لینو ونتورا   Lino Ventura

هنرپیشه

نام اصلی: آنجلینو جوزپه پاسکواله ونتورا

تولد: 1919 ایتالیا – مرگ : 1987 فرانسه  . بازیگر ایتالیایی و یکی از دوست داشتنی ترین و مشهورترین ستاره های دهه های 50 تا 80 . نکته جالب در مورد وی اینست که با وجود اینکه اصلاً ایتالیایی بود اما بیشتر در فیلمهای فرانسوی ظاهر شده و به ایفای نقش پرداخته است. در سن 8 سالگی ترک تحصیل کرد و بعد از آن به کارهای مختلفی پرداخت منجمله مکانیکی و کارگری و ... . مدتی نیز به ورزش پرداخت و در مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی اروپا در سال 1950 نیز شرکت داشت، اما یک مصدومیت بد باعث شد که دیگر نتواند به ورزش ادامه دهد.در سال 1953 بطور کاملا اتفاقی ، از طریق یکی از دوستانش به ژاک بکر –کارگردان مشهور فرانسوی- معرفی شد. ژاک بکر که بدنبال یک بازیگر ایتالیایی برای بازی در فیلمش  Touchez pas au Grisbi می گشت ، او را برای بازی در مقابل ژان گابن ستاره مشهور فرانسوی انتخاب کرد و این سرآغازی بود برای بازی لینو در فیلم و همچنین آغازی برای دوستیش با ژان گابن. ایندو بعد از آن در فیلمهای متعددی باهم ظاهر شدند مثل Razzia-1955 ، جنایت و مکافات-1956 و Le Rouge est Mis. لینو ونتورا و آلن دلون نیز دوستان صمیمی باهم بودند. در دهه 60 در فیلمهای زیادی ظاهر شد ؛ از فیلمهای درام گانگستری گرفته تا کمدی های معمولی. گرچه او ایتالیایی بود اما فقط در معدودی فیلم ایتالیایی بازی کرد مثل آخرین داوری-1961 ، اجساد مشهود-1976 و صد روز در پالرمو-1983

شاید شناخته شده ترین نقش او ، نقش ژان والژان در فیلم بینوایان-1982 باشد که به خاطر آن نامزد جایزۀ سزار (اسکار فرانسوی) شد. لینو ونتورا تا آخرین سالهای عمرش به بازی در فیلم پرداخت . در سال 1999 شهردار ناحیه 9 پاریس ، میدانی را به نام او نامگذاری کرد.

 با ژان گابن در اولین فیلمش گریسبی

به دلیل تعداد زیاد فیلمهایش در اینجا فقط به معروفترین آنها می پردازیم :

Razzia-1954 (ک:هنری دکوئن، با ژان گابن) ؛ قانون خیابانها-1956 (ک: رالف حبیب ، با لوئی دوفونس) ؛ جنایت و مکافات-1956 (ک:ژرژ لامپن ، با ژان گابن) ؛ Le Rouge est Mis-1957 (ک:ژیل گرانژیه ، با ژان گابن و آنی ژیراردو) ؛ L'Étrange Monsieur Steve-1957 (با ژان مورو) ؛ سه روز برای زنده ماندن-1957 (ک: ژیل گرانژیه ، با ژان مورو) ؛ بازرس مگره-1957 (ک: ژان دلانوآ ، با ژان گابن و آنی ژیراردو) ؛ آسانسوری به سمت اعدام-1957 (ک: لوئی مال ، با ژان مورو) ؛ عشاق مون پارناس-1957 (ک: ژاک بکر ، با ژرار فیلیپ و لی لی پالمر) ؛ شاهدی در شهر-1959 (ک: ادوارد مولینارو ، با ساندرا میلو و فرانکو فابریزی) ؛ ریسک بزرگ-1960 (ک: کلود سوته ، با ژان پل بلموندو و ساندرا میلو) ؛ شیرها رها شده اند-1961 (ک: آنری ورنوی ، با کلودیا کاردیناله) ؛ آخرین داوری-1961 (ک: ویتوریو دسیکا ، با فرناندل) ؛ اپرای سه پنی-1962 ؛ Greed in the Sun-1964 (ک: آنری ورنوی ) ؛ اسلحه دیکتاتور-1965 (ک: کلود سوته ، با سیلوا کوشینا) ؛ دومین باد-1966 (ک: ژان پیر ملویل) ؛ آخرین ماجرا-1967 (ک:رابرت انریکو ، با آلن دلون و جوانا شیمکوس) ؛ ارتش سایه ها-1969 (ک:ژان پیر ملویل ، با سیمون سینیوره) ؛ دسته سیسیلی ها-1969 (ک: آنری ورنوی ، با ژان گابن ، آلن دلون و ایرنه دمیک) ؛ ولگردهای رم-1971 (ک: رابرت انریکو ، با بریژیت باردو) ؛ L'Aventure c'est l'Aventure-1972 (ک: کلود للوش ، با ژاک برل) ؛ کاغذهای والاچی-1972 (ک: ترنس یانگ ، با چارلز برونسون و جیل آیرلند) ؛ سال نو مبارک-1973 (ک: کلود للوش) ؛ غرب دوردست-1973 (ک: ژاک برل) ؛ La Gifle-1974 (با ایزابل آجانی و آنی ژیراردو) ؛ بازرس فرانسوی-1975 (ک: پیر گرانیه دفر) ؛ اجساد مشهود-1976 (ک: فرانچسکو رُزی ، با فرناندو ری) ؛ تماس مدوزا-1978 (ک: جک گولد ، با ریچارد برتون و لی رمیک) ؛ عشاق یکشنبه-1980 ؛ بینوایان-1982 (ک: روبر حسین) ؛ گردن کلفت-1982 (با برنارد ژیرودو و کلودیا کاردیناله) ؛ شمشیر جیدون-1986 (ک: مایکل آندرسون ، با راد استایگر) و ...

بت دیویس

روث الیزابت "بت" دیویس (5 آپریل  1908-  6 اکتبر 1989)  بازیگر سرشناس سینما ، تلویزیون و تئاتر آمریکایی بود . او بیشتر به خاطر چهره نه چندان زیبایش و تمایلش در بازی در نقش افراد بی رحم و سنگدل مشهور بود.  در طول فعالیت هنری اش ، دیویس در اکثر ژانر ها به هنرنمایی پرداخت ،  از سینمای جنایی معاصر گرفته تا تاریخی و قطعه های کلاسیک و کمدی موقعیت. با این وجود بزرگترین موفقیت او در فیلم های رمانتیک درام بود.

بعد از ظاهر شدن در نمایش های "برادوی" ، دیویس در سال 1930 به هالیوود رفت ، اما فیلم های ابتدایی اش برای کمپانی "یونیورسال" نا موفق بودند.  او در سال 1932 به کمپانی "برادران وارنر" ملحق شد و جایگاهش را با تعدادی فیلم تحسین شده تثبیت کرد. در سال 1937 او تصمیم به رها سازی خود از قراردادش گرفت و همین موجب دعوای طولانی مدت بین او و "برادران وارنر" شد. با اینکه این جدال نتیجه ای برای او به ارمغان نداشت اما سبب آغاز موفق ترین دوره ی فعالیت او شد. تا اواخر دهه چهل ، او یکی از موفق ترین بازیگران زن نقش اول بود ، که به خاطر سبک قدرتمند و تحکم آمیزش شناخته میشد. کمال گرایی دیویس که به موجب آن میتوانست با روسای شرکت های فیلم سازی ، کارگردان ها و بازیگران همبازی اش وارد درگیری و مقابله شود،  سبب خوشنامی و اعتبار او شد.  زبان رک ، صدای استوار و سیگار همه جا حاضرش شخصیتی را از او خلق کرد که عموما مورد ستایش و تقلید دیگران قرار میگرفت.

دیویس یکی از اعضای موسس باشگاه "هالیوود کانتین"  و اولین رئیس زن آکادمی علوم و هنر های تصاویر متحرک بود. او دو بار موفق به دریافت جایزه اسکار شد و اولین کسی بود که 10 بار نامزد دریافت این جایزه شد. و همچنین اولین زنی بود که جایزه افتخاری موسسه فیلم آمریکا را دریافت کرد.

فعایت هنری او در مدت هایی مختلف در تاریکی فرو رفت. دیویس خودش تایید می کرد که موفقیتش اغلب هزینه روابط خصوصی اش میشد. او چهار بار ازدواج کرد. یک بار بیوه شد و سه دفعه طلاق گرفت و فرزندانش را به تنهایی بزرگ کرد.  سال های پایانی زندگی اش با دوره ای طولانی بیماری همراه بود . اما او بازیگری را تا مدت کوتاهی قبل از مرگش ادامه داد ، با کارنامه ای با بیش از 100 فیلم ، فیلم تلویزیونی و تئاتر .

در سال 1999 توسط موسسه فیلم آمریکا در رده دوم برترین هنرپیشه های زن تاریخ سینما قرار گرفت ، بعد از "کاترین هپبورن".

فیلم شناسی : از اسارت بشری (۱۹۳۴)  کلاهبرداری بزرگ (۱۹۳۶)  خطرناک (۱۹۳۴)  جنگل بی‌روح (1936)   زن زخم‌خورده (۱۹۳۷)  جزبل (۱۹۳8)  پیروزی تاریک (۱۹۳۹)  نامه (۱۹۴۰) روباهان کوچک (۱۹۴۱)  حالا مسافر (۱۹۴۲)  آنسوی جنگل (1949)  همه چیز درباره ایو (1950)  وقت تلفن (۱۹۵۷)  بر بیبی جین چه گذشت؟ (1948)  پرستار بچه (1965)  دکوراتور ( 1965)  قتل در کرانه نیل (1978)  غریبه ها : داستان یک مادر و دختر (فیلم تلویزیونی ، 1979)  نهنگ های ماه اوت (1987)

با جوآن کرافورد در فیلم "بر بیبی جین چه گذشت؟"

جیمز کاگنی

جیمز فرانسیس کاگنی جونیور (17 جولای 1899 – 30 مارس 1986) بازیگر آمریکایی بود.  اگر چه او به خاطر گوناگونی نقش هایش تحسین شده بود و جوایز معتبری را دریافت کرده بود ، اما بیشتر به خاطر نقش آفرینی هایش به عنوان افراد سرسخت در یاد ها مانده است.

در اولین نقش آفرینی اش ، کاگنی در لباس یک زن رقاص در قسمت هم سرایی نمایش انتقادی "همه ی دریانوردان"  ظاهر شد.  او چندین سال را در "وودویل" به عنوان یک رقاص و کمدین گذراند تا سال 1925 که اولین نقش آفرینی های حرفه ای اش را انجام داد. او با بازی در نقش های مختلف نقد های مثبتی را دریافت کرد تا اینکه در سال 1929 به عنوان بازیگر نقش اول در نمایش "گذرگاه پنی" بازی کرد. پس از نقد جنجالی از بازی اش  کمپانی "برادران وارنر" با او قراردادی سه ساله را به امضا رسانید با حقوق اولیه 500 دلار در هفته تا نقشش را دوباره ایفا کند. این قرارداد به زودی به هفت سال ارتقا پیدا کرد.

