"چگونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چطور یک فیلم را دوبله کنیم

اما "چه‌گونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چه نوع فیلمی را دوبله کنیم.

(۱۳۹۶/۸/۷ عصر ۰۵:۴۸)بل واتلینگ نوشته شده:  

"چگونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چطور یک فیلم را دوبله کنیم

اما "چه‌گونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چه نوع فیلمی را دوبله کنیم.

به احتمال زیاد

چه‌گونه ،فیلم دوبله کنیم

بوده که جدا نوشتن چه گونه، نشان دهنده ی همان ویرگول است

چه‌گونه،

فیلم دوبله کنیم

سالهای 71تا 73 اون موقع ها اوج رد و بدل فیلم های vhs بود یک بنده خدایی رو میشناختم که با یک تکثیر چی آشنا بود اون زمان اون بنده خدا 18000تا فیلم vhsداشت دقیقا یادم هست اولین باری که پاپیون .خوب بد زشت و موبی دیک و دو سه تا فیلم دیگه برای اولین بار بعد از انقلاب از تلویزیون پخش شد این دوست ما گفت که این نسخه هایی رو که تلویزیون پخش کرد برای فلانی بود که بابت هر نسخه ای  که به صدا وسیما داده 10000 تومن گرفته این در شرایطی بود که اون موقع اجاره فیلم شبی50 تومن بود.

(۱۳۹۶/۸/۷ عصر ۰۹:۴۸)سناتور نوشته شده:  

... اون زمان اون بنده خدا 18000تا فیلم vhsداشت ...

یاد گذشته و ایام نوجوانی افتادم. منم یه بنده خدای اینطوری را می‌شناختم. طرف سرهنگ بازنشسته‌ی ارتش بود و عاشق فیلم‌های کلاسیک. کلی فیلم ویدیوئی با کیفیت عالی بصورت بتاماکس (یا اصطلاحاً نوار کوچک) داشت. یادمه نسخه‌ی دوبله‌ی فیلم "معجزه‌ی سیب" را که گلن فورد و بِت دیویس توش بازی میکردن، اولین بار توی یه مهمونی در منزل ایشان دیدیم.

آرشیو-دارِ قهاری بود. فیلم را که بهت امانت میداد کلی سفارش و توصیه میکرد برای مراقبت‌اش که مثلاً اگه نگاه کردی، بذار خنک بشه و بعد بذار توی قاب و کاورش.

قاب و کاورهای فیلم‌هاش هم دیدنی بود. یه مجموعه کتاب گلاسه‌ی قطع بزرگ هم داشت از بازیگران و ستارگان هالیوود با عکس‌های فوق‌العاده زیبا از فیلم‌ها.

اون ایام، ویدیو قاچاق بود. یه شب یکی ظاهراً این بنده خدا را اذیت میکنه: زنگ میزنن خونه‌ش و میگن ما مطلع شدیم که شما ویدیو و فیلم مستهجن (عنوانی که "کمیته"ی آن روزها به همه‌ی فیلم‌های ویدیوئی از شوی هایده و مهستی گرفته تا فیلم‌های کلاسیک و ایضاً فیلم‌های آنچنانی، علی‌السویه اطلاق میکرد) دارین ... اون هم کل آرشیو-اش را شبانه توی چندتا چمدون میبره میذاره خونه‌ی همسایه. ولی خبری از ریختن توی خونه و تجسس نمیشه!

...

(۱۳۹۶/۸/۷ عصر ۰۵:۴۸)بل واتلینگ نوشته شده:  

"چگونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چطور یک فیلم را دوبله کنیم

اما "چه‌گونه فیلم دوبله کنیم" یعنی چه نوع فیلمی را دوبله کنیم.

من قصه این "ه" را پیگیری کردم . اخیرا هوشنگ گلمکانی عنوان فیلم " خفگی" را بشکل "خفه گی" نوشته بود و همین عنوان به همین شکل نام فیلم هم شده است. گلمکانی در توجیه این عمد خود چنین میگوید :

در اوایل دهه 70 در مجله آدینه فراخوانی برای بازنگری در رسم الخط فارس برگزار شد و شورای بازنگری خط فارسی با حضور کریم امامی ، محمدرضا باطنی ، علی محمد حق شناس ، احمد شاملو ، محمد صنعتی ، مصطفی عاصی ، ایرج کابلی ، کاظم کردوانی ، هوشنگ گلشیری ، فرج سرکوهی و مسعود خیام تشکیل شد. این شورا چند پیشنهاد و مصوبه داشت و مجله آدینه هم مدتی با رسم الخط پیشنهادی چاپ شد. یکی از پیشنهادها را ایرج کابلی در همین مجله مطرح کرد که درخصوص "ه" غیرملفوظ است :

" فارسی زبانان بعد از اختیار الفبای فارسی برای زبان دری باهم قرار گذاشتند که فتحه پایانی اینگونه اسم ها ( که در فارسی معیار امروز بصورت کسره تلفظ میشود) با حرف "ه" نمایش داده شود. این همان "ه"(های) غیرملفوظ است. کلماتی مثل "بنده" در واقع بندٍ هستند اما برای تمایز آن از بند آنرا بشکل بنده مینویسیم بدون آنکه ه را بشکل ه که از حلق تلفظ میشود ادا کنیم. در واقع این نوع ه ، صدای کسره ( یا فتحه در زبان دری) دارد و ه تلفظ نمیشود. عده ای به همان تصور دیرین که گویا در این ترکیبات "ه" به "گ" تبدیل شده است با نوشتن آن مخالفت میکنند ولی این مخالفت پایه علمی و منطقی ندارد"

گلمکانی با این نوشته از ایرج کابلی استناد میکند که باید املای کلمات بشکل زیر صحیح است:

خفه گی

زنده گی

روزمره گی

دریوزه گی

مُرده گی

--------------------------------------------------------------------------

جای تاسف دارد ماهنامه ای که پیش از این اراده کرد که مثلا " بن هور" را بشکل " بن حور" بنویسد و مدت یکسال این کار را هم بدون هیچ ابائی کرد ، ادعای تحول در نگارش فارسی با ارج نهادن به زبان فارسی در جهت پاکسازی آن از زبان عربی داشته باشد. قصه ی های غیرملفوظ را همه میدانند که چیست. حتی همه میدانند قصه های مونث و های نکرده ( مثل منصوره و مَرده ) چیست. های غیرملفوظ فقط وقتی استفاده میشود که انتهای کلمه در همان ها تمام شده باشد. مثل مرده ، مثل خفه ، مثل زنده ، مثل دریوزه... وقتی این کلمات به پسوندهایی متصل میشوند دیگر نیازی به آن ه نیست چراکه از ابتدا هم چیز زایدی بود و صرفا تمایز کلمات خف ، زند ، دریوز از خفِ ، زندِ و دریوزِ برای زیبائی آنها علت ماهوی وجودش بود و قرار نیست در تمام ترکیبات این کلمات ه را در انتهای آن کلمه داشته باشیم و پسوندها را هم جدا به آن اضافه کنیم.

