برخی از مشهورترین زندانها در جهان

- آلکاتراز Alcatraz :

جزیره ای کوچک در خلیج سانفرانسیسکو در ایالت کالیفرنیای آمریکاست. با نام صخره و یا جزیزه پلیکانها نیز شناخته می شود. ابتدا به عنوان یک زندان ارتشی کاربرد داشت اما به زودی به مکانی برای نگاهداری بزرگترین جنایتکاران کشور تبدیل شد. در میان آنها اسامی آل کاپون و رابرت استرود به چشم می خورد. استرود پرنده بازی حرفه ای بود که براساس زندگی وی فیلم مشهور پرنده باز آلکاتراز با بازی برت لنکستر در سال 1962 و به کارگردانی جان فرانکن هایمر ساخته شد.

امکان گردش 360 درجه در آلکاتراز

----------------------------------------------

- جزیرۀ شیطان Devil’s Island :

مخوفترین مکان برای نگاهداری جنایتکاران و مجرمان سیاسی فرانسه. صخره  ای در سواحل گویان فرانسوی French Guian مکان این زندان است که در فاصلۀ سالهای 1852 تا 1938 مورد استفاده قرار می گرفت.

مکان کشور گویان در آمریکای جنوبی که گویان فرانسوی و گویان انگلیسی دو بخش اصلی آن هستند.

هنری چاریر Henri Charriere ملقب به پاپیون، یکی از معدود کسانی بود که موفق به فرار از این زندان گشت. Papillon 1973

  به کارگردانی فرانکلین-جی-شافنر داستان این فرار را به زیبایی به تصویر کشیده است.

--------------------------------------------

- سینگ سینگ Sing-Sing :

این مکان در ابتدا منزل شخصی به نام Sin Sinck در شهر نیویورک بوده است. زمان ساخت این قصر سالهای 1825-1828 ذکر شده و از 1891 پذیرای مجرمین و تبهکاران بیشماری بوده که در این زندان توسط صندلی الکتریکی اعدام شده اند. از آن پس به نام سینگ سینگ خوانده شد.  این زندان مدتهاست که به مرکز بازپروری Ossining تغییر نام داده است. (نام شهری در نیویورک)

--------------------------------------------------

- نیو گیت New Gate  (دروازۀ جدید) :

یکی از مشهورترین زندانهای شهر لندن. اعدامهای حکومتی در خارج دروازه های این زندان انجام می گرفت و یکی از مکانهاییست که در بسیاری از آثار چارلز دیکنز به آن اشاره شده است. این زندان بارها بازسازی و مرمت گردید اما نهایتا در سال 1902 برای همیشه ویران گشت. امروزه داداگاه مرکزی جزایی با نام Old Bailey در محوطۀ این زندان بنا شده است.

--------------------------------------------------------

- دارت مور Dartmoore :

این زندان در نزدیکی پرینس تاون انگلستان واقع شده و در خلال جنگ با ناپلئون به عنوان یکی از مهمترین و مخوفترین زندانهای اسرای جنگی محسوب می شده است. این زندان تا چندین مایل از هر طرف در دشتی پهناور واقع است که هرگونه امکان اختفا را از فراریان می گرفته و هرکس از این زندان می گریخت به سرعت دستگیر و به زندان بازگردانده می شده است. در فاصلۀ سالهای 1809 تا 1815 این زندان بیشترین تعداد زندانی را درخود جای داده بود.

----------------------------------------------------

- قصر یا زندان شیلون! Chateau Chillon :

واژۀ Chateau  در زبان فرانسه به معنای قصر است و استعمال آن در پیشوند برخی از مشهور ترین زندانهای به جای مانده از آن دوره از جمله شیلون و دیف، به معنای قصر بودن آن مکان و تغییر کاربری بعدی آن به زندان است.  شیلون بنایی تاریخیست که در کشور سوئیس و در جزیزه ای کوچک در دریاچه لمان قرار دارد. جزیره راکی که مکان این قصر بوده به دلیل موقعیت استراتژیکش، مکانی مناسب برای تحت نظر داشتن اروپای شمالی و اروپای جنوبی محسوب می شود و به این قصر اهمیتی بیش از پیش می بخشد. کاربری این بنا را به سه دوره (قرن 12 تا 16) – (قرن 16 تا 18) و (قرن 18 تا کنون) تقسیم می کنند.

دوره اول: که کنترل و به نوعی حکومت مناطق مسکونی سواحل دریاچه در این مکان انجام می گرفته است. دوره دوم: کشور سوئیس و یا به بیان دقیقترش Bernese (برن) در سال 1536 شیلون را اشغال می کند و ابتدا بصورت مقر حکومتی و سپس به مدت 260 سال به زندان تبدیل می شود. دوره سوم: دولت برن، شیلون را در 1798 ترک کرده و مجددا در سال 1803 به کاربری سابقش(زندان) باز می گردد. بعدها تبدیل به موزه ای هنری شده و تاکنون به عنوان یکی از اماکن باستانی سوئیس حفاظت و نگهداری می شود.