هفتمین فیلم کاگنی ، "دشمن مردم" ، تبدیل به یکی از تاثیر گذارترین فیلم های گانگستری زمان خود شد. یکی از صحنه های بیاد ماندنی این فیلم پرتاب گریپ فروت توسط کاگنی به صورت "می کلارک" بود. این فیلم کاگنی را به شهرت فراوانی رساند و تبدیل به یکی از بزرگ ترین ستاره های وارنر و هالیوود کرد. در سال 1938 او اولین نامزدی جایزه اسکار را برای فیلم "فرشتگان آلوده صورت" دریافت کرد. او این جایزه را در سال 1942 برای بازی در فیلم "يانكي دودل دندي"  دریافت کرد.  کاگنی به مدت20 سال  در سال 1961 بازنشسته شد و بیشتر وقت خود را در زمین زراعی خود گذراند تا اینکه در سال 1981 برای بازی در فیلم "Ragtime " که آخرین فیلمش نیز بود بازگشت.

موسسه فیلم آمریکا در سال 1999 نام جیمز کاگنی را در رده هشتم برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد.

فیلم شناسی :  پول قلفتی (1931)  دشمن مردم (1931) شهردار جهنم (1933) رویای شب نیمه تابستان (1935)  سگ های شیطانی آسمان (1935) فرشتگان آلوده صورت (1937) فرزند اوکلاهاما (1941) بلوند سرخ روی (1941) یانکی دودل دندی (1942)  خون بر آفتاب (1945)  دوران زندگی ات (1948) التهاب (1949)  داستان وست پوینت (1950) شیر در خیابان ها (1953) آقای رابرتز (1955) دوستم بدار یا ترکم کن (1955) مرد هزار چهره (1957)

آلک گینس    Alec Guinness

هنرپیشه

نام اصلی : آلک گینس دِ کاف

تولد : 1914 لندن – مرگ 2000 ساسکس انگلستان

دِ کاف نام فامیل مادرش بود و چون با پدر آلک ازدواج نکرده بود ، نام پدرش در شناسنامۀ او ثبت نشده بود. از سال 1934 وارد دنیای نمایش شد و در نمایش های کلاسیک به بازی مشغول شد. در سال 1936 در اقتباس موفق جان گیلگود از تراژدی هملت ، در نقش اُسریچ به بازی پرداخت. از همان موقع بود که به نمایشهای شکسپیری علاقمند شد و در دهه سی در نمایشنامه های بسیاری از این نویسنده و شاعر بزرگ بریتانیایی ظاهر شد. در دهه چهل و با شروع جنگ جهانی دوم ، او نیز همانند بسیاری از هموطنانش به ارتش ملحق شد و به عنوان ملوان وارد نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا شد. بعد از خاتمه جنگ بود که هنرنمائیهای او در سینما با فیلم آرزوهای بزرگ-1946 آغاز شد. در سال 1939 که گینس مشغول بازی در نمایش دیکنزی آرزوهای بزرگ در نقش هربرت پوکت بود ، مورد توجه تدوینگر جوانی قرار گرفت که بعدها در سال 1946 او را در فیلم خود و در همان نقش به بازی گرفت. آن تدوینگر جوان که بعدها تبدیل به یکی از بزرگترین کارگردان های بزرگ تاریخ سینما شد دیوید لین نام داشت.

بازی در این فیلم ، اگرچه پای آلک را به دنیای سینما باز کرد اما موجب نشد که او بازی در صحنه تئاتر را فراموش کند و او همچنان به هنرنمایی در نمایش های دلخواه خود بویژه نمایش های شکسپیری ادامه داد. بعد از بازی در فیلم آرزوهای بزرگ، آلک مورد توجه استودیوی فیلمسازی Ealing (استودیوی معروفی در انگلستان که تخصصش در ساخت فیلم های کمدی بود) قرار گرفت. این استودیو از استعداد چندوجهی گینس برای بازی در فیلمهای کمدی بهره گرفت و در چند فیلم خود از او استفاده کرد منجمله فیلم Kind Hearts & Coronets -1949 که گینس در این فیلم در 8 نقش مختلف از جمله یک زن! هنرنمایی کرد.(شاید دی دی در فیلم ارثیه فامیلی از او تقلید کرده باشد!)

در سال 1948 ، دیوید لین که علاقۀ فراوان به بازی آلک داشت وی را برای بازی در نقش فاگین یهودی در فیلم الیور تویست انتخاب کرد. لین اعتقاد زیادی به او داشت و از او به عنوان "طلسم خوش شانسی من" یاد میکرد! و در بسیاری از فیلم های خود او را به بازی گرفت منجمله لورنس عربستان-1962 (به نقش شاهزاده فیصل) ، دکتر ژیواگو-1965 (به نقش رهبر بولشویکها) و گذرگاهی به هند-1984 . همچنین قرار بود در فیلم دختر رایان نیز از او استفاده کند که به دلایلی این اتفاق نیفتاد.

سال 1957 ، نقطۀ عطفی برای آلک گینس محسوب میشد. بازی در فیلم پل رودخانه کوای و در نقش سرهنگ نیکلسون باعث شهرت هرچه بیشتر او گشت . او در این فیلم با ویلیام هولدن همبازی بود و به خاطر این فیلم برندۀ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و همچنین برنده جایزه گلدن گلاب ، بفتا و انجمن منتقدین فیلم نیویورک شد. در سال 1958 به خاطر نوشتن فیلمنامۀ فیلم دهان اسب ، نامزد دریافت تندیس اسکار گردید. در سال 1959 در فیلم مامور ما در هاوانا (کارول رید) به ایفای نقش پرداخت. در سال 1962 در فیلم لارنس عربستان در نقش شاهزاده فیصل ظاهر شد. در سال 1964 در فیلم سقوط امپراتوری روم در نقش مارکوس آئورلیوس بر پرده سینما ظاهر گشت و در سال 1966 در فیلم یادداشت های کوئیلر به ایفای تقش پرداخت. در سال 1970 در فیلم اسکروچ به نقش روح مارلی و در همان سال در فیلم کرامول به نقش شاه چارلز اول به بازی پرداخت. به اعتقاد منتقدان و خودش ، او یکی از بهترین بازیهای خود را در فیلم هیتلر،ده روز آخر ارائه داد.

یکی از مهمترین نقش های او ، نقش اُبی وان کنوبی در سه گانه جنگ ستارگان است که باعث شهرت و محبوبیت جهانی او شد و در بین نسل جدید سینماروها نیز او را تثبیت کرد. او جزو کسانی بود که اعتقاد داشتند فیلم به فروش خوبی دست می یابد. بنابراین خود را در منافع فروش فیلم شریک کرد و 2 درصد از فروش فیلم به او تعلق گرفت. همین 2% برای ثروتمند شدن او کافی بود. این نقش برای او نامزدی گلدن گلاب و تندیس اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را به ارمغان آورد.

 ... جنگ ستارگان

در سال 1988 و در سن 74 سالگی او بار دیگر برنده جایزه اسکار شد. اینبار به خاطر بازی در فیلم دوریت کوچک تندیس اسکار را به خانه برد. این اسکار نشان داد که او تمام نشدنی است و سن و سال برای او فقط یک عدد است.

آلک گینس در طول دوران پربار بازیگری خود نشان داد از عهده ایفای هر نقشی برمی آید ؛ از نقشها و کاراکترهای پیچیده و چندوجهی گرفته تا نقشهای کمدی و شخصیت های ساده. وی میتوانست به راحتی و با یک تعویض لباس ،شخصیت جدیدی خلق کند. او در سال 1959 به خاطر خدماتش به هنر تئاتر و سینما مفتخر به دریافت نشان شوالیه و لقب "سر" از دست ملکه بریتانیا شد. همچنین اسکار یک عمر دستاورد هنری نیز پاداشی بود از طرف جامعه سینما به او برای خدماتش به هنر هفتم.

آلک گینس در سال 2000 بر اثر سرطان کبد از دنیا رفت. همسرش تنها مدت کوتاهی پس از او زنده ماند و بعد از گذشت دو ماه از مرگ شوهرش ، به او پیوست.

سایر فیلم ها:

آخرین تعطیلات-1950 ؛ تبهکاران لاوندر هیل-1951 ؛ مردی با پیراهن سفید-1951 ؛ ورق-1952 ؛ داستان مالت-1953 ؛ بهشت کاپیتان-1953 ؛ پدر براون-1954 ؛ ماجرای استراتفورد-1954 ؛ به سوی پاریس با عشق-1955 ؛ زندانی-1955 ؛ قو-1956 ؛ هتل پارادیزو-1966 ؛ کمدینها در آفریقا-1967 ؛ برادر خورشید،خواهر ماه-1967 ؛ با قتل کشتن-1976 ؛ لرد کوچک فونتلروی-1980 و ...

آن شریدان   Ann Sheridan

هنرپیشه و خواننده

نام اصلی : کلارا لو شریدان

تولد : 1915  دنتون تگزاس     مرگ : 1967  لس آنجلس . ستاره هالیوود در دهه های 30 و 40 و شاید به عبارتی زیباترین زنی که تاکنون بر پرده سینما آمده است. (گرچه ممکنست برخی این اعتقاد را نداشته باشند). او کوچکترین فرزند خانواده بود و از نوجوانی به اسب سواری و تیراندازی علاقمند بود و در آن تبحر داشت. در سال 1933 موقعی که در دانشگاه تگزاس مشغول به تحصیل بود خواهرش "کیتی" عکسی از او را برای استودیو پارامونت که در حال تدارک مسابقه ای برای انتخاب 6  دختر به منظور بازی در فیلم جستجو برای زیبایی بود ارسال کرد. چند ماه بعد به آن اطلاع داده شد که او نیز جزو 6 دختری است که برنده مسابقه شده اند و به عنوان جایزه قرار است در فیلم جستجو برای زیبایی نقش کوچکی داشته باشد. بدینسان ، آن دانشگاه و تحصیل را نیمه کاره رها کرد و در 19 سالگی به همراه والدین و برادر و خواهرانش راهی هالیوود شد. ابتدا در فیلم جستجو ... (به بازیگری باستر کراب و آیدا لوپینو) نقش کوچکی را بازی کرد و 6 ماه بعد ، قراردادی شش ماهه با پارامونت (به مبلغ 50 دلار در هفته) امضاء کرد. چون نام "کلارا لو" برای نوشتن در عنوان بندی فیلم طولانی بود نام "آن" را برای خود برگزید و اولین بار با این نام در فیلم زنمو ببین-1934 در یک صحنه کوتاه ظاهر شد. در طی دوسال بعد ، او در بسیاری از فیلمهای پارامونت (چه در نقشهای مهم و چه بدون ذکر نام در عنوان بندی) شرکت داشت.

اولین فیلمی که آن نقش اصلی را در آن بر عهده داشت فیلم Car99 (با بازی فرد مک مورای و ویلیام فرالی) بود. در همان سال در فیلم می سی سی پی-1935 (با بازی و.س. فیلدز ، بینگ کرازبی و جون بنت) در نقش یک دختر مدرسه ای بازی کرد. بعد از دو سال بازی برای پارامونت از بازی در فیلمهای پیش پا افتاده این استودیو خسته شد و تصمیم به ترک آنجا گرفت. در سال 1936 ، مکس آرنو مدیر بازیگریاب استودیو برادران وارنر از بازی آن خوشش آمد و به او پیشنهاد قراردادی شش ماهه (به مبلغ 75 دلار در هفته) را داد. فیلم بعدی او لژیون سیاه-1937 (با بازی همفری بوگارت ) بود. در سال 1936 ، او با هنرپیشه ای به نام ادوارد نوریس ازدواج کرد که این ازدواج تنها 375 روز دوام داشت.

اولین فیلم مهم آن در سال 1938 بود. در این سال او در فیلم فرشتگان آلوده صورت (ک:مایکل کورتیز و با بازی جیمز کاگنی ، همفری بوگارت و پت اوبراین) ظاهر شد. قبل از این فیلم ، او در بیش از 40 فیلم معمولی و درجه دو بازی کرده بود و این فیلم فرصت خوبی برای بروز استعدادهای او بود. با این فیلم توجه منتقدان به بازی آن جلب شد و مطبوعات به او لقب Oomph Girl (دختر دلربا) دادند. خودش از این لقب راضی نبود و می گفت :"Oomph شبیه صدایی است که یک مرد چاق که درحال بستن بندکفشش در یک باجۀ کوچک تلفن است از خودش خارج می سازد!"