باعث شرمساری است که زندگی را بشکل زنده گی بنویسیم . خفگی را بشکل خفه گی و حتی چگونه را بشکل چه گونه . این نوع ترکیب سازی نه در راستای حمایت از زبان فارسی که در جهت تخریب آنست چراکه اصولا ه به این شکل یادآور قواعد زبان عربی است تا فارسی و اگر قرار است نمادهای عربی را حذف کنیم یکی از بهترین اقدامات حذف آن در چنین مواقعی است . همین کاسه داغتر از آش شدن و ادعای روشنفکری است که زبان فارسی را در طول سالها به لجن کشیده است و فرهنگستان زبان فارسی که وکیل مدافع زبان فارسی است معلوم نیست این روزها در کدام دالان و سیزان در خواب زمستانی است که امثال ایرج کابلی بشوند مولد تغییر در رسم الخط کلمات فارسی و تنی چند آنرا اشاعه دهند.

(۱۳۹۶/۸/۸ صبح ۰۹:۵۰)منصور نوشته شده:  

من قصه این "ه" را پیگیری کردم . اخیرا هوشنگ گلمکانی عنوان فیلم " خفگی" را بشکل "خفه گی" نوشته بود و همین عنوان به همین شکل نام فیلم هم شده است. گلمکانی در توجیه این عمد خود چنین میگوید :

در اوایل دهه 70 در مجله آدینه فراخوانی برای بازنگری در رسم الخط فارس برگزار شد و شورای بازنگری خط فارسی با حضور کریم امامی ، محمدرضا باطنی ، علی محمد حق شناس ، احمد شاملو ، محمد صنعتی ، مصطفی عاصی ، ایرج کابلی ، کاظم کردوانی ، هوشنگ گلشیری ، فرج سرکوهی و مسعود خیام تشکیل شد. این شورا چند پیشنهاد و مصوبه داشت و مجله آدینه هم مدتی با رسم الخط پیشنهادی چاپ شد. یکی از پیشنهادها را ایرج کابلی در همین مجله مطرح کرد که درخصوص "ه" غیرملفوظ است :

" فارسی زبانان بعد از اختیار الفبای فارسی برای زبان دری باهم قرار گذاشتند که فتحه پایانی اینگونه اسم ها ( که در فارسی معیار امروز بصورت کسره تلفظ میشود) با حرف "ه" نمایش داده شود. این همان "ه"(های) غیرملفوظ است. کلماتی مثل "بنده" در واقع بندٍ هستند اما برای تمایز آن از بند آنرا بشکل بنده مینویسیم بدون آنکه ه را بشکل ه که از حلق تلفظ میشود ادا کنیم. در واقع این نوع ه ، صدای کسره ( یا فتحه در زبان دری) دارد و ه تلفظ نمیشود. عده ای به همان تصور دیرین که گویا در این ترکیبات "ه" به "گ" تبدیل شده است با نوشتن آن مخالفت میکنند ولی این مخالفت پایه علمی و منطقی ندارد"

گلمکانی با این نوشته از ایرج کابلی استناد میکند که باید املای کلمات بشکل زیر صحیح است:

خفه گی

زنده گی

روزمره گی

دریوزه گی

مُرده گی

ضمن عذرخواهی از منصور گرامی برای که این قدر زود پاسخ می‌دهم، باید بگویم با نظرتان دربارۀ عنوان کتاب تهامی مخالفم. چون اولاً در فرهنگ لغت دهخدا چگونه به شکل چه گونه هم آمده و این هم املایی است از همان کلمه (چه گونه . [ چ ِ ن َ / ن ِ ] (ادات استفهام ) (مرکب از «چه » استفهام + «گونه »). چه سان ؟. رجوع به چگونه شود.).  ثانیاً اگر بخواهیم چه گونه را در این عنوان چه نوع در نظر بگیریم نمی توانیم فیلم را به صورت معرفه بیاوریم و لازم است آن را نکره کنیم تا جمله معنا پیدا کند: چه گونه فیلمی دوبله کنیم. ثالثاً گاهی نشرها از رسم الخط خاص خودشان پیروی میکنند که به اعتقاد من کار درستی نیست. بله خط قراردادی است، اما نمی شود هر کس ساز خودش را بزند. در این کشور مرجعی برای خط فارسی وجود دارد و آن فرهنگستان زبان فارسی است؛ و این هم دستورالعمل آن:

http://pooyesh.whc.ir/article/9343/%D8%A...http://pooyesh.whc.ir/article/9343/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%AE%D8%B7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%88%D8%A7%D

اما در سایر موارد با شما کاملاً موافقم، به خصوص موردِ های غیرملفوظ که در همین دستورالعمل نحوۀ برخورد با آن شرح داده شده است.

همچنین سخن به جا و متینی که در مورد روشنفکرها (روشنفکرنماها) گفتید. این جماعت متوهمِ بیمار نیاز دارند به نحوی خود را متفاوت و ممتاز نشان دهند.

(۱۳۹۶/۸/۸ صبح ۰۹:۵۰)منصور نوشته شده:  

... کلماتی مثل "بنده" در واقع بندِ هستند اما برای تمایز آن از بند آنرا بشکل بنده مینویسیم....

گلمکانی با این نوشته از ایرج کابلی استناد میکند که املای کلمات بشکل زیر صحیح است:

خفه گی

زنده گی

...

