در ژانر گانگستري بازيگران شاخص و بزرگ زياد داريم ادوارد جي رابينسون - همفري بوگارت-پل موني و ...  اما بعضي از آنها واقعا دوست داشتني و فراموش نشدني هستند جيمز كاگني يكي از اين قبيل افراد است.شخصيتي خشن و سرد  از او به عنوان پدر  گانگسترها ياد مي شود. كسي كه اين ژانر به نام او عجين شده است.

 جيمز كاگني" با نام كامل"جيمز فرانسيس كاگني جونيور"، 17 ژولاي 1899 در خانواده اي از طبقه فرودست در نيويورك به دنيا آمد. با كار كردن در رستورانها و سالنهاي بيليارد گذران زندگي مي كرد تا اين كه طي سالهاي پس از جنگ جهاني اول، بيشتر وقت خود را صرف بازيگري كرد و به جرأت مي توان گفت كه سينماي گانگستري آمريكا و محصولات كمپاني"برادران وارنر" درخشان ترين دهه فعاليتش را مديون اوست. از همه اينها گذشته، كاگني يكي از اولين بازيگران نسل اول سينماي ناطق بود.
در ناحيه خشن "يوركويل" نيويورك بزرگ شد. سابقه اي چند ساله در بازي تئاتر داشت . پس از ايفاي چندين نقش ناچيز، با بازي در نقش قاتلي خبيث در فيلم "دشمن مردم" (1931، ويليام ولمن) به شهرت رسيد. "دشمن مردم" كه سرگذشت تبهكاري زيرك و زبان باز است كه از خشونت لذت مي برد، تأثير بسيار فراواني بر سينماي گانگستري گذاشت. البته نبايد از دو فيلم ديگر، يعني"سزار كوچك" (1931) و "از دسته محكومين به اعمال شاقه گريخته ام" (1932/ مروين لروي) نيز به آساني گذشت.  در 1938 کاگنی نقش راکی ساليوان رو در فرشتگان آلوده صورت ایفا کرد وو اين شروعي موفقيت آميز براي كاگني بود . اما فيلمي كه جيمز كاگني را به شهرت رساند "نيكي دودل دندي"(1942، مايكل كورتيز) بود. چون كاگني تحت قرارداد كمپاني "برادران وارنر" بود مجبور مي شد كه در هر فيلم فرمايشي اي بازي كند و چون سنت كمپاني اين بود كه هنرپيشگان تحت قرارداد مدام در فعاليت باشند، او را عجولانه و پي در پي در فيلمهاي مختلف جاي مي دادند كه تصويري از "مرد خشن" داشت، هرچند كه با چاشني طنزي هم همراه بود.
پس از مدتي، كاگني توانست كمپاني توليد فيلم شخصي خود را با عنوان "كاگني پروداكشنز" تأسيس كند. امور اين كمپاني را خودش به همراه برادرش "ويليام" كه سابقه بازيگري نيز داشت بر عهده گرفت و بدين ترتيب بود كه او توانست در انتخاب فيلمنامه آزادي عمل و در سودش هم مشاركت داشته باشد؛ اما كمپاني اش شكست خورد و تنها توانست سه فيلم، آن هم از طريق كمپاني "يونايتد آرتيستز" پخش كند، اما باز اين كار او الگويي را ايجاد كرد كه بسياري از آن تبعيت كردند.

 در 1949 با فيلم"التهاب" (رائول والنس) بازگشت درخشاني به كمپاني"برادران وارنر" داشت.

اما طي سالهاي دهه 50 ميلادي او ايفاگر نقش شخصيتهاي تحقيركننده ديگران و خبيث بسياري از استوديوها بود. در اين سالها او دو فيلم را نيز كارگرداني كرد، "راه ميان بر به جهنم" (1957) و آخرين موزيكالش با نام "دله دزدي نكن" (1959).
جيمز كاگني پس از يك بازي عالي در فيلم "يك، دو، سه" (1961، بيلي وايلدر) از سينما كناره گرفت. سال بعد افتخارهاي بسياري نصيبش شد، از جمله جايزه دستاورد يك عمر انستيتوي فيلم آمريكا در 1974.

