با ادای احترام خدمت سروان رنو

می خواهم از (UFA(universal film aktiengesellschaft (سروان اگه ممکنه تلفظ این کلمه آخری رو برامون فارسی ببویسید. خیلی سخته. آختی....... شافت؟!!! bitte) استودیوی فیلم سازی آلمان بنویسم. که اتفاقا مثل ارتشش، خیلی هم وضع خوبی نداشت. و به رویایی که در سر داشتند نرسیدند. شاید رشوه خواری سروان در ورشکستگی این استودیو موثر بوده!!!!! کسی چه می دونه؟!!!!

Ufa  استودیوی فیلم سازی ملی آلمان بود، این استودیو از طرف دولت تامین مالی می شد.  اوفا بر صنعت سینمای آلمان از 1917 تا 1945. پیش از این و حتی پس از آن هرگز یک استودیوی فیلم سازی آلمانی نتوانست با این تعداد از ستاره ها و هنرمندان را دور هم جمع کند و چنین اقتداری را به ارمغان بیاورد.

اولین فیلم های موفق اوفا، مادام دوباری ( به کارگردانی: ارنست لوبیچ -1919) و محبوب دنیا ( به کارگردانی:جو مِی ) مطب دکتر گالیکاری بودند.

تصاحب  رقیب ( Decla - Bioscop ) در نوامبر سال 1921 ، همراه با بنیانگذار و تهیه کننده بلند پروازش ، اریش پومر ، باعث افزایش فوق العاده پتانسیل خلاقیت اوفا شد. 

برای مدتی ( دهه 1920) اوفا تبدیل به اُتوپیای سینما شده بود. ستارگان اوفا در قرارداد و انحصار استودیو نبودند و آزادانه به انتخاب نقش می پرداختند ( بر خلاف هالیوودِ آن روزها ). همچنین هر درخواستی مورد اجابت قرار می گرفت. البته همین ول خرجی ها هم باعث شد تا مرز ورشکستگی پیش برود. تا این که آمریکایی ها ( استودیوهای  پارامونت و مترو ) به دادش رسیدند و متعهد شدند که در عوض استفاده از استودیو های آن، بدهی ها را بپردازند.

البته  ابن کار هم چاره ساز نشد و به دلیل روی کار آمدن هیتلر و مهاجرت فیلم سازان آلمانی به هالیوود، دوباره اوفا به زمین خورد.

این بار هوکنبرگ ( سرمایه دار آلمانی ) سهام آمریکایی ها را خرید و استودیو را به گوبلز سپرد.

تا قبل از این استودیو مجهز به تشکیلات صدا برداری نبود. اوفا  تجهیزات صدابرداری را نصب و اولین فیلم ناطقش به نام ملودی ازقلب ( به کارگردانی: هانس شوارتز ) ساخت. پس از آن فیلم فرشته آبی (به کارگردانی: جوزف فون اشترنبرگ -1930 ) تولید شد.

این دو فیلم به سه زبان ( المانی،فرانسوی و انگلیسی )  روانه بازار شد و البته موفق هم بودند.  سه دوست خوب (به کارگردانی: ویلهلم تی بل -1930) کنگره می رقصد (به کارگردانی: اریک کارل - 1931) هم از فیلم های موزیکالِ مطرح این استودیو بود.

انتصاب آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم رایش در تاریخ 30 ژانویه 1933 ، پایان دادن به جمهوری آلمان بود. با انتصاب یوزف گوبلز وزیر تبلیغات ، به عنوان "حامی فیلم آلمان ،" فشار بر کارکنان یهودی در UFA  افزایش یافت. در بهار سال 1933 ، کارمندان یهودی از کار اخراج شدند. اریش پومر نیز از کار اخراج شد. او به پاریس و سپس به آمریکا مهاجرت کرد. ( آخ آخ سروان!!!! در عجبم که چرا بهتون لقب "دشمن هنر"  ندادند؟ لابد رشوه دادین ؟!!!. به عالم هنر هم ظلم کردین! خدا بگم اون استاد نقاشی رو چه کار کنه که هیتلر رو عقده ای کرد. آدم میمونه این همه جنایت رو به حساب کی بنویسه؟!!!  )

پس از این اوفا مشغول ساختن فیلم هایی با مضامین میهن پرستانه  و گرایش های فاشیستی شدند. اکثر این فیلم ها به دلیل این که دی وی دی نشدند، ناشناخته ماندند. از آخرین این فیلم ها، کولبرگ (به کارگردانی: ویت هارلان - 1945) بود که در آستانه شکست آلمان ها و زیر بمباران های شدید اکران شد.

پس از شکست در جنگ و انحلال اوفا به عنوان یکی از تشکیلات نازی ها، برای مدتی سینمای آلمان با رکودی شدید مواجه شد. پس از فروپاشی دیوار برلین، روند بازسازی استودیو سرعت گرفت و آمریکایی ها را که به چینه چیتا روی آورده بودند، متوجه اوفا کرد.

آثار فاخری همچون پیانیست (به کارگردانی: پولانسکی)

 و مجموعه فیلم های اکشن بورن وحرام زادههای بی آبرو (به کارگردانی: کوئنتین تارانتینو) محصول این استودیوست.