برام جالب شد؛ یه فرهنگ کوچک زبان پهلوی دارم، تألیف "مکنزی". توش که نگاه کردم دیدم "بنده"ی فارسی در اصلِ پهلوی‌اش "بَندَگ" (bandag) بوده (ص 50) و "زنده" هم در اصلِ پهلوی‌اش "زیندَگ" (zīndag) بوده است (ص 255). دوست داشتم "خفه" را هم ببینم ولی جزو واژگان پهلوی لیست نشده بود.

نک: مکنزی، دیوید نیل. 1388. فرهنگ کوچک زبان پهلوی. ترجمه‌ی مهشید میرفخرایی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

فاصله همدان تا تهران حدود 320 کیلومتره و از اتوبان ساوه با احتساب بخشی از مسیر که اتوبان نیست در سرعت مجاز حدود 3 ساعت و نیم باید رانندگی کرد. 11 آذر بخاطر رسیدن به مراسم رونمائی از مستند ابوالحسن تهامی نژاد که راس ساعت 5 بعد از ظهر در فرهنگسرای ابن سینا برگزار میشد تصمیم گرفتم آنجا باشم. بخاطر یک جلسه کاری تا ساعت 1 سرکار بودم و ساعت 2 حرکت کردم. فاصله 320 کیلیومتری را دقیقا در 2 ساعت و نیم طی کردم و جالب اینکه هیچ پلیسی هم در جاده نبود تا مرا با سرعت 140 و 150 جریمه کند. و راس ساعت با آن شلوغی تهران در فرهنگسرا بودم . اما زودتر داخل نرفتم. بخاطر دلشکستگیی که از برخی دوستان دارم و اینکه با کسانی که رو در رو با من طور دیگری بودند و پشت سر طور دیگری مواجه نشوم. کسانی که دوبله را از من آموختند و این روزها سنگ کسان دیگری چون باقرلی را به سینه خود میزنند که در اواسط دهه 80 (درست 12 سال پس از آنکه من مباحث دوبله را در نت مطرح کردم ( از 22 سال پیش) ) از راه زیرزمین وارد مباحث دوبله و مثلا نامی شدند. با آی دی ساختگی خود وارد گود بحث میشوند و مینویسند که منصور کدام خری است در مقایسه با باقرلی؟ این منصور آثار مکتوبش کجاست آنهم جائی که اینطرف ، اقای ایکس و ایگرگ آثار مکتوب و شفاهی ضبط شده دارند و تصویرشان را همه دیده اند و تو دل برو تر هستند و معدن اطلاعات اند و هکذا... منصور خسته تر و دل شکسته تر از آنست که (منبعد) قضاوتی در مورد قضاوتهای اینها ، رفتارهای اینها ، غیبت های اینها و تحقیرهای اینها کند. بدون شک تمام دوستانی که به نوعی در طی این دو دهه به دوبله علاقمند شدند با نام منصور آشنا هستند و بر سر من منت دارند که نه مرا بلکه داشته های ذهنی مرا دوست داشته اند. اولین منتقد دوبله (چنانکه گلمکانی در تمجید از تهامی در همان مراسم گفت) منصور بود نه تهامی. نقدهای تهامی بر چند فیلم ( چون زوربا ، کینگ کنگ و ...) در دهه 80 ، درست 10 سال پس از نقدهای من در نت ، در ماهنامه فیلم چاپ شد که آن هم به مدد گویندگانی کم ظرفیت چون ایرج سنجری که نقد وی بر کینگ کنگ را برنتافت به قهقرا رفت. وقتی ابوالفضل توکلی به منصور گفت نقدت بر مستند مقامی ام را نمیخوانم چون عادت دارم نقدهای معتبر!! را در مجلات بخوانم ، با صحبتهای آن آی دی مجازی که با ذره بین دنبال آثار مکتوب میگشت ، فهمیدم در طول این سالها که دورهمی نوشتیم و خواندند، چقدر راه را کج! رفتم که نوشته هایم را به مجلات و روزنامه ها هدایت نکردم تا همچون دیگرانی که دوبله را از ما آموختند و دوبله نویس مجلات شدند و کتاب نوشتند  اقلا پیش افرادی چون اینان مشهور نباشم. هرچه میدانستم در طبق اخلاص گذاشتم تا از هم بیاموزیم و نتیجه اش اینکه پس از سالها عمر و نوشتن حتی دوستانم هم مرا باور ندارند.... هر دم از این روزگار زخمی بر این دل شکسته من وارد میشود و میشکنم تا روزی که ( خیلی هم دور نیست) از جمع دوستان راهی سفر آخرت شوم

و اما آنچه در مستند نقاش صدا دیدم:

1- مستند نقاش صدا (همچون سایر آثار توکلی) تمرکزی روی آثار دوبله و کارهای سینمائی گوینده مورد نظر ندارد. از هر دری سخن به میان می آورد اما دریغ از ارائه لیستی از آثار گوینده. ردپای آثار سترگی که تهامی در دوبله مدیریت کرد در فیلم مستند وی کجاست؟ فیلمهائی چون این گروه خشن ، شعله ، بانی و کلاید ، چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد و... و حتی فیلمهای ایرانیی چون رگبار ، داش آکل ، بی تا ، ستارخان و ... دریغ از حتی یک صحنه از یکی از این فیلمها که هرکدام به نوعی بهترین و خاطره انگیزترین فیلم در زمان خود بودند و تهامی نژاد مدیریت دوبله آنها را برعهده داشت.

2- گویندگان فیلم که درخصوص تهامی و آثارش در مستند صحبت کنند کجا هستند؟ اینکه گویندگان بخاطر حسادتها و بخلها کمتر از یکدیگر تعریف یا تمجید میکنند بجای خود اما آیا نمیشد چند نوبت سری به استودیوهای دوبلاژ زد و نظرات همکاران وی را درخصوص این یگانه دهر پرسید؟ زمانی ژاله کاظمی در مجله ستاره سینما اینگونه نوشت: ابوالحسن تهامی نژاد اگر نفر اول دوبله ایران نباشد شک نکنید نفر دوم است. آیا نمیشد همین جمله را با نقل قول در ابتدای همین مستند نوشت؟ بهترین و اولین آنونس بسیار حرفه ای اجرا شده توسط تهامی آنونس فیلم شاه شاهان است که نه به آن اشاره ای میشود و نه هیچ.