 ...با جیمز کاگنی در فرشتگان آلوده صورت

در سال 1939 در فیلم داج سیتی با ارول فلین و اولیویا دهاویلند همبازی شد. نقش او کوتاه و کم دیالوگ بود. در سال 1940 موقعی که جورج رافت در هنگام بازی در فیلم منطقه حاره درگذشت ، جیمز کاگنی جانشین وی شد و پیشنهاد داد از آن به عنوان خواننده در فیلم استفاده شود. در همان سال آن در فیلم آنها در شب می رانند نیز در کنار همفری بوگارت ، جورج رافت و آیدا لوپینو بازی کرده بود. در سال 1942 آن شریدان با جورج برنت هنرپیشه سینما ازدواج کرد و دقیقا یک سال بعد در همان روز از هم جدا شدند!

در دهه 40 ، آن در چند فیلم مهم و بیادماندنی بازی کرد. منجمله شهری برای تاراج-1940 ، مردی که برای شام آمد-1942 (با بازی بت دیویس) ، صف شاهان-1942 (فیلم مورد علاقه آن و یکی از بهترین فیلمهای او  با بازی رونالد ریگان ، رابرت کامینگز و بتی فیلد) ، جورج واشنگتن اینجا خوابید-1942 ، لبۀ تاریکی-1942 ، بیوفا-1947 ، نورا پرنتیس-1947 ، سام خوب-1948 و من عروس جنگ مردان بودم-1949. در سال 1948 ، او اخرین فیلم خود را برای برادران وارنر بازی کرد : رود نقره ای با بازی ارول فلین. سپس فیلم سام خوب را برای RKO ، من عروس جنگ مردان بودم (ک: هاوارد هاکز و با بازی کری گرانت) و استلا-1950 (با بازی ویکتور میچر) را برای فاکس قرن بیستم و فیلمهای زنی در حال دویدن-1950 و مرا به شهر ببر-1950 را برای یونیورسال بازی کرد.

 ... لبه تاریکی-1942

در سال 1953 مرافعه حقوقی بین او و هاوارد هیوز –مالک استودیو RKO و میلیاردر معروف- درگرفت. آن برای بازی در فیلم Carriage Entrance با هیوز قرارداد امضا کرد ، اما بدلیل اختلاف بر سر هنرپیشه مرد فیلم (آن شریدان ، رابرت میچام را می خواست اما هیوز مل فرر را) از فیلم کنار کشید و برای جبران خسارت آن ، در فیلم ملاقات در هندوراس برای هیوز بازی کرد. کم کم بازی آن در فیلمها رو به افول نهاد و او در فیلمهای کمتری ظاهر شد و در دهه 60 فقط در نمایشهای پیش پا افتاده تلویزیونی مشغول بازی شد.

آن شریدان سیگاری قهاری بود و متاسفانه بهای سنگینی نیز بابت آن پرداخت. در سال 1966 پزشکان به او اطلاع دادند که دچار سرطان مری و کبد شده است. در همان سال او برای سومین و آخرین بار با هترپیشه ای به نام اسکات مک کی ازدواج کرد. در ژانویه 1967 درست یک ماه قبل از پنجاه و دومین سالگرد تولدش درگذشت. جسدش سوزانده شد و خاکستر بدنش تا سال 2005 در کلیسای همان محل سوزاندن نگهداری شد و در آن سال برای دفن به گورستان هالیوود منتقل شد.

آنتونی پرکینز   Anthony Perkins

بازیگر و خواننده

تولد : 1933 نیویورک    مرگ : 1992 هالیوود . بازیگر آمریکایی که بیشتر به خاطر بازی در نقش نورمن بیتس در فیلم روانی-1960 شناخته می شود. پدرش نیز بازیگر سینما بود (آزگود پرکینز) بازی در فیلم را از سال 1953 و با فیلم The Actress آغاز کرد. به خاطر قد بلندش ، در سال 1957 در فیلم Fear Strikes Out و در نقش بازیکن سابق بیسبال –جیمی پیرسال- بازی کرد. در عرصه موسیقی و خوانندگی هم دستی بر آتش داشت و در سالهای 57 و 58 سه آلبوم پاپ با نام هنری تونی پرکینز انتشار داد.همچنین در همان سال به همراه هنری فاندا در فیلم ستارۀ حلبی آنتونی مان ایفای نقش کرد.  در سال 1958 در فیلم دلال محبت با شرلی مک لین همبازی شد. در سال 1959 در فیلم عمارت سبز(Green Mansions) همراه با آدری هپبورن شرکت داشت و در سال 1960 در فیلم داستان طولانی با جین فوندا همبازی شد. در همان سال او مهمترین نقش دوران بازیگری خود را در فیلم روانی هیچکاک ایفا کرد. فیلم مورد توجه مردم و منتقدان قرار گرفت و پرکینز شهرت جهانی پیدا کرد. شخصیت نورمن بیتس رده چهارم را در رده بندی 100 کاراکتر برتر فیلمها در رای گیری مجلۀ پرمیر کسب کرد.

در سال 1961 نقش آفرینی او در فیلم دوباره خداحافظ و در برابر اینگرید برگمن توجه منتقدان را به خود جلب کرد و او را برندۀ بهترین بازیگر در جشنواره فیلم کن کرد.

 ...با اینگرید برگمن در دوباره خداحافظ

در سال 1962 در اقتباس اورسن ولز از شاهکار کافکا –محاکمه- ظاهر شد که در این نقش هم موفق ظاهر شد. در سال 1968 در فیلم زهر زیبا نقش یک جانی جوان را برعهده گرفت و در سال 1970 در فیلم Catch22 ظاهر شد. در سال 1972 در فیلم زندگی و روزگار قاضی روی بین با پل نیومن و ژاکلین بیسه همبازی شد. او همچنین یکی از بازیگران متعدد فیلم قتل در قطار سریع السیر شرق-1974 بود که در این فیلم همراه با تعدادی از ستارگان مشهور سینما همچون ژاکلین بیسه ، آلبر فینی ، شون کانری ، لورن باکال ، مارتین بالسام ، ژان پیر کسل ، جان گیلگود ، وندی هیلر ، ونسا ردگریو ، ریچارد ویدمارک ، کالین بلیک لی و مایکل یورک همبازی شد.در سال 1979 در فیلم حفره سیاه محصول والت دیسنی ظاهر شد.

 ... با هنری فاندا در ستاره حلبی

جالب اینجاست که او چند بار دیگر نیز در نقش نورمن بیتس ظاهر شد . یکبار در سال 1983 در روانی 2 و یکبار نیز در سال 1986 در روانی 3 . همچنین در سال 1990 در فیلمی برای تلویزیون کابلی با نام روانی 4 : آغاز در این نقش به بازی پرداخت.

شایع بود که او به جنس موافق تمایل دارد. شاید علتش این بود که او به بیماری ایدز مبتلا گشت و بر اثر ابتلا به این بیماری مهلک در سال 1992 درگذشت. جسدش سوزانده شد و تحویل خانواده اش گردید. بیوۀ او بری برونسون ، در سال 2001 در حملۀ تروریستی 11 سپتامبر کشته شد. او یکی از 58 قربانی پرواز 11 آمریکن ایرلاین بود.

گریس کلی

گریس پاتریشیا کلی (12 نوامبر 1929 – 14 سپتامبر 1982) بازیگر آمریکایی بود. او در سال 1956 با شاهزاده موناکو ، رینیهٔ سوم ازدواج کرد و به مقام شاهزادگی موناکو رسید و عموما توسط مردم "پرنسس گریس" خطاب میشد.

پس از شروع بازیگری در سال 1950 و در سن 20 سالگی ، گریس کلی در تولیدات تئاتر نیویورک و همچنین در بیش از 50 قسمت از تولیدات تلویزیونی در اوایل دوران طلایی تلویزیون ظاهر شد. در اکتبر 1953 ، با اکران فیلم "موگامبو" او به یک سوپراستار تبدیل شد و این نقش آفرینی یک جایزه گلدن گلوب نقش مکمل زن و یک نامزدی اسکار و همچنین داشتن نقش اصلی در 5 فیلم بعدی را برای او به ارمغان داشت. از جمله فیلم  “The Country Girl”  که در آن بازی برجسته ای ارائه داد.  این نقش آفرینی منجر به دریافت یک جایزه اسکار برای او شد. کلی از بازیگری در سن 26 سالگی بازنشسته شد تا به مسئولیتش به عنوان بانوی موناکو برسد. او و شاهزاده رینیهُ صاحب سه فرزند شدند : "کارولین" ، "آلبرت" و "استفنی" . او همچنین ریشه ی آمریکایی خود را حفظ کرد و هم تابعیت آمریکا را داشت و هم موناکو.

کلی در 14 سپتامبر 1982 درگذشت ، هنگامی که کنترل اتومبیل خود را از دست داد و دچار یک سانحه شدید شد. دخترش استفنی که همراه با او در اتومبیل بود از این حادثه جان سالم به در برد.

در ژوئن 1999 ، موسسه فیلم آمریکا نام او را در رده سیزدهم برترین هنرپیشگان زن تاریخ سینما قرار داد.

فیلم شناسی : نیمروز (1952) ، موگامبو (1953) ، ام را به نشانه قتل بگیر (1954) ، پنجره پشتی (1954) ، پل های توکو-ری (1954) ، آتش سبز (1954) ، دستگیری یک سارق (1955) ، قو (1956) ، جمعیت بالا (1956)

با جیمز استوارت در فیلم پنجره پشتی

آرت آکورد   Art Acord

هنرپیشه

نام اصلی : آرتیموس وارد آکوردون

تولد : 1890 اکلاهما (در بعضی منابع نیز یوتا ذکر شده است)    مرگ : 1931 شیهواهوا – مکزیک

یکی از بزرگترین و مشهورترین ستارگان سینمای وسترن در دورۀ فیلمهای صامت و از معدود وسترنرهای سینماست که در زندگی واقعی نیز "کابوی" بود. قبل از ورود به عالم سینما به عنوان گاوچران در مراتع مشغول به کار بود. او دوبار در سالهای 1912 و 1916 ، در مسابقات قهرمانی گاوچرانی (رودئو) مقام اول را کسب کرده بود. او همدوره و دوست نزدیک بعضی از معروف ترین وسترنرهای سینمای صامت همچون بوک جونز ، تام میکس ، هوت گیبسون و بی هو گری بود.

 کار در سینما را از سال 1911 و با یک فیلم کوتاه تک حلقه ای آغاز کرد و در مجموع در بیش از 100 فیلم کوتاه و بلند بازی کرد که متاسفانه فقط شمار معدودی از آنها باقی مانده اند. نه تنها در فیلم ها بازی می کرد بلکه فیلنامه هم می نوشت و همچنین در صحنه های خطرناک فیلمها –جایی که هیچ بازیگری جرات انجام دادن آن کارها را نداشت – به جای بدل هنرپیشه ظاهر میشد. در سال 1913 در اولین کارگردانی سیسیل ب. دومیل –مرد زن نما- شرکت داشت. در سال 1917 نیز در دو فیلم با تدا بارا همبازی شد : کلئوپاترا و قلب و روح . با شروع جنگ عالمگیر اول او نیز در جنگ شرکت کرد و به خاطر شجاعتهایش نشان صلیب جنگ را دریافت کرد. پس از پایان جنگ او دوباره به کار فیلم برگشت و در چند فیلم و همچنین سریالی متعلق به استودیو یونیورسال بازی کرد. در این سریال او نام هنری بوک پاروین را برای خود برگزید.