ولي او باز هم به سينما بازگشت. "ميلوش فورمن" كه دوست و همسايه اش بود او را ترغيب نمود كه نقش يك بازپرس پليس را در "رگتايم" (1981) بپذيرد و "كاگني" اين كار را كرد، ولي وضعيت جسمي اش ديگر به او اجازه بازي در فيلم را نمي داد. "جيمز كاگني" تا پيش از مرگش در30 مارس 1986 تنها در يك فيلم ديگر ظاهر شد. "جو مورال محشر" (1984، جوزف سارجنت) و سال بعد هم كتاب شرح حالش را منتشر كرد: "كاگني به روايت كاگني". 

منبع نوشته: روزنامه قدس

من جیمز کاگنی و نوع بازیشو خیلی دوست دارم به خصوص در فرشتگان آلوده صورت . سبک بازیش منحصر به خودشه و شبیه نداره. جثه اش خیلی بزرگ نیست اما خیلی تیز بازی می کنه و از حرکات چهره و دست خاصی استفاده می کنه. صدای منحصر به فردی هم داره . راستی از فیلم های خوب کاگنی کدومهاش دوبله مناسبی موجود است ؟

(۱۳۸۹/۶/۳ عصر ۰۷:۳۲)سروان رنو نوشته شده:  

راستی از فیلم های خوب کاگنی کدومهاش دوبله مناسبی موجود است ؟

این چهار تا که قطعا هست:

فرشتگان کثیف چهره (مایکل کورتیز)

دشمن مردم (ویلیام ولمن)

با شیطان دست بده (مایکل اندرسون)

هر سپیده دم می میرم (ویلیام کایلی)

 به به.. يکي از بازيگران هميشه محبوب من همين کگني هست. آواتار بنده هم مدتي مربوط ميشد به يکي از فيلمهاي کگني. يک پست مربوط به حدود 3 سال پيش در پرشين تولز راجع به اين بازيگر داشتم که با کمي تغيير اينجا منتقل مي کنم. (البته دشمن مردم عزيز به نکات اصلي اشاره کردن)

" جيمز فرانسيس کاگني ( جونيور ) متولد 1899 نيويورک "
مادر او در مشروب فروشي کار ميکرد و پدرش يه مشت زن آماتور بود ، همچنين پدربزرگ مادريش کاپيتاني نروژي بود و همراه با مادر بزرگ مادريش ( که ايرلندي آمريکايي بود ) زماني که جيمي فقط 2 سال داشت به منهتن اومدن. کاگني در Stuyvesant به مدرسه رفت و در ادامه وارد دانشگاه کلومبيا شد . در 23 سالگي با رقاصه اي به نامه ويلارد ازدواج کرد که 2 فرزند هم حاصل اين ازدواج بود .در يکي از نمايش هاي صحنه اي, ال جالسون به طور اتفاقي کگني رو مي بينه ( نمايش Penny Arcade ) و اين ميشه شروع فعاليت سينماييش.
جالسون حقوق نمايش رو 20.000$ ميخره و در اختيار وارنر قرار میده تا کگني در کنار جون بلوندل (که هر 2 اين نمايش رو در برادوي به اجرا ميرفتن) به صورت فيلم در بيارن. به اين ترتيب اولين فيلم تاريخ زندگي جيمز کاگني شکل گرفت : ورژن سينمايي Penny Arcade با نام Sinners' Holiday
فقط يک سال بعد بود که کاگني نقش تام پاورز در دشمن ملت رو به دست گرفت (1931) و به اين ترتيب تبديل به ستاره اي محبوب شد. در 1938 کاگني نقش راکي ساليوان رو در فرشتگان آلوده صورت ايفا کرد که نامزدي اسکاري رو هم براش به همراه داشت و در ادامه ( 1939 ) سه فيلم موفق ( Oklahoma Kid & Roaring Twenties & Each Dawn I Die ) رو به نمايش در آورد.
و سر انجام اوج کاگني فرا رسيد : يانکي دودل دندي. کاگني براي اولين و اخرين بار اسکار بهترين بازيگر رو به دست اورد. پروژه عظيم ميشل کورتيز ( کارگردان کازابلانکا ) در مورد جورج ام. کوهن که نظر همه رو جلب کرد (در 1955 هم کگني همين نقش رو در فیلم The Seven Little Foys بازي کرد). آخرين پروژه سينمايي قابل توجه کگني, اقتباس سينمايي رگتايم بود (که پيشنهاد مي کنم دوستان کتابش رو حتما بخونن). کگني در مزرعه اش در داچس کانتي ( نيويورک ) و در سن 86 سالگي بر اثر حمله قلبي درگذشت.