3- ما وقتی میگوئیم تهامی در آنونس بهترین (یا اقلا یکی از بهترینها ) است باید نمونه هایی یا اقلا یادی از آنونس گویان دیگر هم بکنیم. وقتی گلمکانی میگوید تهامی نژاد بخاطر سوادش یگانه دوبله است آیا گویندگانی چون منوچهر انور را از یاد برده است که ده ها آثار ترجمه و تالیف و تحقیق و گویندگی آنونس به زبانهای فارسی و گویندگی مستند به زبان انگلیسی دارد و از نوآورترین گویندگان آنونس در تاریخ دوبلاژ ایران است؟ چه کسی یادی از تد ویلیامز یا دان لافونتن گویندگان بزرگ آنونس در جهان در مقایسه با تهامی را میتواند در چنین مراسمی ارائه کند تا قدرت تهامی را بیشتر و بهتر به رخ کشد. گفتن این جمله که خوبی خوبی است نامش نقد کارهای تهامی است؟ کسی چون گلمکانی که در این مستند ، یک تنه جور همه تمجیدکنندگان را میکشد آیا نباید (همچون نوشتن نقدهای خوبش در ماهنامه فیلم و پیش از آن در مجلات دیگر) اقلا یک هفته خود را صرف تحقیق در مورد تهامی و آثارش کند و با اندوخته ای خاص در مستندی خاص ، مثلا در وصف کلمه پیش پرده ( که از اصطلاح پیش پرده خوانی که امثال مرتضی احمدی در آن دستی داشتند) صحبت کند و از کلمه نامانوس و غیر مصطلح زادگاهش گرگان ( اضافه بجای پیش پرده) نگوید.

4- نیمی از مستند به ارائه آثار ترجمه و تالیف تهامی و برنامه خندوانه که تهامی در آن حضور داشت و اثر رستم و سهرابش سپری میشود. تهامی نژاد دست کم در تاریخ دوبلاژ ایران 300 فیلم خارجی را ترجمه و دوبله کرده است. بجز رومئو و ژولیت ذکری از اقلا ده مورد دیگر کجای فیلم مستند نقاش صداست؟ تهامی 10 سال قبل حتی به افغانستان رفت و در آنجا به افغانها آموزش دوبله هم میداد ، کجای مستند توکلی به این مهم که در تاریخ دوبلاژ ایران کاری خاص است پرداخته؟ یکی از عجیب ترین نوع آوریهای تهامی دوبله فیلم آستریکس و اوبلیکس با لهجه های مختلف ایرانی است. چطور در مستند محمود قنبری ده دقیقه در مورد داستان سیاوش و نوآوری وی صحبت میشود اما در این مستند خبری از خلاقیتهای تهامی در دوبله فیلمها نیست و اگر هم به آوازخوانی او در بانوی زیبای من اشاره میشود این آواز نه آواز است و نه خلاقیت، مقتضای آن فیلم و خلاقیت مدیر دوبلاژ آنست.

5- در کنار همه ضعفها ، در این مستند شاهد پخش تصاویری بکر و ناب هم هستیم. از پخش یک فیلم چند دقیقه ای صامت رنگی با بازی عبدالله بوتیمار و کنعان کیانی ( که تهامی آنرا در منزلش با وجود این مهمانان عزیز) ساخته تا صداگذاری آنونس بن هور و اسپارتاکوس روی تصاویر جدید و با کیفیت آنها. از گفتگو با همسر دوم تهامی ( دکتر امید بهبهانی دختر سیمین بهبهانی) تا گفتگو با محمد تهامی نژاد مستندساز ، محقق و نویسنده تاریخ سینما.... اما همانطور که نقد مستند مقامی هم گفتم ، فیلمهای توکلی با نوعی سیاه بینی گذشته شروع میشود. در این مستند نیز صدای آنونس های تهامی با تصاویر پاره و کهنه و آویزان پوستر فیلمها در مکانی زوار دررفته که نماینده قدمت و کهنگی و به تاریخ پیوستن و در واقع تعریف سنگ قبر هم برای گوینده و هم تاریخچه دوبلاژ و صداست شروع میشود که زیبنده نیست.

6- چند روز قبل از مراسم ، از طریق اینستاگرام به جناب توکلی پیشنهاد کردم که متن یک آنونس قدیمی را از خانواده مطمئن زاده بگیرند و بصورت غیرمنتظره در اختیار تهامی بگذارند تا روی سن اجرا کند... بدون شک این کار توجه همه خبرنگاران و رسانه ها را که مشغول فیلمبرداری از مراسم بودند و فیلمشان هیچ جا قابلیت پخش ندارد متوجه خود میکند و این آنونس زنده سالها برای علاقمندان خاطره خواهد شد... اما ایشان بدون پاسخ دادن به من این کار را نکردند. شاید اگر یکی از همان بچه ها این پیشنهاد را به او داده بود ایشان به چنین پیشنهادی وقع میگذاشتند... و منم و اینکه توکلی آنهائی که آثار مکتوب دارند و یا اطرافش برای دادن عکس و پوستر بال بال میزننند را میشناسد و غیر مکتوب ها را نه.

7- تهامی قبل از شروع فیلم گفت که اولین فیلمی که بعد از بازگشت به ایران صحبت کرده نامش ماکارونی یا چیزی شبیه این نام است! (منظورش میکی رونی در اسب سیاه بود) ... بعد از مراسم به ایشان گفتم اولین فیلمی که در اواسط دهه 70 و پس از بازگشت صحبت کردید فیلم سایه شوگان بود و او حیران که من از کجا اینرا  بیاد دارم. و من در ذهن خود جوابش را دادم : از همان آثار نامکتوب که ارزشی هم پیش کسی ندارد

این مستند ظاهرا قرار است 15 آذر ساعت 21 از شبکه مستند نمایش داده شود

(۱۳۹۶/۹/۱۴ عصر ۰۱:۳۸)منصور نوشته شده:  

مستند نقاش صدا : از همان آثار نامکتوب ارزشمند....