با شروع دوره ناطق سینما ، کم کم آرت آکورد از دور خارج شد. مخصوصاً که دشمن بزرگی نیز در کمین او نشسته بود که باعث شد او هست و نیست خود را از دست بدهد. این دشمن بزرگ "الکل" بود. متاسفانه آرت یک دائم الخمر به تمام معنا بود و آنچه که به مدت 18 سال از او بر پردۀ سینما به نمایش درمیامد ، در واقع در فواصل بین بدمستیهای او و در لحظات هوشیاریش ضبط شده بود! شاید اگر این ایراد و سایر خلاف های ریز و درشت او (مثل زنبارگی و غیره) نبود جای او امروز در کنار بزرگانی چون گاری کوپر و جان وین بود. اما مشروبخواری و ناتوانیش در وفق دادن خود با سینمای ناطق موجب شد او از دایرۀ شهرت خارج شود و او مجبور شد به مکزیک برود و با مشاغل پستی چون شرکت در نمایش های خیابانی و کار در معدن زندگی خود را بگذراند.

آرت آکورد در سال 1931 در شیهوا هوای مکزیک بر اثر مسمومیت با سیانید و عوارض کبدی ناشی از آن درگذشت. مرگ او در مکزیک رسماً به عنوان خودکشی ثبت شد ، اما برخی از دوستان او معتقد بودند و اصرار داشتند که او توسط یکی از سیاسیون مکزیکی که آکورد با همسر او روابط محرمانه داشت به قتل رسیده است.

از او فقط چند فیلم مثل بچه آریزونا-1928 ، مبارزان روی زین-1929 و یاغی سفیدپوست-1929 باقی مانده است. تمام فیلمهای اولیه او در سینما ، از بین رفته اند و نسخه ای از آنها موجود نیست.

فیلمها :

دو برادر-1911 ، زغالهایی از آتش-1911 ،  The White Medicine Man-1911 ، آخرین نبرد کاستر-1912 ، به سوی جنوب-1918 ، خط مبارزه-1918 ، پسرک و گاوچران-1919 ،وسترنر وحشی-1919 ،  سواران مهتاب-1920 ، اسب سوار سفید-1921 ، برندگان غرب-1921 ، رومئوی مرتع-1921 ، پاداش رنجر-1922 ، در روزهای بوفالوبیل-1922 ، The Oregon Trail-1923 ، شهامت وسترن-1926 ، ترور-1926 ، Set Free-1927 ، ولگرد وسترن-1927 ، کابوی اکلاهمایی و ...

شرح عکس بند انگشتی: آرت آکورد و اِنا گریگوری (ماریون داگلاس) در فیلم ولگرد وسترن-1927 

آن سوترن   Ann Sothern

هنرپیشه سینما و تلویزیون

نام اصلی : هریت آرلنه لیک

تولد :1909  داکوتای شمالی  - مرگ : 2001  آیداهو  . بازیگر سینما و تلویزیون که به مدت 6 دهه در عرصه هنرهای نمایشی فعال بود. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان خانه را ترک کرد و در 18 سالگی نقش کوچکی را در فیلم شبهای برادوی-1927 بر عهده گرفت. با وجود آنکه صدای زیبا و پرورش یافته ای داشت ، ندرتاً در فیلمها آواز میخواند. در سال 1934 با استودیو کلمبیا قرارداد بست اما بعد از دو سال او را بیرون کردند و او با RKO قرارداد امضاء کرد. در آنجا نیز پس از یک سری کارهای ناموفق بیرون آمد و به متروگلدوین مایر آمد و اولین فیلمش را برای آنها در سال 1939 بازی کرد. از کارهای معروف او میتوان به سری فیلمهای میسی Maisie اشاره کرد که در این فیلمها در نقش میسی راویر –رقصنده معروف ظاهر میشد. این فیلمها باعث معروفیت او شد و از سال 1940 تا 1947 در فیلمهای متعددی در قالب این شخصیت ایفای نقش کرد. او همچنین صداپیشه نیز بود و در بسیاری از نمایشهای رادیویی شبکه های مختلف رادیویی مثل CBS شرکت میکرد.

در سال 1949 در فیلم اسکاری یک نامه به سه همسر ظاهر شد. گرچه فیلم موفق بود اما نقش او در این میان نادیده گرفته شد. در دهه 50 در چند فیلم بیشتر بازی نکرد منجمله در فیلم یاسمن آبی-1953، و بیشتر در فیلمهای تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. به عنوان مثال در سریال موفق منشی خصوصی که سال 1953 تا 57 بروی آنتن بود. بعد از پایان این سریال و موفقیت آن سوتر در آن ، او با تهیه کنندۀ سریال قراردادی برای بازی در نمایش خودش امضاء کرد با عنوان "شوی آن سوترن" (61-1958). این دو سریال جمعا 4 جایزۀ اِمی برای او به همراه داشتند.

 ... با دون آمه چی در چهل راه به سوی شهر

با بالا رفتن سن آن سوترن و بدلیل ابتلا به بیماری هپاتیت ، او کم کم شروع به چاق شدن کرد و این افزایش وزن برای او دردسر ساز شد ، بطوریکه مجبور بود با پوشیدن لباس های مشکی و گشاد ، این نقیصه را تا حدی برطرف کند.

در سال 1964 در فیلم بهترین مرد با هنری فاندا همبازی شد. آخرین فیلم او نهنگ های ماه اوت-1987 بود که همراه با بت دیویس و لیلیان گیش در این فیلم ظاهر شد و برای او تنها جایزۀ اسکارش را به همراه داشت. (بهترین بازیگر زن نقش مکمل) پس از این فیلم او خود را بازنشسته کرد و به آیداهو رفت تا سالهای باقیمانده عمرش را در آنجا بگذراند. آن سوترن در سال 2001 بر اثر ناراحتی قلبی درگذشت. هنگام مرگ او 92 سال داشت. آن سوترن و لوسیل بال دوستانی صمیمی بودند.

فیلمها : نمایش نمایش ها-1929 ؛ آوازی از غرب-1930 ؛ همه چیز را نگهدار-1930 ؛ ووپی-1930 ؛ Footlights Parade-1933 ؛ ملودی در بهار-1934 ؛ گربه جهنمی-1934 ؛ Kid Millions-1934 ؛ دوست دختر-1935 ؛ همسر آمریکایی-1936 ؛ باهوشترین دختر در شهر-1936 ؛ خطر!عشق مشغول کار است-1937 ؛ شماره خطرناک-1937 ؛ چهل راه به سوی شهر-1937 ؛ علی بابا به شهر می رود-1937 ، Trade Winds-1938 ؛ میسی-1939 ؛ هتلی برای زنان-1939 ؛ سریع و آتشی-1939 ؛ برادر ارکید-1940 ؛ میسی تب طلا-1940 ؛ دالسی-1940 ؛ میسی یک خانم بود-1941 ؛ میسی در کنار رینگ-1941 ؛ بانو به سلامت-1941 ؛ میسی مردش را می یابد-1942 ؛ Panama Hattie-1942 ؛ سه قلب برای جولیا-1943 ؛ Swing Shift Maisie-1943 ؛ میسی به رنو می رود-1944 ؛ Up Goes Maisie-1946 ؛ میسی مخفی کار-1947 ؛ رگبارهای آوریل-1948 ؛ کلام و موسیقی-1948 ؛ نامه ای به سه همسر-1949 ؛ نانسی به ریو می رود-1950 ؛ سایه روی دیوار-1950 ؛ بانو در تاریکی-1954 ؛ سیلویا-1965 ؛ The Killing Kind-1973 ؛ سوزن های طلایی-1974 ؛ ماما خنگه-1975 ؛ جنّی-1978 ؛ اژدهاهای کوچک-1980  و ...

آن باکستر   Anne Baxter

هنرپیشه

تولد : 1923 ایندیانا   مرگ : 1985 نیویورک  . از کودکی بازی در نمایشات را آغاز کرد و در سن 13 سالگی در نمایشی در برادوی به بازی پرداخت. در همان دوران شروع به یادگیری فن هنرپیشگی در نزد استاد معروف این کار –ماریا اسپنسکایا- نمود. در سن 16 سالگی برای بازی در فیلم ربکا و در نقش ربکا تست داد ، اما این نقش را به جون فونتین دادند چون هیچکاک اعتقاد داشت که باکستر برای بازی در این نقش "جوان" است. بعد از این ناکامی ، او قراردادی 7 ساله با استودیو فاکس قرن بیستم بست. اولین فیلمش در سال 1940 در فیلم 20 Mule Team بود. در سال 1942 توسط اورسون ولز برای بازی در فیلم آمبرسونهای باشکوه انتخاب شد. در سال 1946 در فیلم لبۀ تیغ با تیرون پاور و جین تیرنی همبازی شد که برای آن ، برندۀ اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل شد. در سال 1950 برای بازی در فیلم دربارۀ ایو انتخاب شد. انتخاب او بیشتر بدلیل شباهتش با کلودت کولبرت که در اصل قرار بود در نقش ایو در این فیلم بازی کند بود. باکستر در این فیلم نیز خوش درخشید و نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد.

آن باکستر در دهۀ 50 بیشتر به کار روی صحنه مشغول بود. در عین حال در سال 1953 قراردادی برای بازی در دو فیلم با استودیو برادران وارنر امضاء کرد. اولین فیلم بازی در فیلم هیچکاکی من اعتراف میکنم-1953 (همراه با مونتگومری کلیفت) بود و دومین فیلم نیز ، فیلم پلیسی یاسمن آبی-1953 بود که در این فیلم نقش زنی را ایفا کرد که متهم به قتل شده است. یکی از مهمترین رلهای باکستر ، بازی در نقش ملکه نفرتی تی در فیلم تاریخی ده فرمان-1956 (ک: سیسیل ب. دومیل و با بازی چارلتون هستون و یول براینر) بود .

 ... با فارلی گرینجر در ستارۀ شمال

در دهۀ 60 او در تلویزیون مشغول بازی شد ؛ منجمله در چند قسمت از سریال های بتمن و آیرون ساید به عنوان هنرپیشه میهمان حضور داشت.

در دهۀ 70 بار دیگر برای بازی در نمایش به برادوی برگشت و در نمایش Applause که در واقع ورژن موزیکال فیلم دربارۀ ایو بود به بازی پرداخت. اما این بار رلی را برعهده داشت که در فیلم ، بت دیویس این رل را بازی میکرد (همان هنرپیشه معروف که ایو خدمتکارش شده بود). قبل از حضور باکستر ، لورن باکال این رل را بازی میکرد و برای این نقش برندۀ جایزه تونی نیز شده بود.

آن باکستر در سال 1985 بر اثر ابتلا به اتساع عروق مغزی در نیویورک درگذشت.

