سال 1368 به کار نوشتن درباره ی سینما پرداخت و کم و بیش تاکنون این کار را ادامه داده. نوشته های او اثر را بهانه می کند تا خود اثری دیگر بیافریند. مهم نیست قانع می شویم یا نه. هم نظر می شویم یا نه. می توانیم این نوشته ها را حتی فارغ از خودِ فیلم ها دوست داشته باشیم. همچنان که «پرواز» را فارغ از «پرنده».  «از یادداشت ناشر»

*****

بسیاری از این نوشته ها را می توان نامه ای عاشقانه دانست. گاهی مخاطبی از پیش معلوم داشته اند ، و به این امید منتشر شده اند که کسی خواص بخواندشان ، از فرط شعف. پس این نامه ها تکثیر شده اند تا شاید او در میان مخاطبان باشد. اویی که همیشه هم از پیش شناخته نیست. بعدا پیدایش می شود ....

من در برابر اثر هنری تنهام ؛ اثر هنری تنهایی ام را ترجمه می کند ....  «از مقدمه مولف»

   *****

عنوان: ترجمه ی تنهایی / مقالات سینمایی

نویسنده: صفی یزدانیان

ناشر: منظومه خرد

چاپ اول: بهار 1389

تعداد صفحه: 200 صفحه ، مصور (رنگی)