منصورخان ارادت

توفیق اجباری شد قبل تماشای فیلم نقد شما رو بخونم، فقط لایک خشک و خالی افاقه نمیکرد برای سپاس از شما...ای کاش سازندگان این آثار قدر مخاطبان جدی و صاحب نظرو که برای ارزیابی کارشون دست به قلم میشنو بدونن وگرنه برای نسل جدید ناآگاه و سطحی خود صدا هم اهمیتی نداره چه برسه به نقاش صدا....

ازونجا که استار مورد علاقه حقیر در دوبله همیشه ابوالحسن خان بوده بابت ساخته شدن فیلمی در باب ایشون هم خرسند شدم و هم پیشاپیش (با توجه به تجربه تلخ آثار قبلی مثل مستر رابرت) افسوس خوردم که در پی مطالعه نقد حضرتعالی این حسرت مضاعف شد.

بی بروبرگرد در حیطه پژوهش دوبله این فیلم حرف تازه ای نداشت و تمامی ایراداتی که سیاهه کردید یک به یک وارده.....اصلن مگه میشه از تهامی گفت و از چه کسی از ویرجینیا....راکی و این گروه خشن یاد نکرد، البته محدودیت سیما برای عدم اشاره به برخی فیلم ها مثل بی تا (تکمیل بازی متفاوت گوگوش با ساختار شکنی در انتخاب گوینده) یا حتی ستارخان (تنها دوبله ای که فرد ضد دوبله ای مثل انتظامی ازش تقدیر کرده) قابل درکه، ولی جایی که گلمکانی به توانمندی ایشون در تغییر لحن اشاره میکنه یه پاساژ کوتاه به جاه طلبی شگفت انگیز آستریکس و یا حتی اشاره به دوبله مهجور مونده سرگیجه و دستگیری یک دزد به جایی برنمیخورد و حتی محض دلخوشی و خالی نبودن عریضه از پای ثابت چنین آثاری که نمایش سکانسی از دوبله های نایابه، خبری نشد.

اما امتیاز اصلی این فیلم در مقایسه با آثار مشابه در مزیت خود تهامی با دیگر بزرگان دوبله نهفتست....ابوالحسن تهامی فردی جامع الاطراف به حساب میاد که در مسیر زندگی حرفه ای گاهی به مرزهای روشنفکری مماس شده همین ویژگی نادر در صنف دوبله باعث شده که گفتنی ازیشون از وقایع نگاری و مرور تاریخچه شفاهی فراتر بره، فی الواقع ابعاد متفاوت زندگی ایشون به قدری پرباره که فاکتور گرفتن از عالم دوبله در این فیلم سبب خیر شد تا وجوه بکری از تهامی افشا بشه....به فرمایش خودتون تماشای فیلمهای زیرخاکی سوپر هشت و مصاحبه بانو امید بهبهانی و محمد تهامی به قدری جذاب از کار دراومده و عیار فیلمو بالا برده که حتی بنده دوبله باز تهامی-فن رو به وجد بیاره.

قطع به یقین با اخذ مشاوره از دلسوزانی چون حضرتعالی و صرف وقت و هزینه و سلیقه میشد مستند به مراتب بهتری تحویل داد ولی خوب چه میشه کرد همینم غنیمتی بود از دوستانی که با وجود ادعا در قریحه و هنر در نهایت کارمندانی هستند که محض حلال کردن ردیف بودجه و ارضای شخصی در ایده متوقف مونده و سرسری میرن جلو تا جایی که حتی در بازبینی های متعدد دوزاریشون نمیفته در کپشن دوبله فیلم معما نام مهین کسمایی (که به اشتباه ژاله کاظمی ثبت شده) رو اصلاح کنن....

دوبله ظرفیه که انگار دلش نمیخواد مظروف عشاق سینه چاکش باشه خودش داد میزنه دوری و دوستی پیشه کنیم تا کمتر بخوره تو ذوقمون....

(۱۳۹۶/۹/۲۰ عصر ۱۲:۱۰)دیوید نودلز نوشته شده:  

(۱۳۹۶/۹/۱۴ عصر ۰۱:۳۸)منصور نوشته شده:  

مستند نقاش صدا : از همان آثار نامکتوب ارزشمند....

من رک بگم هیچ کدوم از مستندای جناب توکلی چیزی نبودن که ارزش نقد و وقت تلف کردن رو  داشته باشه ،فقط و فقط در حد یک سرگرمی هستن

درواقع این مستندها فاقد استاندارد های لازم برای عرضه بیوگرافی یک هنرمندِ

(۱۳۹۶/۹/۲۰ عصر ۱۱:۳۱)ال سید نوشته شده:  

من رک بگم هیچ کدوم از مستندای جناب توکلی چیزی نبودن که ارزش نقد و وقت تلف کردن رو  داشته باشه ،فقط و فقط در حد یک سرگرمی هستن

درواقع این مستندها فاقد استاندارد های لازم برای عرضه بیوگرافی یک هنرمندِ

به نظر میاد دوستان مستند ساز صرفن ایده ای داشتن برای رفتن به خیابونای قدیمی و ادای دین به سینماهای سوخته، دوبلورای قدیمیو بهونه کردن برای عملی کردن این ایده!!

هرچند وقتی خود متولی حرمت بقعه رو نداره و اساتید خودشونو جدی نمیگیرن و حالا که خواسته یا ناخواسته در حد اسطوره های تکرارناپذیر بالا رفتن در قبالش احساس مسئولیت و جهدی ندارن باید به لنگه کفشای بیابون اکتفا کنیم وگرنه از لحاظ پژوهشی و مستند حتی دوقسمت مصاحبه والی زاده با تهامی چند برابر این فیلم نقاش صدا ارزش داشت.

شاید فایده اصلی تماشای این آثار اینه که دستاورد بزرگ شهرام جعفری نژاد و همسر گرامیشون جلوه بیشتری پیدا میکنه.....عجب باقیات صالحاتی شد صداهای ماندگار......