 ... با گلن فورد در خورشید را دنبال کن

فیلمها :

عمۀ چارلی-1940 ؛ آب راکد-1941 (ک:ژان رنوار . با بازی والتر برنان ، دانا اندروز و والتر هیوستون) ؛ The Pied Pipper-1942 (با بازی مونتی وولی و رودی مکداول) ؛ شیرجه در آب-1943 (ک: آرچی مایو . با بازی تیرون پاور و دانا اندروز) ؛ 5 گور تا قاهره-1943 (ک: بیلی وایلدر . با بازی فرانشوت تون) ؛ ستاره شمال-1943 (ک : لوئیس مایلستون . با بازی دانا اندروز ، والتر برنان و والتر هیوستون) ، سولیوانهای جنگجو-1944 ؛ شام یکشنبه برای یک سرباز-1944 ؛ میهمان در خانه-1944 ؛ یک رسوایی سلطنتی-1945 (ک : ارنست لوبیج . با بازی تالولا بنک هد و چارلز کابرن) ؛ فرشته روی شانه من-1946 (ک : آرچی مایو . با بازی کلود رینز) ؛ بازگشت به خانه-1948 (ک : مروین لروی . با بازی کلارک گیبل و لانا ترنر) ؛ شانس ایرلندی-1948 (ک: هنری کاستر . با بازی تیرون پاور و لی جی کاب) ؛ آسمان زرد-1949 (ک: ویلیام ولمن . با بازی گریگوری پک و ریچارد ویدمارک) ؛ تو همه چیز منی-1949 ؛ بلیطی به تاماهاوک-1950 (با والتر برنان و مریلین مونرو) ؛ خورشید را دنبال کن-1951 (با بازی گلن فورد) ؛ داستان کارانوال-1954 ؛ Bedevilled-1955 ؛ غارتگران-1955 ؛ سه نفر ظالم-1957 ؛ سیمارون-1960 (ک: آنتونی مان . با بازی گلن فورد) ؛ رژۀ احمقها-1971 (با بازی جیمز استوارت و کرت راسل) و ...

آگنس آیرس   Agnes Ayres

هنرپیشه

نام اصلی : آگنس آیره هنکل

تولد : 1892 ایلی نویز  - مرگ : 1940 لس آنجلس  . بازیگر آمریکایی دوران صامت  که شهرت او بیشتر به خاطر بازی در نقش بانو دایانا مایو در فیلم شیخ و پسر شیخ است. بازی در فیلم را از سال 1914 آغاز کرد که به عنوان سیاهی لشکر در صحنه ای از یک فیلم متعلق به استودیوی Essanay ظاهر شد. موقعی که او به همراه مادرش برای پیشرفت در بازیگریش به نیویورک رفت ، در آنجا مورد توجه بازیگر مشهور آن دوران –آلیس جویس- قرار گرفت. آلیس متوجه شباهت فیزیکی بین خود و آگنس شد و از این شباهت برای بازی در فیلم ریچارد گستاخ -1917 استفاده کرد ؛ جایی که آگنس در نقش خواهر او در فیلم ظاهر شد. بعد از این فیلم او مورد توجه استعدادیاب استودیوی پارامونت-جسی لاسکی- قرار گرفت و یک رل مهم در فیلم این استودیو- تصرف توسط دشمن(فیلمی در مورد جنگهای انفصال)- گرفت و سپس در چند فیلم از تولیذات سیسیل ب. دومیل بازی کرد. در چند فیلم اولیه با نام آگنس آیره شرکت داشت .  در خلال جنگ جهانی اول با یک افسر ارتش ازدواج کرد و تقریبا بلافاصله طلاق گرفت.

در سال 1921 رل مهم خود را در فیلم شیخ در مقابل رودولف والنتینو ایفا کرد و 5 سال بعد در سال 1926 این نقش را در فیلم پسر شیخ تکرار کرد. به دنبال پخش فیلم شیخ ، سیل پیشنهادات بود که به سمت آگنس سرازیر میشد و او در چند فیلم دیگر منجمله The Affairs of Anatol-1921 (با بازی والاس رید) ، میوۀ ممنوعه-1921 و همچنین فیلم تاریخی-مذهبی ده فرمان-1923 (نسخه صامت) ساختۀ سی.بی. دومیل به ایفای نقش پرداخت.

 ... با رودولف والنتینو در شیخ

تدریجاً و به دنبال پایان گرفتن رابطۀ او با جسی لاسکی ، بازی او در فیلمها نیز رو به افول نهاد. در سال 1929 او در آخرین نقش مهمش در فیلم The Donovan Affair (با بازی جک هولت) ظاهر شد. بعد از آن او تنها در نقشهای پیش پا افتاده و حتی بدون ذکر نام در عنوان بندی فیلم به بازی پرداخت و سرانجام در سال 1937 خود را بازنشسته کرد. بعد از بازنشستگی آیرس دچار اندوه و عسرت شد و در مقطعی نیز به آسایشگاه سالمندان منتقل شد.

آگنس آیرس سرانجام در سال 1940 و در سن 48 سالگی در منزلش در لس آنجلس دار فانی را وداع گفت.

 ... با ای.کا. لینکلن در آوای درون

فیلمها :

کشتی گیر نقابدار-1914 ؛ پیراهن ارغوانی-1918 ؛ مشکل یک دختر-1919 ؛ قماربازان-1919 ؛ یک سالومه مدرن-1920 ؛ آوای درون-1920 ؛عشق درون-1921 ؛ خط بدون چرخش-1922 ؛ Bought and Paid For-1922 ؛ درشکه-1922 ؛ دختر خوشگذران-1922 ؛ هالیوود-1923 ؛ وقتی دختری عاشق می شود-1924 ؛ شخص خطاکار-1924 ؛ بلوف-1924 ؛ داستان بدون نام-1924 ؛ Her Market Value-1925 ؛ نامه های عاشقانۀ حوا-1927 ؛ درون شب-1928 ؛ دختر شهر کوچک-1936 ؛ دوشیزه ای از سالِم-1937 ؛ تاکسی نیمه شب-1937 ؛ ارواح دریا-1937 و ...

آن هاردینگ   Ann Harding

هنرپیشه

نام اصلی : دوروتی والتون گاتلی

تولد : 1901  تگزاس – مرگ : 1981 کالیفرنیا . وی دختر یک افسر ارتش بود . در خردسالی به اقتضای شغل پدر به ایالات مختلفی سفر کرد تا اینکه سرانجام در نیویورک ساکن شدند. پس از خروج از دبیرستان در یک شرکت بیمه مشغول به کار شد. پس از مدتی آنجا را رها کرد و به عنوان منشی و نمایشنامه خوان شغلی برای خود دست و پا کرد. در سال 1921 وارد برادوی شد و به بازی در نمایش پرداخت. در مدت 8 سال حضور در برادوی به یکی از هنرپیشه های مطرح نمایش بدل گشت. پس از آن در سال 1929 به هالیوود رفت تا بخت خود را برای بازی در فیلم بیازماید. اولین نقش مهم او در همین سال در فیلم Paris Bound بود که با فردریک مارش همبازی شد. بزودی تبدیل به هنرپیشه نقش اصلی شد و در مقابل بازیگران معروفی چون میرنا لوی ، لزلی هاوارد و گری کوپر به هنرنمایی پرداخت. پس از بازی در اولین فیلم مهمش ، او در فیلم محکوم شده بازی کرد. نقش مقابل او را همسرش هری بانیستر (ازدواج 1926 – طلاق 1932) بر عهده داشت. فیلم بعدیش دختری از غرب طلایی-1930 بود که او یکبار دیگر با هری همبازی شد.

 در سال 1931 برای نقش آفرینی در فیلم هالیدی نامزد دریافت اسکار (بهترین هنرپیشه زن نقش اصلی) شد و در واقع با این فیلم بود که تصویر آن هاردینگ به عنوان ستاره سینما تثبیت شد . اولین قراردادش با استودیو RKO بود که در واقع جوابی بود به مترو گلدوین مایر به خاطر جذب نورما شیرر ! در این استودیو ، او به همراه کنستانس بنت و هلن تواِلوتریز در فیلمهایی که به ژانر فیلمهای زنانه معروف بودند بازی می کرد. بازی بعدی او در فیلم East Lynne-1931 بود که برای استودیو فاکس بازی کرد. در سال 1932 در چهار فیلم ظاهر شد : پرستیژ ، گذرگاهی به سمت غرب ، فاتحین و قلمرو جانور که در این فیلم اخیر او در مقابل لزلی هاوارد به بازی پرداخت.

 ...با هربرت مارشال در شعله درون

آن هاردینگ در انتخاب فیلم هایش دقت زیادی داشت و به همین دلیل خیلی از فیلم ها را رد می کرد و در واقع برای او کیفیت مهم تر از کمیت بود. به همین دلیل پیش می آمد که چند سال در هیچ فیلمی باز نکند. از سال 1932 تا 1937 در معدودی فیلم منجمله شعله درون-1935 به بازی پرداخت و در سال 1937 با فیلم عشقی از یک غریبه فروغی دوباره داشت . 5 سال دوری از سینما و مجددا در سال 1942 با فیلم چشمان در شب به سینما برگشت. پس از فیلم Christmas Eve-1947 باز هم به مدت 3 سال غیبت داشت. در سال 1950 در فیلم دو هفته با عشق ظاهر شد و در سال 1951 در فیلم مرد ناشناخته به بازی پرداخت. باز هم 5 سال بیکاری و در سال 1956 در 2 فیلم بازی کرد: مردی  با لباس فلانل خاکستری و غریبه مزاحم. مردی  با لباس فلانل خاکستری در واقع آخرین نقش مهم او در سینما محسوب میشد و بعد از آن او بیشتر به بازی در تئاتر و مخصوصا سریال های تلویزیونی مشغول شد.

آن هاردینگ در سال 1981 در سن 80 سالگی درگذشت.

آن میلر   Ann Miller

هنرپیشه ، رقصنده و خواننده

نام اصلی : جانی لوسیل کولیه

تولد : 1923 تگزاس – مرگ : 2004 کالیفورنیا . پدرش وکیل جنایی بود که در محاکمه بسیاری از گانگسترهای معروف آن زمان مانند نلسون بچه صورت شرکت داشت. به دلیل اینکه پدرش دوست داشت فرزند پسر داشته باشد نام پسرانۀ "جانی" را بر او نهاد! اما اغلب او را "آنی" صدا می کردند. آن میلر به رقص علاقه زیادی داشت و از کودکی تمرین رقص می کرد. در سن 13 سالگی به عنوان رقصنده در باشگاه بلک کت در سان فرانسیسکو استخدام شد. (به مسئولان باشگاه گفته بود که 18 سال دارد.) در آنجا بود که توسط لوسیل بال کشف شد و به استودیو RKO معرفی شد. RKO با او قرارداد بست و آن تا سال 1940 در آنجا مشغول به فعالیت بود. (آن به مسئولان RKO نیز گفته بود 18 سال دارد!) سپس به استودیو کلمبیا رفت و با مسئولان این استودیو قرارداد بست و پس از آن در موزیکال های MGM  مثل نمایش شرقی-1948 ، در شهر-1949 و Kiss Me Kate-1953 شرکت جست.

میلر به خاطر سرعتش در رقص تَپ معروف بود.(Tap Dancing: نوعی رقص که در آن از صدای تق تق کفش های رقصنده بر کف سالن به عنوان بخشی از موسیقی استفاده می شود.) معروف بود که او قادر است در هر دقیقه 500 بار پا بکوبد. او نیز از این مهارتش در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی متعددی بهره برد. ظاهری که او با آن شناخته میشد و ایده آل یک ستاره-رقصندۀ مشهور استودیویی بود عبارت بود از : موهای مشکی انبوه و پرپشت ، آرایش غلیظ با رژ لب ضخیم قرمز سیر و لباسی که برازنده اندام زیبا و پاهای بلند رقصندۀ او بود.

 ... با لوسیل بال و دسی آرناز در دختران فراوان

علاوه بر صحنه سینما ، آن در تلویزیون و تئاتر هم فعال بود. در سال 1969 با نمایش موزیکال Mame بر صحنه نمایش برادوی درخشید. در سال 1979 با میکی رونی در نمایش Sugar Babies در برادوی ظاهر شد که با استقبال عموم روبرو شد و بعد از نمایش در برادوی ، در تور دور آمریکا و در شهرهای مختلف اجرا شد.