اما شهرت شیلون با لرد بایرون آمیخته شده است. پیش از او ژان ژاک روسو نیز در رمانی که در 1762 منتشر ساخته بود تصویری از این قصر ارائه داه بود اما، انتشار شعر زندانی شیلون بود که نام شیلون را در تاریخ ادبیات و تاریخ جهان ماندگار کرد.  بایرون در کتابش به مصائب فرانسیوس بونیوارد (1493-1570) یکی از سیاستمداران دولت جنوا که با عقاید حکومت وقت مخالف بوده و در شیلون زندانی شده بود، می پردازد.بعدها دولت برن او را آزاد ساخت اما این شعر به شیلون چهره ای نمادین از آزادی و به زندانی اش ابعادی فراتر از منطقه بخشید و روحیه آزداگی را در جهان گسترانید.

امضای لرد بایرون بر یکی از سنگهای دیوارۀ شیلون.Lord Byron 1788-1823

------------------------------------------------

- شاتو دیف Chateau Dif  :

ابتدا قصر (و سپس زندان) در جزیره ای به همین نام است. کوچکترین جزیرۀ واقع در دریای مدیترانه به فاصلۀ 1 مایل از ساحل مارشال در جنوب فرانسه. شهرت این زندان بیشتر به خاطر نگارش یکی از رمانهای مشهور آلکساندر دوما به نام کنت مونت کریستو است که در سال 1844 شکل گرفت. این زندان در ایجاد داستان و روال پیشرفت آن نقشی کلیدی دارد. مسلما شخصیت ادمون دانتس، 14 سال زندانی بودنش در شاتو دیف، آشنایی اش با آن کشیش یا راهب دیوانه نما با نام آبه فاریا، فرارش از زندان ، ثروتمند شدنش و بقیه ماجرا را به خوبی می دانید...

آلکساندر دومای پدر 1802-1870 فرانسه

از اواخر قرن نوزدهم بود که کاربری این مکان از زندان تغییر یافت و درهایش در سپتامبر 1890 به روی عموم گشوده گشت. مارک تواین نیز در سال 1867 (یعنی زمانی که هنوز این مکان زندان بود) از اینجا بازدید کرد و در رمان "غریبۀ بیگناه" به این زندان اشاره می نماید. در زندان دیف مکانی وجود دارد که به آن سلول "مرد با نقاب آهنین Man in the iron mask" گفته می شود. باتوجه به نوشته های گذشته و اشاره به این شخص مرموز و زندانی شدنش در زندانهای گوناگون از جمله باستیل، برخی براین باورند که هرگز او در شاتو دیف نبوده و این یک شایعه است!

مردی با نقاب آهنین

-----------------------------------------------------

- باستیل Bastille :

باستیل قصری بود در شهر پاریس که اصالتا به نام سنت آنتونی باستیل شناخته می شود. این مکان به منظور مقابله با انگلستان و درخلال جنگ صدساله ساخته شد. عملیات احداث اصلی در 1357 میلادی آغاز شد و تکمیل و ساخت نهایی آن در 1370 به انجام رسید. قصری مستحکم با 8 برج که دروازه های سنت آنتونی به سمت شرق شهر پاریس را تحت کنترل داشتند. این ساختار و نواوری آن باعث شد که بعدها در انگلستان و فرانسه نیز نمونه های متعددی از ان ساخته شود.

بعدها در 1471 به عنوان زندان استفاده شد... در 1420 تا 1430 تحت ادارۀ اشغالگران انگلیسی بود که تا زمان لوئی نهم ادامه داشت. در زمان لوئی چهاردهم زندان باستیل برای نگاهداری اعضای بلندمرتبۀ جامعۀ فرانسه که با نظرات او مخالف بودند استفاده می شد. بعد از جنبش پروتستانها در فرانسه از 1659 به بعد باستیل به زندانی عمومی تبدیل شد و تا 1789 تقریبا 5279 زندانی در خود جای داده بود.

در زمان لوئی پانزده و شانزده، شرایط نگهداری زندانیان بصورت دسته جمعی و مطلوب گزارش شده است. از قرن هجدهم به بعد در اتوبیوگرافیهایی که از زندانیان این بنا برجای مانده چنین استنباط می شود که با تغییر سیاستهای حاکمه و تغییر روند محاکمه و مجازات، به طرز چشمگیری از تعداد زندانیان کاسته شده بود.در 1789 جنبشهای سیاسی در فرانسه بالا گرفت و در 14 جولای، جمعیت انقلابی به این مکان یورش بردند که البته دلیل نخست ایشان بدست آوردن باروتهای ارزشمند داخل قصر بود اما این یورش منجر به آزادی 7 زندانی باقیمانده گشت که با دستگیری و کشته شدن Bernard-Rene de launay رئیس زندان، این مکان اشغال و در اختیار انقلابیون در آمد و بعدها تبدیل به نماد بزرگ تلاش برای آزادی گردید که در قالب اشعار، رمانها و نمایشنامه های باقیمانده از قرن نوزدهم به زیبایی به تصویر کشیده شده است.

در حال حاضر از این بنا جز بخشی از سنگهای پایۀ دیوارها برجای نمانده است.

بامهر... بانو