در برنامه آپاراتچی این هفته امیرعلی دانایی لابلای صحبت ناگهان گفت: آقای منوچهر اسماعیلی شوهر خاله منه ؛ امیرپوریا منتقد آگاه و همیشه جدی و خونسرد چنان گل از گلش شکفت که ناخودآگاه گفت: کوفتت بشه....بعبارت دیگه منزلت استاد اسماعیلی تا اونجاست که شانس مراوده و معاشرت با ایشون حتی برای خواص افتخاری غبطه برانگیزه.....

تفاوت جایگاه اساتید دوبله در چنین بزنگاه هایی مشخص میشه منوچهرخان در برنامه زنده جام جم به ابراهیم گلستان سلام میرسونه و دیگر اساتید دوبله نریشن مستندهای تاریخ معاصر سفارشی صداو سیما رو میگن و معمای شاه و قلاده های طلا بازی میکنن.....  

(۱۳۹۶/۹/۲۳ صبح ۰۵:۴۶)دیوید نودلز نوشته شده:  

در برنامه آپاراتچی این هفته امیرعلی دانایی لابلای صحبت ناگهان گفت: آقای منوچهر اسماعیلی شوهر خاله منه ؛ امیرپوریا منتقد آگاه و همیشه جدی و خونسرد چنان گل از گلش شکفت که ناخودآگاه گفت: کوفتت بشه....بعبارت دیگه منزلت استاد اسماعیلی تا اونجاست که شانس مراوده و معاشرت با ایشون حتی برای خواص افتخاری غبطه برانگیزه.....

تفاوت جایگاه اساتید دوبله در چنین بزنگاه هایی مشخص میشه منوچهرخان در برنامه زنده جام جم به ابراهیم گلستان سلام میرسونه و دیگر اساتید دوبله نریشن مستندهای تاریخ معاصر سفارشی صداو سیما رو میگن و معمای شاه و قلاده های طلا بازی میکنن.....  

اتفاقا داداش من به خاطر این که حقوقش بالاتر بره مجبور هست که دانشگاه بره.از این دانشگاهها که همه کارمندن .با یک خانمی اشنا شده که خواهر زاده استاد اسماعیلی هستند و مرتب از خودش در کنار استاد عکس می گذاره.

(۱۳۹۶/۹/۱۴ عصر ۰۱:۳۸)منصور نوشته شده:  

.... وقتی ابوالفضل توکلی به منصور گفت نقدت بر مستند مقامی ام را نمیخوانم چون عادت دارم نقدهای معتبر!! را در مجلات بخوانم ، با صحبتهای آن آی دی مجازی که با ذره بین دنبال آثار مکتوب میگشت ، فهمیدم در طول این سالها که دورهمی نوشتیم و خواندند، چقدر راه را کج! رفتم که نوشته هایم را به مجلات و روزنامه ها هدایت نکردم ....

سپاس از منصور گرامی  که نکته ظریفی را بیان کردند.

چند سال پیش من هم به این دغدغه دچار شدم که آیا راهی که می رویم درست است یا نه. آن زمان هنوز مجلات کاغذی , قدرتمند و یکه تاز میدان بودند. حتی چند بار با نام های مختلف و مستعار مطلب برای نشریه ها فرستادم و چندتایی هم چاپ شد. اما محدودیت و سانسور من را قانع کرد که محیط مجازی بیشتر با طبع ما سازگار است و آینده درخشان تری هم دارد.

امروز داستان عوض شده است . نسل امروز اگر می خواهد مطلبی در مورد فلان شخص یا فلان دوبلور بداند سریع گوگل می کند. حتی خود ما هم حوصله اینکه برای یک مطلب به کتابی قدیمی مراجعه کنیم نداریم و ترجیح می دهیم در اینترنت جستجو کنیم. اینجاست که برعکس نظر جناب ابوالفضل توکلی باید گفت که عزیز , آن طرز تفکر را باید اصلاح کرد و در آینده نزدیک اتفاقا باید گفت که نقدهای معتبر و به روز را فقط باید در اینترنت یافت نه کاغذها و پاپیروس های مصر باستان !

دور نیست زمانی که نویسنده های دنیای مجازی بسیار شناخته شده تر از نویسندگان دنیای کاغذی شوند همان طور که بازیگران سینما که دنیایی خیالی بود مشهورتر از بازیگران تاتر  شدند.

پی نوشت:  دو  سال پیش یکی از کاربران خوب قدیمی به من پیام داد که من سالها پیش در کافه مطلب می نوشتم و چون با نام خودم ننوشته ام الان برای کاری می خواهم به عنوان سابقه  و اینکه من نویسنده آن مطلب ها بوده ام اقدام کنم و راه حل چیست. به اون گفتم که در امضای شخصی اش در کافه نام حقیقی خود را اضافه کند. بدین ترتیب در بک لحظه در زیر کل نوشته ها نام ایشان درج شد که بسیار خوشحال شدند. این راه حل خوبی برای همه دوستانی است که در کافه فعال هستند و بعدا دوست دارند که نام حقیقی آنها زیر همه نوشته هایشان درج شود.

اتفاقی فرخنده ...

به گزارش سایت کافه سینما , چند روز پیش , فیلم پر سر و صدای دانکرک ساخته کریستوفر نولان توسط یک رسانه اینترنتی (نماوا)  به صورت اختصاصی دوبله شده . برای دوبله این اثر بزرگ از بسیاری از گویندگان پیشکسوت استفاده گردیده که به شرح زیر هستند:

چنگیز جلیلوند، خسرو خسروشاهی، حسین عرفانی، محمود قمبری، سعید مظفری، ابوالحسن تهامی، افشین زی‌نوری، خسرو شمشیرگران، منوچهر زنده‌دل، کسری کیانی، رضا آفتابی، سعید شیخ‌زاده، حامد عزیزی، امیر منوچهری، مهدی امینی، حمید رضایی، رضا الماسی، پویا فهیمی، مریم جلینی، مجید صیادی، خشایار شمشیرگران، مجتبی فتح الهی و آبتین ممدوح.