آخرین نقش سینمایی آن میلر در سال 1998 بود که در فیلم معروف دیوید لینچ – جادۀ مالهالند- ظاهر شد و در همان سال آخرین نقش تئاتری خود را نیز ایفا کرد. وی در سال 2004 بر اثر سرطان ریه درگذشت.

فیلم ها:

آن گرین گیبلز-1934 ؛ ساحره خوب-1935 ؛ Stage Door-1937 با کاترین هپبورن و جینجر راجرز ؛ اثاث منزل-1938 با برادران مارکس ؛ دختران فراوان-1940 با لوسیل بال ؛ مرتع موسیقی-1940 ؛ TimeOut For The Rhythm—1941 ؛ برو به غرب بانوی جوان-1941 ؛ شیپور بیدار باش با بورلی-1942 ؛ نمایش شرقی-1948 با فرد آستر و جودی گارلند ؛ در شهر-1949 با جین کلی و فرانک سیناترا ؛ کارناوال تگزاس-1951 با استر ویلیامز ؛ دو بلیط به برادوی-1951 ؛ Lovely To Look At-1952 ؛ دختر شهرستانی-1953 ؛ در اعماق قلبم-1954 ؛ Hit The Deck-1955 ؛ جنس مخالف-1956 ؛ وان تون تون سگی که هالیوود را نجات داد-1976 و ...

آرلنه دال   Arlene Dahl

هنرپیشه

نام اصلی : آرلنه کارول دال

تولد : 1925 مینه سوتا (در حال حاضر 86 سال دارد)  بازیگر آمریکایی که بیشتر در دهه 50 میلادی مطرح بود. او یکی از زیباترین زنانی بود که در دورۀ پس از جنگ جهانی دوم بر پرده سینما ظاهر شد و از زیبایی نفسگیر خود برای ارتقاء حرفه بازیگریش بهره فراوان برد. اصلیت وی نروژی بود. مادرش در تئاتر کار می کرد بنابراین آرلنه از دوران کودکی دروس اولیه نمایش و رقص را در تئاتر آماتوری محل خود فرا گرفت. در دوره های مختلف تحصیلی نیز در نمایشات مدرسه ای شرکت می کرد. در سال 1946 در یکی از بزرگترین رای گیری ها برای تعیین ملکه زیبایی نیویورک شرکت کرد و برنده شد. برنده یک چک نقدی به عنوان پیش پرداخت قرارداد بازی و بسیاری عناوین و جوایز دیگر دریافت می کرد. ( سایر برندگان این مسابقه در دوره های مختلف ، تیپی هدرن ، هوپ لانگ و گریس کلی بودند.)در همان سال با برادران وارنر قرارداد امضا کرد و کار بازیگری را آغاز کرد اما معروفترین کارهایش با استودیو مترو بود و در واقع او به عنوان یک هنرپیشه مترویی مشهور است. اولین کارش در مترو عروس وحشی می شود بود که در سال 1948 این فیلم را به همراه ون جانسون و جون آلیسون بازی کرد . دهه 50 اوج درخشش او در سینما بود. فیلم های معروفی مثل حکومت وحشت-1949 ، سه حرف کوچولو-1950 ، دنیای زنانه-1954 ، سرخ کم رنگ-1956 و مسافرت به مرکز زمین-1959 .

 ...با جک هاوکینز در خوش بختی یک زن است

آرلنه دال پس از مدتی بازیگری را رها کرد و به نویسندگی و ستون نویسی در روزنامه ها پرداخت. سپس وارد کار تجارت شد و به خرید و فروش لوازم آرایش و لباس زیر مشغول شد. او 6 بار ازدواج کرد. یکی از پسران او نیز هنرپیشه سینما است. (لورنزو لاماس)

فیلم ها:

زندگی با پدر-1947 ؛ یک یانکی جنوبی-1948 ؛ صحنه جنایت-1949 ؛ کمین-1950 ؛ The Outriders-1950 ؛ لژیون صحرا-1953 ؛ Here Come the Girls-1953 ؛ تیپ بنگال-1954 ؛ Wicked As They Come-1956 ؛ خوش بختی یک زن است-1957 ؛ بوسه هایی برای رئیس جمهورم-1964 و ...

 ... با آلن لد در لژیون صحرا

آنتونیو مورنو   Antonio Moreno

هنرپیشه و کارگردان

نام اصلی: آنتونیو جاریدو مونته آگودو

تولد : 1887 مادرید – مرگ : 1967 کالیفورنیا  . هنرپیشه اسپانیایی الاصل سینمای هالیوود در دوران سینمای صامت و ناطق. در سن 14 سالگی از اسپانیا خارج شد و به آمریکا مهاجرت کرد و در ماساچوست ساکن شد. پس از پایان تحصیلاتش مشغول فعالیت در نمایشات محلی گشت. در سال 1912 به هالیوود رفت و با ویتاگراف قرارداد امضا کرد و به عنوان هنرور مشغول بکار شد. در سال 1914 به عنوان بازیگر مکمل در یک سری فیلم های عامه پسند موفق در برابر هنرپیشه زن مطرح دوران صامت – پیرل وایت – قرار گرفت. این سری فیلمها باعث شهرت مورنو در بین عامه مردم شد. همچون سایر بازیگران لاتینی الاصل هالیوود ( منجمله رامون ناوارو و رودولف والنتینو) او نیز در فیلم های اولیه خود بیشتر در نقش معشوق لاتینی دغل باز و لاف زن ظاهر می شد در برابر بازیگران زن مشهور آن دوران همانند گلوریا سوانسون ، بلانش سوئیت ، پولا نگری و دوروتی گیش قرار می گرفت.

در اوایل دهه 20 او به عنوان یکی از پولسازترین ستارگان هالیوود مطرح بود. در سال 1926 در برابر افسانه سوئدی هالیوود – گرتا گاربو- در فیلم وسوسه گر و سال بعد در برابر بت مشهور آن زمان –کلارا بو – در فیلم  It هنرنمایی کرد.

 ... با آلیس تری در علاج کابوس

با شروع دوران ناطق در سینما ، کم کم ستاره بخت مورنو رو به افول نهاد که علت اصلی آن لهجه غلیظ اسپانیایی وی بود. بنابراین او در کنار بازی در فیلم های انگلیسی زبان ، شروع به بازی در فیلم های مکزیکی نمود و در اویل دهه 30 خودش نیز چند فیلم مکزیکی را کارگردانی کرد و نشان داد در زمینه کارگردانی نیز حرفهایی برای گفتن دارد. در اواسط دهه سی او توانست تا حدی کاراکتر بازیگری خود را بازسازی کند و چند نقش قابل توجه بدست آورد. در اواسط دهه 40 و سپس در دهه 50 مورنو در چند فیلم مهم توانست نقش های نسبتا مطرحی را بدست آورد. از جمله مطرح ترین این نقش ها میتوان به نقش او در فیلم مخلوقی از مرداب سیاه-1954 و همچنین نقش امیلیو فیگوئرا در فیلم جان فوردی جویندگان-1955 در کنار جان وین و ناتالی وود اشاره کرد. مورنو در اواخر دهه 50 خود را بازنشسته کرد و در سال 1967 بر اثر حمله قلبی درگذشت.

 با پولین استارک در کوری عشق

فیلم ها:

دشمن نادیده-1912 ؛ دو دختر حوا-1912 ؛ چقدر نزدیک، چقدر دور-1912 ؛ تفنگداران کوچه پیگ-1912 ؛ روغن و آب-1913 ؛ پسر دچار سوء تفاهم-1913 ؛ Judith Of Bethulia-1914 ؛ حق او برای زندگی-1917 ؛ خانه نفرت-1918 ؛ همسر آمریکایی من-1922 ؛ گمشده و پیدا شده در جزیره دنیای جنوب-1923 ؛ داستان بدون نام ؛ علاج کابوس-1926 ؛ جنگل شعله ور-1926 ؛  کوری عشق-1926  و ...

اَندی دیواین   Andy Devine

هنرپیشه

نام اصلی: آندره وبر دیواین

تولد: 1905 آریزونا   مرگ: 1977 کالیفورنیا  . بازیگر آمریکایی که به خاطر بازی در نقشهای کمدی در سینمای وسترن به عنوان پیشکار یا گماشتۀ هنرپیشه اصلی شناخته شده است و بیشتر با صدای گوشخراش و ترسناکش معروف است. پس از پایان تحصیلاتش به هالیوود رفت و به عنوان محافظ کار خود را آغاز کرد. در ابتدا فکر میکرد صدای عجیب و غریبش مانع بازی او در فیلم های ناطق است اما برعکس ، آن صدا علامت مشخصه و در واقع وجه تمایز او شد. او به همه می گفت که صدایش بر اثر یک سانحه در دوران کودکی به این صورت در آمده است! به هر حال صدای او برای خودش ماجرایی شده بود.

در بیش از 400 فیلم ظاهر شد و با هنرپیشگان مطرحی چون والتر برنان و روی راجرز همکاری داشت. در سال 1936 در فیلم رومئو و ژولیت و یک سال بعد در فیلم ستاره ای متولد می شود ظاهر شد. وی همچنین در چند فیلم با جان وین همبازی شد ، منجمله دلیجان-1939 ، جزیره ای در آسمان-1953 و مردی که لیبرتی والانس را کشت-1962. اندی دیواین در همه فیلمها به نقش دستیار مضحک ظاهر نشد بلکه در بعضی فیلم ها نقش های جدی تری را هم بر عهده گرفت. مثلا در فیلم جزیره ای در آسمان به نقش خلبان سردستۀ یک تیم هوایی که در جستجوی یک هواپیمای گمشده هستند بازی کرد و یا در فیلم Pete Kelly’s Blues-1955 در نقش یک بازرس پلیس ظاهر شد. در این فیلم صدایش را کمی زیرتر کرد و جدی تر از حد معمول بازی کرد.

در سالهای بعد در فیلم هایی نظیر گورخر در آشپزخانه، میرا برکندریج و دسته بالای تپه ظاهر شد. همچنین در سریال معروف تلویزیونی بیل هیکاک وحشی رل مهمی را بر عهده داشت.

وی به خاطر صدایش در بعضی از انیمیشن ها نیز صداپیشگی کرد ، منجمله صدای پدر فرایر تاک در کارتون معروف والت دیزنی – رابین هود.

اندی دیواین در سال 1977 بر اثر بیماری سرطان خون درگذشت.

برخی از فیلم ها:

سه دختر عاقل-1932 ؛ مرد تحت تعقیب-1932 ؛ ماری نیمه شب-1933 ؛ دکتر بول-1933 ؛ کوهن ها و کلی ها در دردسر-1933 ؛ دنیای بالاتر-1934 ؛ Stingaree-1934 ؛ رئیس جمهور ناپدید میشود-1934 ؛ ثروتمند بیچاره-1934 ؛ دختر شهرستانی-1936 ؛ در شیکاگوی قدیم-1937 ؛ دو برابر یا هیچ-1937 ؛ The Road Back-1937 ؛ یلو جک-1938 ؛ هرگز نگو بمیر-1939 ؛ نیویورک کوچک قدیمی-1940 ؛ منطقه حاره-1940 ؛ وقتی دالتونها می تازند-1940 ؛ شعله ای از نیو اورلئان-1941 ؛ علی بابا و چهل دزد-1944 ؛ سودان-1945 ؛ زنگ های سن آنجلو-1947 ؛ زیر ستارگان کالیفورنیا-1948 ؛ شب هنگام در نوادا-1948 ؛ دور دنیا در هشتاد روز-1956 ؛ چگونه غرب برنده شد-1962 ؛ دنیای دیوانه دیوانه دیوانه ایست-1963 و ...