جوايز & افتخارات


برنده جايزه اسکار براي Yankee Doodle Dandy
نامزد جايزه اسکار براي Angels With Dirty Faces
نامزد جايزه اسکار براي Love Me Or Leave Me
جايزه يک عمر دستاورد هنري از AFI
مرد سال ( 1982 ) از سوي Hasty Pudding
نامزد جايزه Laurel براي One , Two , Three
جايزه دستاورد يک عمر از سوي National Board Of Review
جايزه بهترين بازيگر براي Yankee Doodle Dandy از سوي NYFCC
جايزه بهترين بازيگر از براي Angels With Dirty Faces از سوي NYFCC
جايزه يک عمر دستاورد هنري از سوي Screen Actors Guild
حضور در شماره 6502 ( هاليوود بولوار )

--

درباره دوبله کارهاش اطلاعی ندارم (غیر از دوبله های رایج مثل فرشتگان آلوده صورت, هر سپیده دم می میرم و دشمن مردم) اما سه فیلمی که سم اسپید عزیز اشاره کردن رو شدیدا دوست دارم. اولی یکی از بهترین کمدی های دهه 60  هست. ریتمی فوق العاده سریع داره و ارجاعات سینمایی بی شماری هم درش پیدا میشه. عاشقان سینما حتما از این فیلم لذت می برند. در اینده حتما به طور کامل راجع به این فیلم حرف می زنیم. دومی بیوگرافی لان چینی (مرد هزار چهره) هست که راجع به این بازیگر افسانه ای دوران صامت قبلا اینجا (در پرشین تولز) چیزهایی نوشتم و سومی رو هم که اکثرا میشناسید. یکی از نکات قابل توجه حضور جینی کگنی (خواهر جیمز) در این فیلم هست. تصویری از فیلم مرد هزار چهره در کنار نسخه اصلی فیلم چینی :

نقش آفرینی چینی در این فیلم مثل همیشه قابل قبول هست. اما مشکل اصلی انتخابش به عنوان ایفاگر این نقش هست. به هر حال خصوصیات فیزیکیش رو هم باید در نظر گرفت.

اگر نظر من رو بخواین,بهترین نقش آفرینی کگنی مربوط میشه به White Heat (التهاب شدید) که در این فیلم بعد از حدود یک دهه, بار دیگه به ژانر اصلی خودش یعنی گنگستری بر می گرده. فیلم دهه پرشور 20 (با حضور بوگارت) هم یکی دیگه از فیلمهای مورد علاقه ام از کگنی هست. مخصوصا تک شات پایانیش با اون قاب بندی دلربا (خطر لو رفتن داستان)

پلیس : این کیه؟ چی کاره اس!؟

زن : سابق بر این برای خودش کسی بود..

مثل اکثر گنگستری های دهه 30, پایان این فیلم هم با از بین رفتن شخصیت اصلی کامل میشه. به هر حال اونور آبی ها اصطلاحی دارن که میگن :crime does not pay - یعنی برادر! آخرش پات گیره!

اگر خدا بخواد در آینده راجع به نوآر, موزیکال و جنگی هایی که بازی کرده بیشتر حرف می زنیم.