مدیر دوبلاژ: رضا آفتابی - مترجم: محمود گودرزی

جالب است که بعد از شکسته شدن انحصار تلویزیون توسط شبکه های پخش خانگی و البته اقدام جالب برخی سایت ها مانند تاینی مویز در دوبله اختصاصی برخی فیلم ها , هم اکنون رسانه های اینترنتی آنقدر قوی شده اند که در این سطح از بهترین دوبلورها استفاده می کنند.

لینک فیلم و خبر

پی نوشت: همین الان یکی از دوستان کافه اطلاع دادند که سایت فیلم نت هم نسخه ای از این فیلم را دوبله کرده که مدیر دوبلاژ آن علیرضا مبین بوده است و گویندگان آن بیشتر نسل جوان هستند و از پیشکسوتان امیر هوشنگ زند و سعید مظفری حضور دارند. لینک این نسخه

(۱۳۹۶/۳/۲۰ عصر ۰۵:۴۹)دیوید نودلز نوشته شده:  

برای تنوع یه چالشی جدید افتتاح می کنم با عنوان فجایع دوبله

درود به سروران کافه نشین و دوبله باز؛ چالش جدید: TopTen سورپرایزهای دوبله

دعوت میکنم از حضار گرامی برای برشماری گزینش های غیرمنتظره گوینده در دوبله آثار شاخص و مهم که برخلاف گمانه زنی ها فراتر از حد انتظار ظاهر شدن و ماندگار موندن....

- ایرج ناظریان / ویلیام هولدن - این گروه خشن : توفیق اجباری منجر به شاهکار تصادفی شد؛ فشار کمپانی به تهامی برای دوبله سریع و عدم امکان صبر برای بازگشت منوچهر اسماعیلی از سفر....ناچار ایرج ناظریانی اومد که حتی پیش از شروع تیتراژ فیلم با اولین جمله امضاش پای فیلم افتاد.

- احمد رسول زاده / آنتونی کویین - عمر مختار : فارغ ازینکه پشت پرده لج و لجبازی ناظریان و اسماعیلی بوده یا نه، امروز شیر صحرا بدون صدای ملکوتی رسول زاده غیر قابل تصوره.

- امیرهوشنگ قطعه ای / گالم / اسمیگل - ارباب حلقه ها : به عقل جن قد نمیداد چنین انتخابی گویی به امیرهوشنگ زند وحی شده بود چنین کست بکری.

- عطاء الله کاملی / مارلون براندو - اینک آخرین الزمان : روی کاغذ انتخابی نچسب و عجیب که از خسروشاهی بعید بود ولی در عمل صلابت صدای کاملی در کنار بازی نور و سایه و مونولوگ های سرهنگ کورتز چنان دهشتناک از آب دراومد که ما را نیز همچون کاپیتان ویلارد در دل تاریکی فرو برد.

- منوچهر اسماعیلی/ هیث لجر / ژوکر - شوالیه تاریکی : با رسانه ای شدن خبر دوبله فیلم حتی متعصبین به منوچهرخان با دیده تردید نگریستن به عملکرد حنجره هفتاد ساله روی این شاه نقش، ولی حاصل کار؛ دود از کنده بلند میشه، طوری که برخلاف دیگر دوبله های قنبری این فیلم "تک دوبله" آرشیو شد.

- ژرژ پطروسی / هریسون فورد - فراری : یادش بخیر دوران طلایی اول اصلاحات و فیلمای شبکه تهران و ترکتازی ژرژ و بهرام زند....هنوز در میان نقش های شهری و رئال فورد ناخودآگاه صدای ژرژ به خاطرمون میاد.

- چنگیز جلیلوند/ رابرت ردفورد - گتسبی بزرگ :یک انتخاب خلق الساعه دیگه از خسروشاهی که طوری موفق از آب دراومد گویی روح اسکات فیتز جرالد در قبر به وجد اومد.

- کیکاووس یاکیده / جانی دپ - چارلی و کارخانه شکلات سازی : شاید انتخاب یاکیده توسط نباتی برای پنجره مخفی پیش ازین فیلم بود، به هررو برای اولین بار به لطف صدای یاکیده با جانی دپ احساس قرابت کردیم.

- ناصر تهماسب / داستین هافمن - پاپیون : غافلگیری بزرگ در هارمونی نقش و صدا، به تعبیر خسروشاهی همه فدایی و در خدمت کیفیت فیلم.

- علیرضا باشکندی / کریس ایوانز - مجموعه مارول : سرانجام باشکندی بعد از سالها لک و لک کردن در دوبله به لطف ابتکار امیرهوشنگ زند با نقش کاپیتان امریکا عاقبت به خیر شد.

نظرات دوستان با معلومات دقیق و قریحه ای که ازشون سراغ داریم خواندنی خواهد بود.

چالش جدید: TopTen استعدادهای از دست رفته دوبله

دعوت میکنم از کاربران گرامی برای برشماری گویندگان مستعدی که قابلیت ترقی و صعود به قله های رفیع دوبله را داشتند لکن به دلایل مختلف پتانسیل آنها در دوبلاژ هرزرفت و بالفعل نشد....

- عبدالله بوتیمار : صاحب الماس صدای مردانه از جنس محتشم، متین، کاملی...که امروزه باید با میکروسکوپ در پی همانندش گشت، شاید اگر آنطور استایل فتوژنیک نمیداشت و فرصت خودنمایی در رُل درخورش را میافت (همچون موسی در ده فرمان) دوبله را جدی تر گرفته و غرق عوالم و حواشی بازیگری نمیشد.

- آرشاک قوکاسیان : کشف بزرگ لطیف پور که به سرعت آمادگی نقش اول گویی یافت با جوهره صدایی از نجابت و معصومیت که به همه ملودرام های روی کره زمین میخورد، بدون تردید اگر جلای وطن نمیکرد برای امثال جانی دپ و برد پیت و دیکاپریو رقیبی نمیشناخت.

- فتح الله منوچهری : صدایی چون شیشه که از خود چنگیز به جلیلوند شبیه تر بود!!!  اگر در تندباد حوادث بعد 57 تبدیل به فرود فولادوند نمیشد به راحتی توانایی درخشش همسنگ استوانه های دوبله را داشت ای کاش حداقل لارنس عرب و شورش در بونتی با صدای او بازآفرینی شده بود.