رابرت دنیرو                     Robert De Niro

متولد 17 اوت 1943 در نیویورک.تحصیل در دبیرستان موسیقی و هنر نیویورک

در کلاس های بازیگری استلا آدلر و لی استراسبرگ شرکت می کند و در چندین

نمایش روی صحنه حضور می یابد و از اواخر دهه 1960 وارد سینما می شود. در چند فیلم ارزان قیمت برایان دی پالما بازی می کند و در اوایل دهه 1970 پس از همکاری با مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا به شهرت می رسد. در اواخر دهه 1980 کمپانی فیلمسازی خودش را با نام (ترای بکا فیلم سنتر) بر پا می کند در 1993 اولین فیلمش را کار گردانی می کند.در 1975 با دایانا ابوت ازدواج می کند که زندگی مشترکشان فقط سه سال دوام می یابد.

در میان بازیگران سه دهه اخیر سینما. نام رابرت دنیرو بیش از همه برای شیفتگان سینما و بازیگری تکرار می شود.

جذابیت بازی او از همان چیزی که اعتبار بازیگری قلمداد می شود برمی خیزد.طی کردن مسیرهای نو و چشیدن طعم شخصیتهای متفاوت و درگیر کردن تماشاگر با مقوله بازیگری.

حضور او آن قدر اهمیت دارد تا آثارش به اعتبار نام دنیرو. ونه کارگردان هایشان .مورد اشاره دائمی قرار بگیرند.عبارت فیلمی با شرکت رابرت دنیرو کنجکاوی تماشاگر را به مسیری که دنیرو در روند بازیگری اش پیموده جلب می کند و دربسیاری ازموارد.سایر جنبه های اثر را به حاشیه می کشاند.او در گذز زمان بدل به معیاری برای سنجش کیفیت بازیگری شد.

فیلم ها:

درودها(1968-برایان دی پالما)-جشن عروسی(1969.برایان دی پالما)-سلام مامان(1970-برایان دی پالما)مامان لعنتی(1970-راجر کورمن)-the swap (1971 –جردن لئون دولوپوس)-آواز سام(1971- جردن لئون دولوپوس)جنیفر در ذهن من (1971-نول بلک)-دسته ای که نمی توانست مستقیم شلیک کند(1971-جیمز گلدستون)-برنده مادرزاد(1971-ایوان پاسر)-خیابان های پایین شهر(1973-مارتین اسکورسیزی)-طبل را آرام بنواز(1973-جان هانکوک)-پدرخوانده 2(1974-فرانسیس فورد کاپولا)-آخرین قارون(1976-الیا کازان)1900 (1976-برناردو برتولوچی)-نیویورک نیورک(1977-مارتین اسکورسیزی)-شکارچی گوزن(1978- مایکل چیمینو)-گاو خشمگین(1980-مارتین اسکورسیزی)-اعتراف های واقعی(یو لو گروس بارد)-سلطان کمدی(1983-مارتین اسکورسیزی)-روزی روزیگاری در آمریکا(1984-سرجیو لئونه)-عاشق شدن(1984-یولوگروس بارد)-برزیل(1985- تری گیلیام)-ماموریت(1986- رولند جوفی)-تسخیر ناپذیران(1987- برایان دی پالما)-قلب آنجل (1987- آلن پارکر)-دویدن نیمه شب (1988- مارتین برست)-آمریکای عزیز(1988-فقط صدا)-ما فرشته نیستیم(1989- نیل جردن)چاقو(1989- دیوید جونز )-استنلی و آیرس(1990-مارتین ریت)-رفقای خوب (1990-مارتین اسکورسیزی)-بیداری(1990- پنی مارشال)-معشوقه (1991- باری پریموس)-محکوم به سوء ظن(1991 راب گاون)-تنگه وحشت(1991- مارتین اسکورسیزی)-BACK DRAFT(1991-ران هوارد)-شب و شهر(1992- اروین وینکلر)-این زندگی پسرانه(1993- مایکل کاتن جونز )-سگ دیوانه و گلوری(1993)-یک داستان برانکسی(1993* کارگردانی)-فرانکستاین مری شلی(1994- کنت برانا)-کازینو(1995 –مارتین اسکورسیزی)-مخمصه (1995- مایکل مان)-طرفدار(1996- -تونی اسکات)-خوابگردها(1996-بری لوینسن)-اتاق ماروین(1996- جری زاکس)-سرزمین پلیس(1997)-جکی براون(1997- کوئینتین تارانتینو)-سگی به نام وگ (1997- بری لوینسن)و.....

برت لنكستر            Burt Lancaster

با نام استفن برتن لنكستر متولد 2 نوامبر 1913 در شهر نيويورك

پدرش كارمند پست بود.برت لنكستر در هارلم شرقي بزرگ شد. در زمان

تحصيل در دبيرستان ستاره بسكتبال بود ودر ديگر رشته ها خوش درخشيد.

با بورس ورزشي در دانشگاه نيويورك ثبت نام كرد.سپس با دوست كوتاه قامت

دوران كودكي اش نيك كراوات تيم آكروباتي را تشكيل داد به نام (لنگ و كراوات)سال هاي چندي اين زوج همراه سيرك ها در اطراف آمريكا در نمايش هاي (وودويل)و باشگاههاي شبانه برنامه اجرا كردند.در 1941 رغبت به اين برنامه ها كاهش يافت و لنكستر در يك فروشگاه بزرگ شيكاگو فروشنده و بعد ها تعمير كار يخچال شد.با پايان جنگ جهاني دوم.اوبه كشورش بازگشت.روزي در آسانبري يك تهيه كننده تئاتر فكر كرد او بازيگر است و از او خواست تا براي يك نقش به او رجوع كند.اين اجراي صحن اي از نمايشنامه اي بود به نام هياهوي آشكار(1945) كه فقط سه هفته اجرا شد.اما همين زمان اندك كافي بود تا استعدادياب هاي هاليود متوجه او شوند. برت لنكستر در نقش (سوئيد ) در برگردان سينمايي رابرت سيودماك از قاتلان(1946) همينگوي هاليوود را متوجه خود كرد.

لنكستر پس از تثبيت موقعيتش در مقام ستاره كه چندان هم طول نكشيد به سرعت نشان داد كه در زير ظاهر ورزشكاريش روحي حساس وجود دارد.در 1948 او يكي از نخستين بازيگران سينما بود كه تهيه كننده مستقل شد.

برت لنكستر طي سال هاي 1950 در فيلم هاي حادثه اي وي‍ژيگي هاي ورزشكاريش را به تصوير دارد و در درام هايي چون شيباي كوچك باز مي گردد.از اينجا تا ابديت.خال گل سرخ و بوي خوش موفقيت بازي هاي حساس و يكدستي ارائه داد.

در 1960 آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي اسكار بازيگر مرد سال را به خاطرپازی(المرگنتري) به وي اعطا كرد. در 1963 به خاطر پرنده باز آلكاتراز برنده جايزه بهترين بازيگر مرد از جشنواره بين المللي فيلم ونيز شد.

در 1981 به خاطر آتلانتيك سيتي جايزه (داويد دي دناتلو)ي بهترين بازيگر غير ايتاليايي زبان را دريافت كرد. برت لنكستر با وجود عمل قلب باز در 1983 موقعيتش را با موفقيت تا سال هاي 1980 حفظ كرد.اواخر 1990 به خاطر حمله قلبي بستري شد و در 1995 روي در نقاب خاك كشيد.

فیلم ها:

قاتلان (1946-برت سيودماك)-تنها گام برمي دارم(1947-بايرن هاسيكن)قدرت خشن (1947-جولز داسين) دختر واريته(1947-جرج مارشال)خشم صحرا(1947-لويس آلن)-خطوط متقاطع(1948-سيودماك)-معذرت مي خوام شماره اشتباه است(1948-آناتول ليتواك)تمام پسرانم(1948-ايروينگ رايس)-با بوسه خون را از دست هايم بشور(1948-نرمن فوستر)-طناب شن(1949-ويليام ديتراه)-آقاي 808 (1950-ادموند گولدينگ)-قاتل در كمين نيويورك(1950-ارال مك اروي)-مشعل و كمان(1950-‍‍ژاكتور رنور)-دره انتقام(1951-ريچارد تورب)-جيم تورپ آمريكايي كامل(1951-مايكل كورتيز)-دخ مرد رشيد(1951-ويليس گلديك)-دزد سرخ پوش(1952-ر.سيودماك)-زن دريايي جنوب (1953-آرتور لوبين)-شيباي كوچك باز گرد(1953-دانيل مان)-از اينجا تا ابديت(1953-فرد زينه مان)-سه ملوان و يك دختر(1953-روي دل روت)-وراكروز(1954-رابرت آلدريچ)-آپاچي(1954- رابرت آلدريچ( -عاليجناب اوكيف(1954-بايرن هاسكين)-خال گل سرخ(1955-دانيل مان)-اهل كنتاكي(199*كارگرداني)-بندباز(1956-كارول ريد)باران ساز(1956-جوزف آنتوني)-بوي خوش موفقيت(1957*-آلكساندر مكندريك)-جدال در اوكي كورال (1957-جان استرجس)-ميزهاي جداگانه(1958-دلبرت مان)-در سكوت بران عميق بران(1958-رابرت وايز)-مريد شيطان(1959-گاي هميلتن)-المرگنتري(1960-ريچارد بروكس)-نابخشوده(1960-جان هيوستون)-وحشي هاي جوان(1961-جان فرانكن هايمر)-محاكمه در نورمبرگ(1961-استنلي كرامر)-پرنده باز آلكاتراز(1962-جان فرانكن هايمر)-كودكي در انتظار است(1962-جان كاساوتس)-فهرست ادرين مسنجر(1963-جان هيوستون)-يوزپلنگ(1964-لوچينو ويسكونتي)-هفت روز در ماه مي (1964-فرانكن هايمر)-ترن(1964-فرانكن هايمر)-كاروان هاله لويا(1965-جان استرجس)حرفه اي ها(1966-ريچارد بروكس)-شناگر(1967-فرانك پري)-شكارچيان پوست سر(1968-سيدني پولاك)-پروان هاي كولي(1969-فرانكن هايمر)-نگهبان قلعه(1969-سيدني پولاك)-فرودگاه (1970-جرج سيتن)-مجري قانون (1971-مايكل وينر)-والدز مي آيد(1971-ادوين شرين)-عقرب(1972-مايكل وينر)-شبيخون اولزانا(1972-رابرت آلدريچ)-عمليات اجرايي(1973-ديويد ميلر)-مرد نيمه شب((1974—لنكستر)-تصوير خانوادگي(1975-لوچينو ويسكونتي)-حضرت موسي (ع)(1975-جيانفرانكو دبوسيو)-بوفالوبيل و سرخ پوستان (1976-رابرت آلتمن)-پيروزي در انتبه (1976)-1900  (1976- برناردو برتوولوچي)-گذرگاه كاساندرا(1977-جرج پن كاسماتو س)-آخرين نور سحرگاه(1977-رابرت آلدريچ)-جزيره دكتر مور(1977-دان تيلور)-برو به اسپارتي ها بگو(1978-تد پست)-سپيده دم زولو(1979-داگلاس هيكوكس)-پوست (1981-ليليا ناكاواني)-آتلانتيك سيتي(1981-لوئيس مال )- قهرمان محلي (1983-بيل فورسايت)-تعطيلات استرمن(1983-سام پكين پا)-گنجينه كوچك(1985-آلن شارپ)-پوشاندن رسوايي(1985-ديويد لاول ريچ)-دسته عقابها(1986-اندرو مك لاگلن)-بارنوم(1986-تري هاگس)-مردان سرسخت(1986-جف كارنيو)-كنترل (1987-جوليانو مونتالدو)-راكت جبل الطارق(1988-دانيل پتري)-گناان پدران(1988-برنهارد سيكل)-دشت روياها(1989-فيل آلدن)-موضوع آشيل لائورو(1990 آلبرتو نگرين)-جواهر فروشي (1990-مايكل آندرسون)

رابرت ردفورد         Robert   Red ford

با نام چارلز رابرت ردفورد جونيور  متولد 18 اوت 1937 در سانتا مونيكاي كاليفرنياست.پدرش حسابداربود. چارلز رابرت با بورسي كه به خاطر بيسبال كسب كرد وارد دانشگاه كلرادو شد و در 1975 ترك تحصيل كرد. با آرزوي نقاش شدن به اروپا رفت.پس از بازگشت به كشورش در انيستوي پرات و در رشته نقاشي ثبت نام كرد.