(۱۳۸۹/۶/۳ عصر ۰۷:۳۲)سروان رنو نوشته شده:  

راستی از فیلم های خوب کاگنی کدومهاش دوبله مناسبی موجود است ؟

(۱۳۸۹/۶/۳ عصر ۱۱:۱۶)سم اسپید نوشته شده:  

این چهار تا که قطعا هست:

فرشتگان کثیف چهره(مایکل کورتیز)

دشمن مردم(ویلیام ولمن)

با شیطان دست بده(مایکل اندرسون)

هر سپیده دم می میرم(ویلیام کایلی)

این سه تا هم شنیدم هست:

یک دو سه(بیلی وایلدر)

مرد هزار چهره(جوزف پونی)

یانکی دودل دندی(مایکل کورتیز)

لطفا اساتید نظر بدن

با تشكر  از تمامي دوستان گرانقدر و تمامي عاشقان سينماي كلاسيك

همانطور كه دوست عزيز و گرامي به برخي از فيلمهاي جيمز كاگني كه دوبله شدند اشاره كردند ولي متاسفانه به فيلم التهاب كه به نظر بنده يكي از شاخص ترين فيلمي كه از اين بازيگر ديدم اشاره نكردند به خصوص ده دقيقه پاياني فيلم  كه  فيلم به اوج خود مي رسد. آياسكانس پاياني  فيلم صورت زخمي دي پالما  از روي اين فيلم ساخته شده؟ منتظر نظرات دوستان گرانقدر و فرهيخته هستم

این دو فیلم بطور مستقیم به هم مربوط نیستند، فیلم صورت زخمی برایان دی پالما (که علاقه شدیدی به هیچکاک و آیزنشتاین بخصوص در تدوین داره) از روی نسخه 1932 هوارد هاکس بازسازی شده که البته نمیشه اسمش رو بازسازی گذاشت چون فقط اسم اون فیلم رو یدک می کشه و کاملا شخصی سازی شده، فیلم هاکس از کلاسیک های درجه یک محسوب میشه و سکانس آخر هر دو فیلم کاملا مشابه هست البته در اون فیلم پلیس پل مونی رو از بین می بره ولی در فیلم دی پالما تبهکاران آل پاچینو رو از بین می برند، در فیلم هاکس پلیس به عنوان یک عنصر اصلی دخالت داره ولی در فیلم دی پالما کاملا با دنیای تبهکاران مواجه هستیم و اینکه شما فکر می کنید التهاب به صورت زخمی مربوط هست مخصوصا در سکانس پایانی کاملا صحیح هست البته نه از این بابت که بازسازی شده باشه بلکه هر 3 فیلم و بسیاری فیلم های دیگر مانند این گروه خشن (سم پکین پا)، بوچ کسیدی و ساندنس کید (جورج روی هیل)، سامورایی (ژان پیر ملویل)، تیرانداز چپ دست (آرتور پن)، و... تم خود ویرانگری دارند که بطور مختصر شرح میدم:

به لحاظ روانشناسی‌، انسان وقتی به خود ویرانگری اقدام می‌کند که به یاس کامل نسبت به زندگی پیرامونش گرفتار شده باشد. خود ویرانگری برخلاف خودکشی از سر ضعف نیست‌، بلکه در نظر بیمار از سر نوعی اقتدار و سرافرازی به حساب می‌آید؛ در واقع آنها به نحوی از زندگی همیشه در حال تعقیب و گریز خود خسته شده بودند و می‌خواستند به استراحت ابدی پناه ببرند. البته خود ویرانگی انواع و اقسام گوناگون و کارکردهای متفاوت داره، ولی کلیتش همین هستش.

 فيلم التهاب كه به نظر بنده يكي از شاخص ترين فيلمي كه از اين بازيگر ديدم اشاره نكردند به خصوص ده دقيقه پاياني فيلم  كه  فيلم به اوج خود مي رسد.

فیلم التهاب همان فیلمی نیست که چند ماه پیش از سینما چهار  پخش شد و دوبله جدید داشت ؟ همونی که آخرش جیمز کاگنی توی یه کارخونه است ( شبیه پتروشیمی ) و اونجا رو آتش می زنه  و ....

(۱۳۸۹/۶/۴ صبح ۱۱:۵۴)سروان رنو نوشته شده:  

فیلم التهاب همان فیلمی نیست که چند ماه پیش از سینما چهار  پخش شد و دوبله جدید داشت ؟ همونی که آخرش جیمز کاگنی توی یه کارخونه است ( شبیه پتروشیمی ) و اونجا رو آتش می زنه  و ....