- عباس نباتی : مصداق کامل بداقبالی که هرگز نتوانست right time در right place قرار بگیرد وگرنه به طور قطع با سختکوشی و اعتماد به نفس بیشتر شایستگی لازم را داشت تا اینطور مهجور نمانده و تنها با ژنرال ای کی یوسان به خاطره آورده نشود.

- بهروز وثوقی : برای او افسوس و حسرتی درکار نیست چرا که تا ابد رب النوع بازیگری این سرزمین خواهد ماند اما در حیطه دوبله با حنجره منعطف و توانایی بذله گویی و روان گویی که داشت دستکم در حد زمانی و عباسی کارش میگرفت.

- نگین کیانفر  : بعد از سالها رشد اصولی و جاافتادن در قامت نقش اول گویی، زمانی که درست در پی درگذشت ژاله صدای او تسلی خاطر بود و با مدیریت دوبله تاجر ونیزی دلگرم شده بودیم سربزنگاه مهاجرت کرد و ما ماندیم و خلوت پیش از او!!

- امیرمحمد صمصامی :عجبا از صدایی چنین صاف و خاص که از پس سال های سال خاک استدیو خوردن بدون یک دستاورد دندان گیر مانده در حالیکه سال پایینی هایش چون زینوی و آفتابی جا پای خود را سفت کرده اند، ناشی از بدبیاری صرف است یا کمبود اراده و خودباوری برای نقش قاپی؟

- بهمن هاشمی :از مرغوب صداهای پرحجم خوراک ستاره های عصر جدید هالیوود که از همان گویش دل تورو در مظنونین همیشگی تا 50cent و فارست ویتاکر های اخیر صحنه ربایی میکند حیف که در هیاهوی شومنی و مجری گری گم شد.  

- شکوه زارعی : آلیاژی از ژاله و مهین کسمایی استعداد فوق العاده گزینشی منوچهر اسماعیلی که یکضرب با نقش اول گویی توجهات را جلب کرد ولی به همان سرعت که آمده بود به دلیل مهاجرت پرکشید، اگر چنین صداهای شایسته ای در دوبله مانده بودند امروز چنین فقر گوینده بانو نداشتیم که از سوفیالورن و هلن میرن گرفته تا جی لو و آنجلینا جولی را تنها با یک صدا تحمل کنیم.

- منوچهر زنده دل : پراکنده کاری و عدم تمرکز در دوبله موجب شد تا این صدای شیک و مستعد درجا بزند ولی همان جمی فاکس وثیقه برای ثبت نامش در تالار افتخارات کفایت میکند.

نظرات دوستان با معلومات دقیق و قریحه ای که ازشون سراغ داریم خواندنی خواهد بود.

(۱۳۹۶/۹/۲۸ صبح ۰۶:۰۱)دیوید نودلز نوشته شده:  

 

- چنگیز جلیلوند/ رابرت ردفورد - گتسبی بزرگ :یک انتخاب خلق الساعه دیگه از خسروشاهی که طوری موفق از آب دراومد گویی روح اسکات فیتز جرالد در قبر به وجد اومد.

بله جناب نودلز من هم بسیار از این انتخاب تعجب کرده بودم . و واقعا از نتیجه کار لذت بردم . گاهی احساس می کنم دلیل برخی از تغییرات در دوبلورهای ثابت یک بازیگر ایجاد هماهنگی با صدای بازیگر نقش روبرو می تونست باشه و من اینجا حس میکنم هماهنگی بین صدای بانو کاظمی با جناب جلیلوند بیشتر بود تا صدای ایشون با جناب مقامی

و البته جناب خسروشاهی یک انتخاب جالب دیگه هم داشتند و اون مربوط به فیلم تاجر ونیزی 2004 با بازی درخشان آل پاچینو بود. که بر خلاف عادت همیشگی مون به جای اینکه خودش به جای پاچینو گویندگی کنه . از هنرمند استثنایی عرصه دوبله یعنی جناب اسماعیلی به جای این شخصیت درخشان استفاده کردند و نتیجه کار به جرات میگم شاهکاری بود مثال زدنی .

سلام دوستان

شب یلدای شما به خیر و شادی

به دنبال مطلبی که در سالگرد درگذشت مرحوم منوچهر نوذری ارسال کرده بودم،متن مصاحبه ای که در یکی ار نشریات قدیم یافتم را به حضورتان ارسال می کنم.

این مصاحبه،در سال1382 و از طریق نشریه ی یک هفتم انجام گرفته است:البته در شماره ی مخصوص

اسطوره ی جیمز باند

امیدوارم که موردتوجه دوستداران دوبله قرار گیرد.

(۱۳۹۶/۱۰/۱ صبح ۰۱:۰۹)شارینگهام نوشته شده:  

این مصاحبه،در سال1382 و از طریق نشریه ی یک هفتم انجام گرفته است:البته در شماره ی مخصوص

اسطوره ی جیمز باند

سپاس شارینگهام بابت این مصاحبه ذیقیمت، مصاحبه گیرنده کی بوده اینطور مسلط برگزارش کرده؟

انگار مرحوم نوذری اواخر دوران که دیگه چیزی برای ازدست دادن نداشته و به قول معروف آب از سرش گذشته پرده تعارفاتو کنارزده و نظرات جالبی ارائه کرده (از جنس حرف اخیر جمشید مشایخی) اینکه فلان فیلم مسخره بازی بود ، اون که فیلم نبود، فلانی با آرین نژاد فرق داره.....قطعن در دوران اوج و بروبیا ازیشون برنمیومد، از قضا این جنس صراحت لهجه برای رشد و ترقی جوامع واپس گرا و درقید و بند رسوم دست و پاگیر لازمه....

چندین فراز ازین مصاحبه به خصوص دو کامنت که نقل قول از دوستدار کرده: گفتن مهمه نه صدا و مثال گاو و همینطور تمام سوژهای دنیا ختم به چهارفاکتوره، قابلیت ثبت در اذهانو داره هرچند مخلوط باشه با اغراق و اطلاعات ناصحیح..... 

***در نهایت داغ دل ما تازه شد که انگار قراره آرزوی تماشای سرگیجه اوریژینال با صدای بانو رفعت و نوذریو به گور ببریم.....