همزمان در آكادمي هنرهاي نمايشي آمريكا آموزش بازيگري ديد.آغاز بازيگريش در برادوي نقش كوچكي بود . در اجراي صحنه اي tall story (1959( اهميت نقشه هاي صحنه اي اش به تدريج رشد كرد.تا اينكه  در 1963 با ايفاي نقش اول از كمدي رمانتيك پابرهنه در پارك به شهرت رسيد. بازيگري در سينما را از 1965 به طور جدي پي گرفت. موفقيت چشمگير بوچ كسيدي و ساندانس كيد (در ايران با نام مردان حادثه جوبه نمايش در آمد) كه در آن ردفورد و پل نيومن عزيز زوجي عالي بودند او را به شهرت و حبوبيت رساند .اين دو در 1973 بار ديگر زوجي كامل در فيلم نيش (جورج روي هيل) بودند و ردفورد نامزد دريافت اسكار شد.  او كمپاني فيلم سازي خودش را با نام وايلدوود انترپرايز را تاسيس كرده بود و از طريق آن توانست توليد تمام مردان رييس جمهور (1976 آلن ج. پاكولا) را امكان پذير كند كه داستان تحقيقات در مورد ماجراي واترگيت بود.در اين فيلم ردفورد نقش باب وودوارد گزارشگر روزنامه واشينگتن پست را داشت.

ردفورد خارج از بازيگري و كارگرداني شيفته طبيعت و از فعلان محيط زيست است و در چندين رشته ورزشي از تنيس و اسب سواري گرفته تا اسكي .موتور سيكلت راني تبحر كامل دارد.مالك خانه اي در منهتن است و چندين دفتر را در هاليوود اداره مي كند.در 1980 رابرت ردفورد ساندنس اينستيوت را تاسيس كرد كه كارگاه و مركز آموزش فيلمسازان جوان است و محل برگزاري جشنواره فيلم ايالات متحده آمريكا.

لقب (پسر بچه طلايي هاليود) را به او داده اند.از رابرت ردفورد به عنوان پدر خوانده سينماي مستقل هم ياد مي كنند.

شكار جنگي (1962-دنيس سندرز)-موقعيت نااميدكننده.اما نه چندان جدي (1965.گوتفريد راين هارت)-درون ديزي كلاور (1965 رابرت موليگان)-اين ملك متروك شده(1966-سيدني پولاك)-تعقيب (1966 آرتور پن)-پابرهنه در پارك(1967-جين ساكس)DOWNHILL RACER (1969-مايكل ريچي)-به آنها بگو ويلي بوي اينجاست (1969-ابراهام پولونسكي)-بوچ كسيدي و ساندنس كيد (1969-جرج روي هيل )-فاس كوچولو و هالسي بزرگ (1970 سيدني .ج. فيوري)سرقت الماس (1972-پيتر بيتس )-نامزذ انتخابات (1972-م . ريچي )-جرميا جانسون (1972-سيدني پولاك)-همانطور كه بوديم (1973-سيدني پولاك )-نيش (1973-جورج روي هيل )گتسبي بزرگ (1974-جك كلايتون) والدو پير كبير (1975-جورج  روي هيل)سه روز كندور (1975- سيدني پولاك )-تمام  مردان رييس جمهور (1976- آ.ج. پاكولا)-يك پل دور تر (1977-ريچارد آتنبرو )-سوار كار برقي (1979-سيدني پولاك )-برو بيكر (1980-استيوارت رزنبرگ )-مردم عادي (1980-فقط كار گرداني )-طبيعي (1984-بري لوينسن)-از درون آفريقا (1985- سيدني پولاك )-دلايل قانوني (19869- ايوان رايتمن )-سرزمين موعود (14988 مايكل هافمن )جنگ ميلاگر و بينفيلد (1988- فقط كارگردان)-هاوانا(1990-سيدني پولاك )-حادثه در اگلا لا (1992-مايكل آژتد –فقط تهيه كننده)-رودي از ميانش مي گذرد (1992-فقط كارگرداني)-متخصصان (1992- فيل آلدن رابينسون)-پيشنهاد بي شرمانه (1992-آدريان لين)-مسابقه تلويزيوني حضور ذهن (1995-فقط كارگرداني )كاملا صميمي و شخصي (1996-يان آونت)-اسب زمزمه گر (1997و كارگرداني )-افسانه بگرونس (2000-فقط كارگردان)-شيرها عليه بره ها(2007(

مارچلو ماسترويانی         Marcello Mastroianni

 متولد 28 سپتامبر1923 در فونتاليري ايتاليا

پدر و مادرش زارعان فقيري بودند .طي جنگ جهاني دوم مدت كوتاهي نقشه بردار بود.پس از بازگشت توسط آلماني ها به

اردوگاه كار اجباري فرستاده شد.ماستروياني از بازداشتگاه گريخت و باقي جنگ را در اتاق زير شيرواني در ونيز گذراند.پس

از جنگ  به رم  و در قسمت حسابداري نمايندگي ايكل لاين٬ كمپاني توليد فيلم انگليسي٬ مشغول به كار شد. در 1947 نسخه

ايتاليايي  بينوايان آغاز فعاليت بازيگري اش در سينما بود.

اواسط سال هاي 1950 به شهرت بين اللملي دست يافت و پس از نقش آفريني  در فيلم هايي چون شب هاي سفيد(ويسكونتي)

زندگي شيرين و هشت ونيم  دو اثر جاودان فدريكو فليني ٬ شب (آنتونيوني) و طلاق به سبك ايتاليايي (جرمي )٬ به مقام يكي از

 مهم ترين شخصيت هاي سينماي جهان رسيد.

مارچلو ماستروياني  به خاطر طلاق  به سبك ايتاليايي (1962)٬ يك روز بخصوص (1977) و چشمان سياه (1978) نامزد

دريافت جايزه اسكار بهترين بازيگر مرد شد.

مثلث پيتزا(1970) و چشمان سياه  او را برنده جايزه بهترين بازيگر مرد جشنواره كن كرد.

مارچلو ماستروياني   پنج شنبه  19 دسامبر 1996 در پاريس در گذشت.

فيلم ها:

عروسك (1938-كارمينه گالوته)-يك داستان عاشقانه (1943- ماريو كامريني)-بينوايان(1947- ريكاردو فردا )-يك شنبه اي در

چماه اوت (1949- فرانكو بروساني)- وحشي پابرهنه (1954-كلمنت فراكاسي)-پدران وپسران (1957-ماريو مونيچلي)-شب

هاي سفيد (1957-ويسكونتي)-همسر ميلر (1957- ماريو مونيچلي)-معامله بزرگ در خيابان مدونا (1957- اليوپتري)-زندگي

شيرين (1960- فدريكو فليني)شب (1961- آنتونيوني)-كار خيلي محرمانه (1962- لوئيس مالال)- طلاق به سبك ايتاليايي

(1962جرمي )- آنتونيوني زيبا (1962- والريو زورليني)-هشت و نيم (1963- فدريكو فليني)- ارثيه فاميلي (1962- والريو

زورليني)-گرداننده (1963-مونيچلي)-ديروزر٬امروز ٬فردا(1963- ويتوريو دسيكا)- ازدواج به سبك ايتاليايي (1964- ويتوريو

دسيكا)- كازانووا 70 (1965- مونيچلي)- دهمين قرباني (1965-پتري)-بلندتر ٬بلندتر فرياد بكش صدايت را نمي شنوم(1966)-

خشخاش نيز گل است (1966- ترنس يانگ )-بيگانه (1967- ويسكونتي) دشمن همسرم (1967-پو چيني )-الماس ها براي

صبحانه (1968- موراهان )- قصري براي عاشقان (1969- دسيكا) ارواح به سبك ايتاليايي (1969- كاستلاني )-مثلث پيتزا

(1970 اتوره اسكولا)- گل آفتابگردان(1970- ويتوريو دسيكا) نمايشي از حسادت (1970- اتوره اسكولا)- ترا‍ژدي حسادت

(اتوره اسكولا1970(-همسر كشيش (1971)-فقط بر سر ديگران مي آيد (1971- نادين ترنتينان)- رم (1971- فدريكو فليني)

چي (1972- رومن پولانسكي )-كشتار در رم (1970- كاسماتوس)-درود بر هنرمند(1973- پورس روبرت)-پر خوري(1973

دفتر ياداشت روياهاي ممنوع (1973- رومن پولانسكي)-پوپسي (1974- جرجو كاپيتاني)-بر پلكان قديمي (1975- بلوچيني)-

تودومودو(1976- ا. پتزي)-خانم ها و آقايان شب بخير (1976- كومنچيني )-زن روز يكشنبه (1976- كومنچيني) ليزا (1976-

ماركو فرري)-يك روز به خصوص (1977- ا. اسكولا)-خداحافظ ميمون (1978- م. فرري)-همان طور كه هستي بمان

(1978-آ. لاتودا)-راه بندان (1979- كومنچيني )- معشوق همسر (1979- ماركو ويچارو )-كمي پر معني (1979- دمي )-

حوري خدادادي(1979- جوزف پاتروني گريفي )-كينه خانوادگي خونين (1979- ليناورت مولر)- شهر زنان (1979 فدريكو

فليني) تراس (1979- ا. اسكولا)-اوپسي پوپسي (1980- كاپيتاني )-پوست (1981- ليليانا كاواني )-شب وارن (1985 - ا.

اسكولا)- پشت در (1982- كاواني )-سر گذشت پي يرا (1983- ماركو فرري)-هانري چهارم (1984- ماركو بلو كيو )-

كابريلا (1984- برونو بارتا )-ماكاروني (1985- ا. اسكولا)-زندگي دو گانه ماتيا پاسكال (1985- ماريو مونيچلي )- آزادي

غير قابل تحمل (1985- كاواني )-جنجير و فرد (1986- فدريكو فليني) پرورش دهنده زنبور عسل (1986- تئو آنجلو پولوس )

مصاجبه (-1987 فدريكو فليني)-چشمان سياه (1987- نيكيتا ميخالكوف )-شكوه (1989- ا. اسكولا)-همه چيز روبه راه است

(1990- جوزپه تورناتوره)-گام معلق لك لك (1991- تئو آنجلو پولوس )چين- چين (1991 گنه ساكس )يك داستان خوب

(1992 گنه ساكس )- لباس حاضري (1994 –رابرت آلتمن )-يك دو سه خورشيد (1994- برتران بيله)من نمي خواهم در اين

باره صحبت كتم (1994 ماريو لوئيزا بمبرگ )صد ويك شب (1995- ديدير راجت و اگنس واردار)-سه زندگي و تنها يك مرد

(1996 –رائول روئيز)