همون فیلم هست.

(۱۳۸۹/۶/۳ عصر ۰۷:۳۲)دشمن مردم نوشته شده:  

آياسكانس پاياني  فيلم صورت زخمي دي پالما  از روي اين فيلم ساخته شده؟ منتظر نظرات دوستان گرانقدر و فرهيخته هستم.

همونطور که سم اسپید عزیز هم گفتن, در پایان بندی دو فیلم ارتباط مستقیمی نمیشه پیدا کرد. راستی یاد یکی از دیالوگ های فیلم صورت زخمی (نسخه دی پالما) افتادم که مرتبط هست :

مامور : کجا یاد گرفتی انگلیسی حرف بزنی؟

مونتانا (با تمسخر) : میدونی, بابام یانکی بودش, درست مثل خودت. من رو زیاد سینما می برد. اونجا یاد گرفتم. این آدما مثل همفری بوگارت و جیمز کگنی رو اونجا دیدم. اونا به من یاد دادن که چطوری حرف بزنم. از اون آدما خوشم میاد.

دی پالما این فیلم رو به هوارد هاکس (کارگردان نسخه اصلی) و بن هکت (فیلمنامه نویس معروف) تقدیم کرده. یکی دیگه از ارجاعات تصویری این فیلم به نسخه اصلی هم همون نوشته " World Is Yours " هست. راستی, هواداران صورت زخمی (نسخه 1932) در نظر داشته باشن که این نسخه 2 پایان داره (پایان دومش رو در دی وی دی فیلم میتونین ببینین) که تا جایی که یادم میاد در پایان دوم, قاضی حکم اعدام تونی رو صادر می کنه.

خدا رو شکر که پایان دوم اکران نشد چون کلیت فیلم رو زیر سوال می برد.

راستش هر چقدر فکر مردم این مطلب رو کجا قرار بدم ..جایی بهتر از اینجا پیدا نکردم چون بنظر من سینمای گانگستری هالیوود با نام کاگنی عزیز (اسماعیلی .......یا مقامی............  مسئله اینست؟) عجین و همراه است

سینما و جنایتکاران

نخستین فیلمهای گانگستری معمولا از پیس های تئاتری اقتباس می شدند،مثل فیلم ((قانون جنایت))¹ اثر ((هوارد هاکز))²که در آن ((والتر هوستون))³ و ((بوریس کارلوف))⁴ شرکت داشتند. ولی بعدا این قبیل فیلمها اصالت و استقلال یافت و بکلی از تئاتر جدا شد.

این تحول را کارگردانی نسبتا گمنام باسم ((مروین لروی ))⁵ آغاز کرد.((لروی)) رمانی بدست آورد باسم((سزار کوچک))⁶ نوشته ((ویلیام .ر.برنت))⁷ نویسنده مشهور داستانهای جنایی......

در این رمان سرگذشت جوانک ایتالیایی نژاد مطرح می شد که از دله دزدی و جرمهای کوچک بالاخره به مقام بزرگترین گانگستر عصر خود می رسد و دستگاهی عظیم برای خود بهم میزند، تشکیلاتی راه میاندازد و تقریبا بساط سلطنتی تشکیل میدهد. بعد هم بالاخره بازارش از کم کم از رونق افتاده و در پایان بدست رقیبانش از پای در می آید.

((لروی)) تهیه کنندگان استودیوی ((فرست نشنال))⁸ را هر طور بود راضی کرد که بگذارند بدون رعایت قید و بندهای آن زمان از این داستان فیلمی تهیه کند. ((سزار کوچک)) که در سال 1930 روی پرده آمد البته با سلیقه تماشاچی امروز دیگر جور نیست ولی در زمان خود یک فیلم جنایی معتبر و در رئالیزم افراطی خودش، در اثر ناراحت کننده ای که بر روی اعصاب باقی می گذاشت و بالاخره در تجسم جنبه ((حق و حکومت با قوی است)) فیلمی بود که با بدبینی تمام اوضاع محیط را در آن عصر تحلیل می کرد. در این فیلم ((ادوارد ج.رابینسون))⁹ در نقش ((سزار)) بازی درخشانی ارائه می دهد.

فیلم بعدی ((لروی)) چندان جالب توجه نبود. روش مبالغه آمیزکارگردان در پروراندن صحنه ها و نیز اغراق بیش از حد هنرپیشه نخست فیلم ((رابینسون)) در تجسم حالات، این فیلم را که ((دو ثانیه))¹⁰ نام داشت از اعتبار انداخته بود.

اگر این نقیصه موجود نبود ((دو ثانیه)) را می شد اثری قوی و با تکنیک عالی دانست که در آن بسبک فیلم ((ام))¹¹ روحیه یک فرد منحرف، تبهکاری که از ثروت زنش اعاشه می کرد ، مورد تحلیل قرار می گرفت.

چنانچه گفته شد قهرمان سرگذشت ((سزار کوچک)) اصالتا ایتالیایی بود که شهوت به کسب قدرت و عظمت داشت.در فیلمهای جنایی بعدی می بینیم که سعی میشده قهرمانان آمریکایی الاصل باشند ، جوانان جاه طلب بی باکی که با قدرت اراده و زور بازو سلطه خود را به دیگران تحمیل کرده پا بر مسند عظمت می گذاشتند.

قهرمان فیلم خشن، وحشی و خوش تکنیک ((خیابانهای شهر))¹² (1931) اثر ((روبن مامولیان))¹³ جوانی بلند قامت و خوش قیافه از نواحی غرب آمریکاست((گری کوپر))¹⁴ که ذکاوت و تیزهوشی وی او را در بین تبهکاران به مقام پیشوایی و سروری می رساند.

((اسپنسر تریسی))¹⁵ نیز در فیلم ((میلیون های بی درد سر))¹⁶ با ایفای رل مرد تن پرور، دوست داشتنی و با هوشی که برای آسان و خوش زیستن سر از اطاعت قانون باز زده و  دیگران را به فعالیت به نفع خود وامیدارد ، قلوب تماشاچیان را بخود جلب کرد.

((میلیون های بی درد سر)) اثری نافذ، بسیار گیرا و پخته بود که در آن تبحر و تسلط کامل در استفاده از ((صدا)) در سینما محسوس بود.

این فیلم نخستین اثر ((رولاند براون))¹⁷ بود ، مردیکه همه او را بعنوان ((قهرمانی که یک تهیه کننده از دستش کتک خورد))

 می شناختند ،((براون)) کارگردانی بود که در کارش همیشه کمال را جستجو می کرد و بهیچوجه حاضر نبود زیر بار خواسته ها و خرده فرمایش های تهیه کنندگان برود و بدین جهت نیز مثل ((اریک فن اشتروهیم))¹⁸ هیچوقت با تهیه کننده ها کنار نیامده و بیش از سه فیلم برای هالیوود نساخت.

سومین فیلم وی ((پول خون))¹⁹ (1933) اثری به قدرت و اهمیت فیلم اولش ((میلیونهای بی دردسر)) بود که در آن خصوصیات اخلاقی عجیب تبهکاران آمریکا بنحوی نافذ و دقیق مورد بررسی قرار می گرفت. این فیلم که تکنیک عالی کارگردانی آن و تجسم دقیق و روشن روحیات قهرمانان آن جلب نظر می کرداز یک جنبه دیگر تیز امتیاز داشت و آن بازی گیرا و صریح ((فرانسیس دی))²⁰ بود در رل یک دختر میلیونر که یک تمایل لجام گسیخته شهوانی او را بسوی مردان خشن و زورمند می کشاند.

ادامه دارد............

1-       The Criminal Code              6 – Little Caesar                        11 – City Streets                16 – Quick Millions

2-       Howard Hawks                    7 – W. R. Burnett                      12 – M                                 17 – Rowland Brown

3-       Walter Huston                     8 -   First National                     13 - Rouben Mamoulian  18 - Erich von Stroheim

4-       Boris Karloff                         9 – Edward G. Robinson          14 – Gary Cooper               19 – Blood Money               

5-       Mervyn Le Roy                    10 – Two Seconds                     15 – Spencer Tracy             20 – Frances Dee